ΑΡΗΣ ΜΑΡΑΓΚΟΠΟΥΛΟΣ – Locomotiva★Cooperativa

ΦΛΛΣΣΤ, ΦΛΛΣΣΤ, ΦΛΛΛΣΣΣΤ

bookstore — Wed, 03 Jun 2020 11:19:48 +0000

Το Φλλσστ, φλλσστ, φλλλσσστ καταγράφει στην πλοκή του τη σύγχρονη Ελλάδα λίγο πριν και λίγο μετά το δημοψήφισμα του 2015, μέσα από το λοξό πρίσμα του γήρατος και της θάλασσας. Το θέμα της αυτοδικίας, επίσης προσφιλές θέμα του Ά. Μ. (Tα δεδομένα της ζωής μας, Η μανία με την Άνοιξη, Το Χαστουκόδεντρο) εδώ επανέρχεται υπό πολύ διαφορετική οπτική.

Μια ιδέα για την υπόθεση του μυθιστορήματος:

Τρεις ηλικιωμένοι φίλοι που συμβαίνει να έχουν το ίδιο όνομα, Θωμάς, κολυμπάνε δυο τρεις φορές την εβδομάδα, χειμώνα καλοκαίρι, σε μια απάνεμη παραλία της Βάρκιζας. Διανθίζουν τη μέρα τους με ρακές, μεζέδες, ανέκδοτα, τραγουδάκια και χοντροκομμένα αστεία, βιώνοντας σχεδόν ασυγκίνητοι την ανθρωπιστική καταστροφή της χώρας, αποφεύγοντας ακόμα και να σχολιάζουν τα γεγονότα που μαίνονται γύρω τους.

Αλλά τα γεγονότα τους επισκέπτονται απρόσκλητα. Τον Δεκέμβρη του 2012, εν μέσω ξαφνικής κακοκαιρίας, καταφεύγει στην παραλία τους ένα μικρό ιστιοφόρο με τρεις επιβάτες: τον λοστρόμο Νώντα, τη μεξικανή γυναίκα του Ινέθ, πρώην νοσοκόμα στους Ζαπατίστας, και έναν ακόμη χειμερινό κολυμβητή, τον δάσκαλο Φώντα, τον οποίο οι Θωμάδες αποφεύγουν επειδή μονίμως τους υπενθυμίζει την κρίση.

Μετά από αυτή τη συνάντηση μια απρόσμενη υπόσχεση απωλεσθέντος παραδείσου βαθμιαία απορρυθμίζει την ήσυχη καθημερινότητα των γερασμένων κολυμβητών. Ανάμεσα στα 2012-2016 ό,τι πολυτιμότερο έχουν ως τότε αγαπήσει, λατρέψει, πιστέψει, ζήσει οι Θωμάδες δοκιμάζεται έως θανάτου…

