Μαρξισμός – Locomotiva★Cooperativa

Ο ΜΑΡΞ ΣΤΟ ΟΥΦΑΔΙΚΟ

bookstore — Mon, 30 May 2022 20:17:36 +0000

Τι θα συνέβαινε αν έμπαινε ο Marx σε ένα ουφάδικο; Τι θα σκεφτόταν βλέποντας εκατοντάδες νέους να παίζουν Pacman και Metal Slug; Τι θα έλεγε αν έβλεπε έναν τριαντάρη να παίζει Fortnite, ενώ το πρωί πρέπει να πάει για δουλειά;
Πολλοί θα απαντούσαν ότι ο Marx θα έφευγε μακριά, αναπολώντας τον 19ο αιώνα. Ωστόσο, ο Jamie Woodcok, ακαδημαϊκός, μαρξιστής, αλλά και gamer, απαντάει διαφορετικά. Ισχυρίζεται ότι η μαρξιστική μέθοδος μπορεί να αναλύσει τόσο το πώς παράγονται τα βιντεοπαιχνίδια όσο και το πολιτικό στίγμα τους.
Το βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας βουτάει στα άδυτα της βιομηχανίας βιντεοπαιχνιδιών και αναλύει το τεράστιο δίκτυο καλλιτεχνών, προγραμματιστών και εργοστασιακών εργατών που συμμετέχουν στην παγκόσμια αλυσίδα παραγωγής. Εστιάζοντας στους εργατικούς αγώνες στη βιομηχανία των βιντεοπαιχνιδιών, ο Woodcock αναδεικνύει τον τρόπο που η ταξική πάλη καθορίζει το τι παιχνίδι παίζουμε. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟ

bookstore — Wed, 09 Mar 2022 17:08:00 +0000

Ήταν απόλυτα φυσικό μετά την επικράτηση της Οκτωβριανής Επανάστασης το δίκαιο, όπως και κάθε άλλη μορφή του εποικοδομήματος, να αποτελέσει ένα πολύ σημαντικό αντικείμενο εξέτασης και διατύπωσης στη νέα κοινωνία, στις νέες παραγωγικές και κοινωνικές σχέσεις που διαμορφώνονταν. Ο Εβγκένι Πασουκάνις ήταν ένας -ίσως ο σημαντικότερος- από τους πρωτεργάτες αυτής της προσπάθειας. Δεν ήταν οι πρώτοι, αλλά σίγουρα η προσπάθειά τους δεν ήταν μόνο θεωρητική αλλά αφορούσε την πρακτική προσαρμογή/ εφαρμογή όλων των προηγούμενων επεξεργασιών στο νέο εργατικό κράτος. Βέβαια είχαν από πίσω τους τις επισημάνσεις των κλασσικών του μαρξισμού (και εν μέρει την εμπειρία της Κομμούνας του Παρισιού) που θα παρουσιάσουμε συνοπτικά παρακάτω, για μια όσο το δυνατό καλύτερη γνώση και κατανόηση του θέματος.
Ο Μαρξ μιλάει για την ανάγκη ύπαρξης ενός δικαίου στην νέα κοινωνία γιατί, «Εδώ έχουμε να κάνουμε με μια κομμουνιστική κοινωνία, όχι όπως έχει εξελιχθεί πάνω στη δική της βάση, μα αντίθετα όπως ακριβώς προβάλλει από την κεφαλαιοκρατική κοινωνία, με μια κομμουνιστική κοινωνία, λοιπόν, που από κάθε άποψη, οικονομικά, ηθικά, πνευματικά, είναι γεμάτη με τα σημάδια της παλιάς κοινωνίας, που από τους κόλπους της βγήκε.» και παρακάτω «Παρ’ όλη την πρόοδο αυτή, αυτό το ίσο δίκαιο υπόκειται πάντα σ’ ένα αστικό περιορισμό. Το δίκιο των παραγωγών είναι ανάλογο με την απόδοση της δουλειάς τους. Η ισότητα βρίσκεται στο γεγονός ότι μετρούν με το ίδιο μέτρο, με την εργασία.»… Αυτό όμως το δίκιο, «Στο περιεχόμενό του είναι δίκαιο της ανισότητας όπως και κάθε δίκαιο»… «… στη συγκεκριμένη περίπτωση, εφόσον τα θεωρεί μόνο σαν εργάτες και δε βλέπει σ’ αυτούς τίποτα άλλο… ο ένας εργάτης είναι παντρεμένος, ο άλλος όχι, ο ένας έχει περισσότερα παιδιά από τον άλλο κλπ. κ.λπ. Με ίση απόδοση εργασίας και επομένως με ίση συμμετοχή στο κοινωνικό καταναλωτικό απόθεμα (Knsumtionsfonds), ο ένας παίρνει στην πραγματικότητα περισσότερο από τον άλλο, ο άλλος είναι πλουσιότερος από τον άλλο κλπ. Για να αποφευχθούν όλες αυτές οι αδυναμίες, θα έπρεπε το δίκιο να είναι μάλλον άνισο παρά ίσο». Από αυτούς τους λόγους πηγάζει η ανάγκη για μια νέα κρατική εξουσία και για ένα νέο δίκαιο που να ανταποκρίνεται στις νέες παραγωγικές σχέσεις, στις νέες σχέσεις διανομής του παραγόμενου πλούτου.
Κρατική εξουσία και δίκαιο ποιοτικά διαφορετικά σε σχέση με τα προηγούμενα εκμεταλλευτικά και καταπιεστικά συστήματα, αλλά που θα υπολείπονται σημαντικά από μια σοσιαλιστική κοινωνία […]. (Από την εισαγωγή της έκδοσης)

ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ Ή ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ;

bookstore — Fri, 28 Jan 2022 17:06:06 +0000

Το “Κοινοβούλιο ή Δικτατορία;”, γραμμένο από ένα από τα πιο φωτεινά και κριτικά πνεύματα της ελληνικής Αριστεράς, τον Σεραφείμ Μάξιμο, παραμένει ακόμα και σήμερα ένα οδόσημο πολιτικής και κοινωνικής ανάλυσης, για τέσσερεις, βασικούς λόγους:
Πρώτον: Διότι φέρνει στο φως για πρώτη φορά στην Ελλάδα με φιλόδοξους και απαιτητικούς όρους τις αντιλήψεις των κλασικών του μαρξισμού.
Δεύτερον: Διότι κάνει μια συστηματική και συγκεκριμένη ανάλυση των συνθηκών της τότε νεοελληνικής πολιτικής σκηνής, έτσι που τα συμπεράσματα της θεωρίας να μπορούν να συνδέονται με την συγκεκριμένη πραγματικότητα.
Τρίτον: Διότι κατορθώνει να εξαγάγει, τα προκύπτοντα συμπεράσματα με διαλεκτικό και επαγωγικό τρόπο, γεγονός που σε μεγάλο βαθμό η ζωή επαλήθευσε στην συνέχεια. Κυρίως ότι στην περίοδο του ιμπεριαλισμού η γενική πορεία προς τον αυταρχισμό και τον περιορισμό της αντιπροσωπευτικότητας και της οργανικής λαϊκής συμμετοχής, είναι η κύρια τάση του συστήματος, ανεξάρτητα από τις επιμέρους αναδιπλώσεις.
Τέλος, τέταρτον, διότι κατορθώνει να εμπλουτίσει και διευρύνει τον προβληματισμό μας σε μια κατεύθυνση πιο πολύπλοκη, πιο σφαιρική, πιο διεισδυτική στην αποκάλυψη των βασικών στοιχείων που συγκροτούν οι πολιτικές συμπεριφορές των συγκρουόμενων τάξεων.
Έτσι, το βιβλίο αυτό ξεφεύγει, παρ’ όλα τα ασθενή του σημεία, από το σύνολο των αντίστοιχων έργων της εποχής του, καλύπτοντας με τα συμπεράσματά του μιαν ολόκληρη ιστορική περίοδο, αποτελώντας δείκτη μιας ρωμαλέας οπτικής που η ολοκλήρωσή της θα άνοιγε καινούργιους, διαφορετικούς, ίσως, δρόμους στην Ελληνική Αριστερά.
Το έργο αποκατάστασης ενός δημιουργού, είναι, ενδεχομένως, ανάλογης δυσκολίας εγχείρημα με αυτό της αποκατάστασης της αλήθειας. Ο «Στοχαστής» από τα πρώτα του βήματα είχε υιοθετήσει την άποψη του Αντόνιο Γκράμσι ότι «το να λέμε την αλήθεια στην μαζική πολιτική είναι οπωσδήποτε μια πολιτική αναγκαιότητα», ανεξαρτήτως κόστους.
Σε αυτή την λογική ανταποκρίνεται και η νέα κριτική έκδοση του “Κοινοβουλίου”, 90 χρόνια μετά την έκδοσή του και με τα ερωτήματα που ο Μάξιμος είχε θέσει να παραμένουν δραματικά επίκαιρα. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Η ΗΘΙΚΗ ΤΟΥΣ ΚΑΙ Η ΗΘΙΚΗ ΜΑΣ

