“Κατά τη διάρκεια των προηγούμενων δεκαετιών, ο Μάρεϊ Μπούκτσιν αφιέρωσε το απίστευτο ταλέντο και την ενέργειά του σε πολλά διαφορετικά πεδία: ιστορία, τεχνολογία, κοινωνική οργάνωση, αναζήτηση της δικαιοσύνης και της ελευθερίας, και πολλά ακόμα. Σε κάθε περίπτωση, προσέφερε μια διαφωτιστική και βαθειά αντίληψη, όπως επίσης πρωτότυπες και προκλητικές ιδέες, αλλά και ένα εμπνευσμένο όραμα. Μέσα απ’ αυτή τη νέα συλλογή για τη ριζοσπαστική δημοκρατία βλέπουμε αυτό το μεγάλο επίτευγμα της ζωής του Μάρεϊ Μπούκτσιν.” (Noam Chomsky)
“Ο Μάρεϊ Μπούκτσιν είναι ένας από τους πιο πρωτότυπους και σημαντικούς ριζοσπαστικούς στοχαστές και συγγραφείς της σύγχρονης εποχής. Αντιλαμβάνεται τόσο την καταστροφική δύναμη του καπιταλισμού όσο και την ανάγκη για μια επαναστατική φλόγα που θα μας απελευθερώσει από τα δεσμά του.” (Chris Hedges)

Ο τίτλος αυτού του βιβλίου, Η τρίτη επανάσταση, προέρχεται από κάτι που μπορεί να φανεί σαν μια απροσδόκητη ιστορική σύμπτωση. Το αίτημα για μια “Τρίτη επανάσταση” προβλήθηκε όντως σε δύο μεγάλες επαναστάσεις: τη Γαλλική Επανάσταση, στην τελευταία δεκαετία του 18ου αιώνα, και τη Ρωσική Επανάσταση, κατά τις πρώτες δεκαετίες του 20ού… Καθώς εξέταζα τα γεγονότα αυτών των δύο περιόδων, μου φάνηκε συναρπαστικό -και κάτι παραπάνω από απλή σύμπτωση- ότι το ίδιο αυτό αίτημα, λέξη προς λέξη, τέθηκε τόσο στο Παρίσι όσο και στην Πετρούπολη προς το τέλος δύο ιστορικά κρίσιμων επαναστάσεων, που χωρίζονταν από ένα τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα.
Οι δύο λαοί που πρόβαλαν το αίτημα παρουσίαζαν βαθύτατες διαφορές στις κοινωνικές και πολιτισμικές συνθήκες τους… Έστρεψαν ωστόσο το ίδιο σύνθημα ενάντια σε ένα φαινομενικά επαναστατικό καθεστώς που οι ίδιοι είχαν βοηθήσει να έρθει στην εξουσία και από το οποίο ένιωθαν πια προδομένοι. (Από την Εισαγωγή του συγγραφέα)

Ο Μάρεϊ Μπούκτσιν (1921-2006) είναι από τους τελευταίους θεωρητικούς που μπορούν να ενταχθούν ανεπιφύλακτα στη μεγάλη αναρχική παράδοση του παγκόσμιου επαναστατικού κινήματος. Την τελευταία δεκαετία της ζωής του, σαν αποκορύφωμα μιας μακράς σειράς δημοσιεύσεων και βιβλίων -πολλά από τα οποία είναι μεταφρασμένα στα ελληνικά- και παράλληλα με τη δουλειά του στο Ινστιτούτο Κοινωνικής Οικολογίας του Βέρμοντ (που ίδρυσε ο ίδιος το 1971 με την Janet Biehl), θα απορροφηθεί από ένα συστηματικό και μεγάλης πνοής έργο: μια ιστορία των νεωτερικών επαναστάσεων, η οποία είχε αρχικά συλληφθεί ως δίτομη, αλλά υλοποιήθηκε εντέλει σε 4 τόμους. (Φώτης Τερζάκης, Ελευθεροτυπία – Βιβλιοθήκη, 29/1/2010)

“Για τον σύγχρονο αναγνώστη έχει τεράστιο ενδιαφέρον το συμπέρασμα του Μπούκτσιν ότι σε αντίθεση με τα ισχύοντα σήμερα – αλλά και με τα όσα ίσχυαν στην Ευρώπη του 19ου αιώνα – ο αναρχισμός στην Ισπανία δεν είχε ριζώσει μόνον ανάμεσα στο προλεταριάτο, αλλά και σε μεγάλες μάζες του αγροτικού πληθυσμού. Δεν ήταν μόνον οι βιομηχανικοί εργάτες της Καταλωνίας, ήταν και οι αγρότες της Ανδαλουσίας, οι “σκλάβοι” των λατιφούντιων (των τσιφλικιών θα λέγαμε) που πύκνωναν τις τάξεις του. Και πριν από τη δημιουργία της CNT, όπως άλλωστε και κατόπιν, οι εξεγέρσεις των αναρχικών σε όλη την Ισπανία διαδέχονταν η μία την άλλη συνεχώς και όλες σχεδόν καταπνίγονταν στο αίμα.” (ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΒΙΣΤΩΝΙΤΗΣ, ΤΟ ΒΗΜΑ, 17/7/2011)