ΤΟ ΧΑΣΤΟΥΚΟΔΕΝΤΡΟ

locomotiva — Sun, 17 Nov 2019 07:33:29 +0000

Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος: Ο Έλληνας ναυτικός Τόνι Αμπατιέλος συναντά την Ουαλή δασκάλα Μπέτι Μπάρτλετ σε μια παμπ στο λιμάνι του Κάρντιφ. Ερωτεύονται στη μέση ενός καβγά. Είναι κομμουνιστές. Ο Τόνι οργανώνει στο Κάρντιφ ένα από τα ισχυρότερα συνδικάτα ναυτικών παγκοσμίως. Παντρεύονται και έρχονται στην Ελλάδα με το τέλος του πολέμου. Αλλά η μεταπολεμική Ελλάδα είναι μια βιασμένη χώρα με διεφθαρμένους πολιτικούς. Ο Τόνι, στιγματισμένος εχθρός των Ελλήνων εφοπλιστών, καταδικάζεται το 1947, πρώτα από το αυταρχικό καθεστώς κι ύστερα από το Κόμμα, να πολεμάει πια για τις ιδέες του από το “μετερίζι της φυλακής”. Όπως χιλιάδες άλλοι άνθρωποι εκείνη την εποχή.
Η Μπέτι αποδύεται τότε σ’ έναν απίστευτο αγώνα για την απελευθέρωσή του. Φτάνει στο σημείο να προκαλέσει δημόσια έναν πρωθυπουργό, να χαστουκίσει μια βασίλισσα… Η Μπέτι γίνεται σύμβολο πολιτικής απείθειας, σε μια χώρα που ο λαός της ανέκαθεν αντιμετωπίζεται ως πειραματόζωο από τους κυρίαρχους πολιτικούς συσχετισμούς. Ο Τόνι, που μπήκε στη φυλακή στα τριάντα τρία του χρόνια, παρά τον αγώνα της Μπέτι, ελευθερώνεται μόλις το ’64, στα πενήντα του. Όμως, στο μεταξύ, έχουν συμβεί πάρα πολλά πράγματα, που ο Τόνι έχει ζήσει από τη μία μεριά της φυλακής και η Μπέτι από την άλλη…
Το “Χαστουκόδεντρο” είναι η Οδύσσεια μιας εμποδισμένης αγάπης που κατάφερε να επιβιώσει μες στην εμφύλια βαρβαρότητα της εποχής, ένα μυθιστόρημα-ντολιμαντέρ για την αγωνία της μεταπολεμικής Ελλάδας να σταθεί με αξιοπρέπεια στα πόδια της στους πιο αναξιοπρεπείς καιρούς. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ

locomotiva — Sun, 17 Nov 2019 07:32:45 +0000

Δεκέμβριος 1999: Η κυρία Σαλταπήδα, γνωστή τηλεοπτική σταρ, αναγκάζεται από άγνωστους επιστολογράφους, να δωρίσει ως “αντίποινα” για το δημοφιλές πρόγραμμά της, μεγάλη ποσότητα από αναγκαία βιβλία σε δημοτικές βιβλιοθήκες παρομοίως, ένας ασυνείδητος πανεπιστημιακός γιατρός που εισπράττει κανονικά τα “φακελάκια” του, απειλείται ότι, αν δεν επιστρέψει τα χρήματα στους ασθενείς του, όλο το αμφιθέατρο της Ιατρικής θ’ ακούσει μαγνητοφωνημένο ντοκουμέντο από τις παράνομες συναλλαγές του στο μεταξύ, ένας χρηματισμένος εφοριακός βλέπει ανήμερα Χριστουγέννων ν’ αρπάζει φωτιά το σαλόνι της καινούργιας μεζονέτας του, ενώ ένας διεφθαρμένος βουλευτής του “Λοιπού Αττικής”, κάτω από την πίεση σοβαρών απειλών, υποχρεώνεται να χρηματοδοτήσει ό,τι μισεί περισσότερο: οργανώσεις που προστατεύουν άγρια ζώα.
Ο πικρός ρεαλισμός και η δηκτική σάτιρα των Δεδομένων της Ζωής μας προφητικά απεικονίζουν μια κοινωνία σε κρίση αξιών πολύ πριν την οικονομική κρίση. Κι αν οι ιδιόμορφοι πρωταγωνιστές (και δεινοί επιστολογράφοι) των Δεδομένων της Ζωής μας με την εκκεντρική ψυχολογία τους ενόχλησαν κάποιους συντηρητικούς αναγνώστες στις αρχές του 21ου αιώνα, σήμερα ενδεχομένως να γεννούν, ακόμα και σ’ αυτούς, τη συμπάθεια. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΠΟΛ ΚΑΙ ΛΟΡΑ, ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΕΚ ΤΟΥ ΦΥΣΙΚΟΥ