bookstore — Tue, 07 Dec 2021 08:00:05 +0000

Οι Εκδόσεις Εργατική Πάλη κυκλοφορούν τα μικρό βιβλίο του Λέον Τρότσκι, Η ηθική τους και η ηθική μας, που έγραψε λίγο πριν τη δολοφονία του στο Κογιοακάν του Μεξικού το 1938-1939. Η έκδοση αυτού του μικρού δοκιμίου από τις εκδόσεις μας δεν υπηρετεί ιστοριογραφικούς λόγους. Ούτε τη γενική και αφηρημένη ανάγκη επιστροφής στα έργα των κλασικών του Μαρξισμού, όσο και αν αυτό είναι αναγκαίο -όσο ποτέ άλλοτε- στη σημερινή εποχή. Αλλά επειδή είναι μια σημαντική συμβολή στο Μαρξισμό.
Αν και είναι γραμμένο με τη μορφή πολεμικής ενάντια στους οπαδούς της “κοινής λογικής” που βλέπουν με στατικό τρόπο τα πάντα γύρω τους, την ίδια στιγμή είναι μια συστηματική έκθεση της Μαρξιστικής αντίληψης για τη διαλεκτική σχέση και αλληλεξάρτηση μέσων και σκοπών. Και αυτός είναι ο κύριος στόχος του Τρότσκι, δηλαδή η αναγωγή των πολιτικών ζητημάτων σε μεθοδολογικά ζητήματα, πράγμα που κάνει το δοκίμιό του, Η ηθική τους και η ηθική μας, πραγματικά διαχρονικό.
Για τον Τρότσκι, “δεν υπάρχει δυϊσμός ανάμεσα στα μέσα και τον σκοπό”. Ο σκοπός πρέπει να απορρέει/συνδέεται φυσιολογικά από το ιστορικό κίνημα των εκμεταλλευόμενων, των καταπιεσμένων, αυτών που αγωνίζονται για την απελευθέρωση του ανθρώπου και της κοινωνίας από οποιαδήποτε δεσμά (ταξικά, πολιτικά, πολιτιστικά, κοινωνικά, φυλετικά, εθνικά, κ.ά.). “Οργανικά τα μέσα είναι υποταγμένα στο σκοπό. Ο άμεσος σκοπός γίνεται το μέσο για έναν παραπέρα σκοπό.”. Για να δείξει αυτή τη σχέση γράφει χωρίς περιστροφές, “Εκείνος που δέχεται το σκοπό: τη νίκη ενάντια στον Φράνκο, οφείλει να δεχτεί και το μέσο: τον εμφύλιο πόλεμο με τα επακόλουθά του – τη φρίκη και τα εγκλήματα”.
Εξετάζοντας τους σκοπούς και τα μέσα επίτευξής τους, ο Τρότσκι γράφει χαρακτηριστικά: “Η ατομική τρομοκρατία, λόγου χάρη, επιτρέπεται ή δεν επιτρέπεται από την άποψη της “καθαρής ηθικής”; Στην αφηρημένη αυτή μορφή το ζήτημα δεν υπάρχει καθόλου για μας”… “Οι συμπάθειές μας στρέφονται αμέριστα προς τους Ιρλανδούς, Ρώσους, Πολωνούς ή Ινδούς τρομοκράτες στον αγώνα τους ενάντια στην εθνική και πολιτική καταπίεση”…
“Ωστόσο, εκείνο που για μας έχει αποφασιστική σημασία δεν είναι το ζήτημα των υποκειμενικών κινήτρων, αλλά το ζήτημα των αντικειμενικών αποτελεσμάτων. Τα δοσμένα μέσα είναι πράγματι ικανά να μας οδηγήσουν στο σκοπό; Σε σχέση με την ατομική τρομοκρατία, τόσο η θεωρία όσο και η πείρα αποδείχνουν ότι δεν συμβαίνει αυτό. Λέμε στον τρομοκράτη: είναι αδύνατο να αντικαταστήσεις τις μάζες. Μόνο μέσα στο μαζικό κίνημα μπορείς να βρεις αποτελεσματική έκφραση του ηρωισμού σου”…
“Η απελευθέρωση των εργαζομένων δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί παρά μόνο από τους ίδιους”. [?] (Από τον πρόλογο της έκδοσης)

