JACK KEROUAC – Locomotiva★Cooperativa

ΟΡΑΜΑΤΑ ΤΟΥ ΖΕΡΑΡ

bookstore — Sun, 11 Apr 2021 11:16:20 +0000

Αυτό το βιβλίο, το επιφανειακά άσχετο με την “αγία αλητεία” του “δρόμου”, έχει μοναδική θέση ανάμεσα στα μυθιστορήματα του Τζακ Κέρουακ. Γραμμένο σε ελάχιστο χρόνο, αποτελεί το πρώτο μέρος των αυτοβιογραφικών του γραπτών και έχει ως κεντρικό ήρωα τον μεγαλύτερο αδελφό του, που θα πεθάνει από ρευματικό πυρετό όταν ο συγγραφέας ήταν τριών χρόνων.
Με φόντο την αμερικανική επαρχία και το θάλπος της ακινησίας της, ο συγγραφέας αγιογραφεί την προσωπικότητα του αδελφού του, ενός παιδιού που με την αθωότητα και τη σοφία του Δωδεκαετούς, παίζει με τα ζώα, με τα πουλιά, ανακαλύπτει το θάμβος της φύσης και βλέπει οράματα με την Παναγία. Το αποτύπωμα του πένθους είναι ορατό πίσω από τις ονειρικές αισθήσεις της παιδικής ηλικίας, όπως και η προσπάθεια του μικρού αδελφού να το βιώσει αναζητώντας την αγνότητα. Μια ήρεμη καταβύθιση στο νόημα και στο εφήμερο της ύπαρξης.
“Είναι κι ένα άλλο παλιό όνειρο που είχα δει μ’ εμένα να μυξοκλαίω κολλώδης, εκείνη τη νύχτα, στη σάλα, πλάι στο φέρετρο του Ζεράρ, δεν τον βλέπω μέσα στο φέρετρο αλλά αυτός είναι εκεί, το φάντασμά του, καφετί φάντασμα, κι εγώ αρρωσταίνω μες στα χαρτιά μου (τα χαρτιά μου όπου γράφω, η αναθεματισμένη “λογοτεχνική σταδιοδρομία” μου, κυρίες και κύριοι) και ο λόγος όλος που γι’ αυτόν έγραψα ποτέ και πήρα βαθιά ανάσα και πάλεψα μάταια με στυλογράφους, μια μεγάλη περιπλάνηση με αδικαιολόγητα Χρησιμοποιήσιμο μολύβι, ναι, ο λόγος όλος ήταν ο Ζεράρ […]”. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

“Το πιο σοβαρό και αληθινό μου βιβλίο, το καλύτερο”. (Jack Kerouac)

ΣΤΟΙΧΕΙΩΜΕΝΗ ΖΩΗ

locomotiva — Sun, 17 Nov 2019 07:32:39 +0000

Στα τέλη του 1944, κάτω από μυστηριώδεις συνθήκες, ο φιλόδοξος συγγραφέας και δευτεροετής στο Πανεπιστήμιο Κολόμπια Τζακ Κέρουακ έχασε ένα χειρόγραφο με έκταση νουβέλας, με τίτλο “Η στοιχειωμένη ζωή”. Εβδομήντα χρόνια μετά τη συγγραφή του, το χειρόγραφο αυτό εκδίδεται για πρώτη φορά (και στα ελληνικά).
Με σκηνικό την ήρεμη κωμόπολη του Γκάλογουεϊ στη Νέα Αγγλία, μυθιστορηματική εκδοχή της πατρίδας του Κέρουακ, του Λόουελ της Μασαχουσέτης, η Στοιχειωμένη ζωή είναι η ιστορία ενηλικίωσης του Πίτερ Μάρτιν, ενός αστεριού του στίβου στο κολέγιο που είναι αποφασισμένος να περάσει ένα τελευταίο ανέμελο καλοκαίρι. Αντί γι’ αυτό, διαρκώς βασανίζεται από αυτά που τον περιμένουν: μια κοινωνία που ακόμη υφίσταται τις συνέπειες της Μεγάλης Ύφεσης, και η επικείμενη είσοδος των ΗΠΑ στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Όταν οι δύο καλύτεροι φίλοι του -χαρακτήρες βασισμένοι σε δύο παιδικούς φίλους του Κέρουακ, τον Σεμπάστιαν Σάμπας και τον Μπίλι Τσάντλερ, που και οι δύο είχαν πρόσφατα σκοτωθεί στον πόλεμο- αρχίζουν να σχεδιάζουν την απόδρασή τους από το Γκάλογουεϊ, ο Πίτερ συνειδητοποιεί ότι θα πρέπει σύντομα να κάνει τις επιλογές του για το μέλλον. Καθώς εξετάζει τις αντικρουόμενες επιρροές της νεότητάς του, από τον εργαζόμενο, λαϊκιστή πατέρα του ως τους ανήσυχους ιδεαλιστές φίλους του, ο Πίτερ προσπαθεί να καθορίσει τι μπορεί να τον οδηγήσει σε μια διανοητικά αυθεντική ζωή. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΣΑΤΟΡΙ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ

locomotiva — Sun, 17 Nov 2019 07:32:33 +0000

“Κάπου στη διάρκεια της δεκαήμερης παραμονής μου στο Παρίσι (και στη Βρετάνη) δέχτηκα κάτι σαν επιφοίτηση, που φαίνεται να με έχει αλλάξει πάλι προς κάτι που υποθέτω πως θα είναι το καλούπι μου για άλλα επτά χρόνια ή περισσότερο: στην ουσία, ένα σατόρι, η γιαπωνέζικη λέξη για την “ξαφνική επιφοίτηση”, το “ξαφνικό ξύπνημα” ή απλά “χτύπημα κατακούτελα”. Ό,τι κι αν ήταν αυτό, κάτι όντως συνέβη και στις πρώτες μου αναπολήσεις μετά το ταξίδι, τώρα που ξαναγύρισα πίσω, βάζοντας στη θέση τους όλα τα μπερδεμένα μπόλικα γεγονότα των δέκα εκείνων ημερών, φαίνεται ότι η αιτία για το σατόρι ήταν ένας ταξιτζής που λεγόταν Ρεϊμόν Μπαγιέ, άλλες φορές νομίζω ότι θα πρέπει να ‘ταν ο παρανοϊκός φόβος μου στους γεμάτους ομίχλη δρόμους της Βρέστης στις 3 το πρωί, άλλοτε πάλι νομίζω ότι ήταν ο Μεσιέ Καστελγιαλού και η εκθαμβωτικά όμορφη γραμματέας του (μια Βρετόνη με μπλε-μαύρα μαλλιά, πράσινα μάτια, αραιά μπροστινά δόντια, σωστά βαλμένα σε λαχταριστά χείλια, άσπρο μάλλινο πλεχτό πουλόβερ, χρυσά βραχιόλια και άρωμα) ή το γκαρσόνι που μου είπε “Paris est pourri” ή η παράσταση του Ρέκβιεμ του Μότσαρτ στην παλιά εκκλησία του Σαιν Ζερμαίν ντε Πρε, με τους συνεπαρμένους βιολιστές να κουνάνε χαρούμενα τους αγκώνες τους, γιατί τόσοι πολλοί διακεκριμένοι άνθρωποι είχαν εμφανιστεί γεμίζοντας τα στασίδια και τις ειδικές καρέκλες (κι απ’ έξω να παχνιάζει) ή, για τ’ όνομα του Θεού, τι;”

Όταν ο Τζακ Κέρουακ, πνευματικός πατέρας της γενιάς των μπητ, έφτασε στο Παρίσι αναζητώντας τις ρίζες του βρετόνικου ονόματός του, παρασύρθηκε σε μια οδύσσεια περιπετειών που έμελλε να συναρπάσει τους αναγνώστες του για πολλά χρόνια. Σε δέκα συνταρακτικές, θυελλώδεις μέρες γεύτηκε δεκάδες εμπειρίες, από τη συνάντησή του με μια μαραμένη γαλλίδα καλλονή σ’ ένα μπαρ για γκάνγκστερς στο Μοντπαρνάς, ως τη σουρρεαλιστική συζήτηση με τον βρετόνο συνονόματό του με τη σουβλερή μύτη. Οποιαδήποτε απ’ αυτές μπορεί να υπήρξε η αιτία για το ξαφνικό του ξύπνημα, την ξαφνική επιφοίτηση, το “σατόρι” του στο Παρίσι. (Από την παρουσίαση της έκδοσης)