locomotiva — Sun, 17 Nov 2019 07:32:25 +0000

Ο Πολ και η Λόρα, πρωταγωνιστές του βιβλίου, γνωρίζονται στο Λονδίνο λίγο μετά τη δημιουργία της Α’ Διεθνούς και πέντε χρόνια πριν την Κομμούνα. Η περιπετειώδης ζωή τους εμπλέκεται με όλα τα μικρά και μεγάλα γεγονότα στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά: αυτός, επαναστάτης φοιτητής, διωγμένος απ’ όλα τα πανεπιστήμια της Γαλλίας, εκείνη κόρη του Καρλ Μαρξ. Για σαράντα πέντε χρόνια μοιράζονται κοινές ιδέες και κοινή συντροφική ζωή. Μοιράζονται κι ένα κοινό τέλος: αυτό που αρνείται τη ζωή για να υπογράψει το δικαίωμα στην Ουτοπία.
Το “Πολ και Λόρα, ζωγραφική εκ του φυσικού” είναι η εποχή των υφαντουργείων, του σιδηροδρόμου, του ηλεκτρισμού, της φωτογραφίας.
Η εποχή του Μαρξ, του Ένγκελς, του Προυντόν, του Μπακούνιν.
Η εποχή του Μανέ και του Κουρμπέ, του Ιγκό, του Φλομπέρ, του Ρεμπό και του Ζολά.
Η εποχή των στρατευμένων διανοουμένων, των δοκιμασμένων επαναστατών και των κοινωνικών ουτοπιών.
Ο Πολ Λαφάργκ και η Λόρα Μαρξ, δραματικοί ήρωες αυτού του πυκνού μυθιστορήματος, είναι το κάτοπτρο όπου αυτή η εποχή απεικονίζεται, κατά κάποιον τρόπο, εκ του φυσικού. Με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει σε μια κρίσιμη για την Ευρώπη περίοδο όπου η αληθοφάνεια υποκαθιστά την αλήθεια στην πολιτική, ενώ παράλληλα εκπίπτει ως θεμελιώδης αξία στις τέχνες. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΠΕΔΙΑ ΜΑΧΗΣ ΑΦΥΛΑΚΤΑ

locomotiva — Sun, 17 Nov 2019 07:32:16 +0000

Τα “Πεδία Μάχης Αφύλακτα” του Άρη Μαραγκόπουλου παρεμβαίνει στον διάλογο για την κατάσταση της κοινωνικής και πολιτισμικής παρακμής στην Ελλάδα από τη μεταπολίτευση έως σήμερα και δοκιμάζει να απαντήσει σε ζωτικά για την εποχή ερωτήματα όπως τα παρακάτω:
Πότε σβήνει μια πατρίδα ιδεών;
Είναι ο Έλληνας εαυτός μας ο χειρότερός μας εχθρός;
Eίναι η ελληνική, μια απαίδευτη κοινωνία;
Πότε και γιατί σωπαίνουν οι διανοούμενοι;
Γιατί ο Έλληνας γονιός δεν αγαπάει τα παιδιά του;
Γιατί κάποτε η νεοελληνική πεζογραφία θυμίζει άβγαλτη πόρνη;
Γιατί κάποιοι διαβάζουν τον κόσμο με τα μάτια της Μπάρμπι;
Γιατί η πλατεία των αγανακτισμένων θύμιζε ντιβάνι ψυχανάλυσης;
Γιατί στον απέραντο παιχνιδότοπο-εργοστάσιο του διαδικτύου παίζουμε όλοι;
Μπορούν τα γκραφίτι και τα κόμικς να θεωρηθούν λαϊκή τέχνη;
Πώς οι δημόσιες βιβλιοθήκες σταδιακά μετατρέπονται σε διασκεδαστήρια video-games;
Συναινώ (στην Εξουσία) και άρα (μόνο έτσι) υπάρχω;
Υπάρχει κάτι άλλο πέρα από το “Fast-food, fast-fuck, fast-read;”
Θα τους κάνουμε ποτέ να μας φοβούνται (αυτούς που μας φοβίζουν); (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Το δοκιμιακό βιβλίο του Άρη Μαραγκόπουλου “Πεδία Μάχης Αφύλακτα: Θέσεις για την κουλτούρα και τον πολιτισμό” επιχειρεί να απαντήσει σε ζωτικά για την Ελλάδα ερωτήματα κουλτούρας και πολιτισμού, ερωτήματα στα οποία ο συγγραφέας επανέρχεται τακτικά τα τελευταία δεκαπέντε-είκοσι χρόνια με παρεμβάσεις του στον ημερήσιο, περιοδικό και ηλεκτρονικό Τύπο. Το βιβλίο επίσης παρεμβαίνει στον διάλογο για την κατάσταση της κοινωνικής και πολιτισμικής παρακμής στην Ελλάδα από τη μεταπολίτευση έως σήμερα. Κεντρικά θέματα: οι ιδιόμορφοι όροι συγκρότησης της νεοελληνικής κουλτούρας στα τέλη του 20ού αιώνα και η διαλεκτική σχέση της με την κρίση· η ισχνή παρέμβαση του αριστερού Λόγου στην αντιμετώπιση της παρακμής· η λειτουργία του διαδικτύου (αλλά και των γκραφίτι) στην εν προόδω ανάπτυξη ενός παγκοσμιοποιημένου “λαϊκότροπου” πολιτισμού καθώς και η λειτουργία των δημοσίων βιβλιοθηκών ως αναχωμάτων απέναντι στη βαρβαρότητα των καιρών· τέλος, ο ρόλος, η ευθύνη και οι δυνατότητες των διανοουμένων πριν και μετά την κρίση. (Από την έκδοση)