Ο ΑΟΠΛΟΣ ΠΡΟΦΗΤΗΣ

bookstore — Tue, 27 Jul 2021 06:17:40 +0000

Οι Μπολσεβίκοι πραγματοποίησαν την Οκτωβριανή τους Επανάσταση του 1917 με την πεποίθηση ότι αυτό που είχαν ξεκινήσει ήταν “το άλμα” της ανθρωπότητας “από το βασίλειο της αναγκαιότητας στο βασίλειο της ελευθερίας”. Έβλεπαν την αστική τάξη πραγμάτων να διαλύεται και την ταξική κοινωνία να καταρρέει σε όλο τον κόσμο και όχι μόνο στη Ρωσία. Πίστευαν ότι οι λαοί είχαν παντού τουλάχιστον εξεγερθεί αρνούμενοι να είναι τα αθύρματα των κοινωνικά ανοργάνωτων παραγωγικών δυνάμεων και απορρίπτοντας την αναρχία της ίδιας της ύπαρξής τους. Φαντάζονταν ότι ο κόσμος ήταν πανέτοιμος να απελευθερωθεί από την ανάγκη να υποτάσσεται και να ιδροκοπά για να εξασφαλίσει τα μέσα της ύπαρξής του – και έτοιμος, επίσης, να βάλει τέλος στην υποδούλωση του ανθρώπου από άνθρωπο. Χαιρέτιζαν την αυγή της νέας εποχής στην οποία η ανθρώπινη ύπαρξη, απελευθερώνοντας όλη την ενέργεια και τις ικανότητές της, θα πετύχαινε την αυτοεκπλήρωσή της. Υπερηφανεύονταν ότι είχαν ανοίξει για την ανθρωπότητα “το πέρασμα από την προϊστορία στην ιστορία”.
Πραγματικά θεωρώ τον Τρότσκι έναν από τους κορυφαίους επαναστάτες ηγέτες όλων των εποχών, εξέχοντα μαχητή, διανοητή και μάρτυρα. Όμως, δεν προσπαθώ να παρουσιάσω εδώ την ένδοξη εικόνα ενός ανθρώπου ακηλίδωτου και χωρίς σκιές. Έχω προσπαθήσει να τον απεικονίσω όπως ήταν, με το πραγματικό του ανάστημα και τη δύναμή του, αλλά και με όλες τις αδυναμίες του. Έχω προσπαθήσει να αναδείξω την εξαιρετική δύναμη, τη γονιμότητα και την πρωτοτυπία του μυαλού του, αλλά και τα λάθη του. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ο «ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ»

bookstore — Mon, 24 May 2021 16:05:20 +0000

Η συλλογή αυτή, που εκδίδεται με αφορμή τα 200 χρόνια από τη γέννηση του Φρίντριχ Ένγκελς, περιλαμβάνει κείμενα αναμνήσεων, προσωπικές αφηγήσεις και μαρτυρίες στενών φίλων και συνεργατών, που αναδεικνύουν τη ζωή και το έργο του μεγάλου επαναστάτη θεωρητικού, αλλά και τη μοναδική του προσωπικότητα.
Ο Ένγκελς, προερχόμενος από εύπορη οικογένεια από την οποία «ξεστράτισε», ευρυμαθής και πολύγλωσσος, άνθρωπος με μοναδική ζωντάνια και χιούμορ, αφιέρωσε όλη του τη ζωή στην επαναστατική πάλη. Ο αναγνώστης θα γνωρίσει τη συναρπαστική πορεία του από το πατρικό σπίτι στη Ρηνανία, στα εργοστάσια του Μάντσεστερ, τη θαρραλέα συμμετοχή του στις ένοπλες συγκρούσεις κατά την επανάσταση του 1848-1849 στη Γερμανία και βέβαια την κοινή πορεία ζωής, σπάνιας φιλίας και συνεργασίας με τον Καρλ Μαρξ στον αγώνα για τη θεμελίωση του επιστημονικού σοσιαλισμού. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

“Αλλά και ο Ένγκελς είχε ένα φιλικό παρατσούκλι. Η οικογένεια του Μαρξ και οι στενότεροι φίλοι του τον έλεγαν “Στρατηγό”. Και η λέξη προφερόταν πάντα αγγλικά: “Τζένεραλ”. Τον τίτλο αυτό τον είχε αποκτήσει για τις επιστημονικές μελέτες του σχετικά με τον πόλεμο, στις οποίες επιδιδόταν με ιδιαίτερο ζήλο”. (Άουγκουστ Μπέμπελ)

