Περιγραφή
… Μια μέρα λοιπόν, την τελευταία βδομάδα πριν τις διακοπές του Πάσχα, μας είπε η κυρία Αργυρώ.
“Παιδιά, αυτούς που δεν δεν πάνε συχνά στην εκκλησία, και δεν κάνουν πολύ ευλαβικά το σταυρό τους, πρέπει να τους φοβάστε και να μην τους ακούτε!”
Κάποιο παιδάκι από κάτω, ίσως κι εγώ.
“Γιατί κυρία;”
“Γιατί δεν είναι άνθρωποι, αλλά διάβολοι μεταμορφωμένοι, που ήρθαν εδώ στη γη για να σας κάνουν κακό!”
Εγώ κοιτάζω έντρομη τη δασκάλα, γιατί βέβαια ένα παιδάκι κοντά επτά χρονών, μπορεί να καταλάβει αν οι γονείς του πάνε στην εκκλησία ή οχι και αν κάνουν υο σταυρο τους ή οχι…
Κοντά στο 2020, η Νατάσα αποφάσισε να γράψει το μυθιστόρημα των παιδικών και εφηβικών της χρόνων. Μυθιστόρημα πραγματικό, αν και δεν είναι παρά η ειλικρινής καταγραφή της πραγματικότητας.
Πέρα όμως από το μικρόκοσμο της οικογένειάς της, μέσα από τις σελίδες του ξεδιπλώνονται ανάγλυφα εικόνες της ελληνικής κοινωνίας των μετεμφυλιακων χρόνων και της χούντας, καθώς και της περιρρέουσας ατμόσφαιρας της εποχής εκείνης, με την πείνα της υπαίθρου, με τους ασφυκτικούς περιορισμούς της επαρχίας και την καταπίεση από την εκκλησία (ανεξάρτητα από το αν κάποιοι παπάδες ξέφευγαν), με τον τρόμο και το ζόφο για το μεγαλύτερο μέρος του λαού αυτού, αλλά και με την ελπίδα που γέννησαν τα κινήματα αμφισβήτησης αυτής της κοινωνίας.