Η ΜΑΝΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ

locomotiva — Sun, 17 Nov 2019 07:29:59 +0000

1965, Ιούλιος: Σ’ ένα απομονωμένο νησί του Αιγαίου, που παλιότερα χρησίμευε ως τόπος εξορίας πολιτικών κρατουμένων, καταφθάνει η αισθαντική Φλώρα, ζητώντας να ξεφύγει από την εμπλοκή της με πολιτικά πρόσωπα της ταραγμένης προδικτατορικής περιόδου. Πρόκειται για τη γυναίκα που ενέπνευσε την ομώνυμη ηρωίδα στη Χαμένη Άνοιξη του Στρατή Τσίρκα. 2000, Αύγουστος: μια παρέα τεσσάρων Αθηναίων έρχεται στο ίδιο νησί για διακοπές. Διαπιστώνουν ότι οι κάτοικοι ζούνε κάπως παράξενα: ο ρυθμός της καθημερινότητας είναι απελπιστικά αργός, τα καταστήματα ανοίγουν τα μεσάνυχτα και τα τοπικά προβλήματα συζητώνται εν θερμώ σ’ έναν γυναικείο Συνεταιρισμό που, εκ πρώτης όψεως, θυμίζει… σοβιέτ. Μια γυναίκα (με λίγους συντρόφους της) φαίνεται να ελέγχει όλο αυτό το σύστημα: η εξηντάχρονη Φλώρα. Ανάμεσα στα μέλη της παρέας και στα πιο δραστήρια μέλη του ντόπιου πληθυσμού αναπτύσσονται σύντομα ποικίλες σχέσεις: φιλικές, ερωτικές και, το πιο περίεργο, πολιτικές – με την έννοια ότι οι Αθηναίοι εμπλέκονται άθελά τους στις έντονες πολιτικές αντιπαραθέσεις των κατοίκων εκείνων που απαιτούν «δυναμικές λύσεις» και άλλων που επιμένουν σε μια ηπιότερη πολιτική διεκδικήσεων. Κεντρικό θέμα στο μυθιστόρημα: ο εμφύλιος θυμός που απορρέει από ένα συλλογικό αίσθημα απογοήτευσης ως προς την εθνική/πολιτική χειραφέτηση και που απαιτεί εκδίκηση. Το μυθιστόρημα ανιχνεύει τις κοινωνικές διαδικασίες, που επέτρεψαν, σε μια δημοκρατική χώρα της Ευρώπης, την ανοχή (ακόμα και με τη μορφή της σιωπηρής «εξουσιοδότησης») σε μια τρομοκρατία του τύπου της 17ης Νοέμβρη και, εν πολλοίς, αναδεικνύει τις γενεσιουργές αιτίες του «θυμού» που κατέκλυσε τη χώρα τον Δεκέμβρη του 2008. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)