Ο «ΜΑΥΡΟΣ»

bookstore — Mon, 24 May 2021 16:01:39 +0000

«Εντύπωση έκανε στον ξένο ότι η γυναίκα του και τα παιδιά του φώναζαν πάντα τον Μαρξ “Μαύρο”, λες και δεν είχε άλλο όνομα. Και αυτό, γιατί τα μαλλιά του ήταν μαύρα, πίσσα, ενώ τα γένια του, όχι όμως και το μουστάκι, είχαν αρχίσει κιόλας ν’ ασπρίζουν.» Άουγκουστ Μπέμπελ
Η συλλογή αυτή, που εκδίδεται με αφορμή τα 200 χρόνια από τη γέννηση του Καρλ Μαρξ, παρουσιάζει ανάγλυφα μέσα από μοναδικές διηγήσεις στενών φίλων, συναγωνιστών και μελών της οικογένειας του Μαρξ τη ζωή, το έργο και τη δράση του μεγάλου επαναστάτη θεωρητικού.
Ο αναγνώστης θα γνωρίσει από κοντά πλευρές του απαράμιλλου θεωρητικού και πολιτικού έργου, αλλά και
των δύσκολων συνθηκών ζωής του Μαρξ. Θα γνωρίσει επίσης πλευρές του χαρακτήρα του την ακούραστη
δύναμη, το πηγαίο χιούμορ και, πάνω απ’ όλα, την αδάμαστη θέληση και το σθένος του ένθερμου επαναστάτη που άνοιξε το δρόμο στο προλεταριάτο και θεμελίωσε σε επιστημονικές βάσεις την πάλη του για το σοσιαλισμό-κομμουνισμό. Όπως σημείωσε χαρακτηριστικά ο Φρ. Ένγκελς στην κηδεία του Μαρξ: Το όνομά του και το έργο του θα ζήσουν στους αιώνες! (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

1905

bookstore — Sat, 15 May 2021 19:01:26 +0000

ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΟΥ 1905 αποτέλεσαν τον μεγαλειώδη πρόλογο του επαναστατικού δράματος του 1917. Για μια σειρά ετών, όταν η αντίδραση θριάμβευε, το έτος 1905 μας φαινόταν σαν ολοκληρωμένο σύνολο, σαν να ήταν η Ρώσικη Επανάσταση. Σήμερα έχει χάσει εκείνον τον ανεξάρτητο χαρακτήρα, χωρίς ταυτόχρονα να έχει απωλέσει στο παραμικρό την ιστορική της σημασία. Η επανάσταση του 1905 γεννήθηκε κατευθείαν από το Ρωσοϊαπωνικό πόλεμο, όπως η επανάσταση του 1917 ήταν το άμεσο αποτέλεσμα του μεγάλου ιμπεραλιστικού σφαγείου. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, τόσο στην καταγωγή του όσο και στην εξέλιξή του, ο πρόλογος κουβαλούσε μέσα του όλα τα στοιχεία αυτού του ιστορικού δράματος που μάρτυρες και μέτοχοί του είμαστε σήμερα εμείς. Όμως, στον πρόλογο αυτά τα στοιχεία εμφανίζονται σε συμπιεσμένη, ανολοκλήρωτη ακόμη μορφή. Όλες οι δυνάμεις που είχαν εμπλακεί στην πάλη του 1905, σήμερα φωτίζονται πιο καθαρά από πριν, με το φως που ρίχνουν πάνω τους τα γεγονοτα του 1917. Ο Κόκκινος Οκτώβρης, όπως συνηθίζαμε να τον αποκαλούμε ακόμη και τότε, ωρίμασε μετά από δώδεκα χρόνια σε έναν άλλον, ασύγκριτα ισχυρότερο κι αληθινά νικηφόρο Οκτώβρη.

Λέων Τρότσκι

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ

bookstore — Fri, 07 May 2021 17:33:35 +0000

“Γνώση τη λεν κι αυτή! Ποιος θα τολμήσει / το πράγμα να το πει με το όνομά του; Οι λίγοι που γνώρισαν κάτι τι απ’ αυτά, / που ήταν μωροί και την καρδιά τους δε φίμωσαν, / μα σκέψη κι αίσθημα στον όχλο φανέρωσαν, / πέθαναν πάντα στο σταυρό και στη φωτιά”, λέει ο Φάουστ του Γκαίτε.
Ένας από αυτούς ήταν και ο Χριστός. Γνήσιος επαναστάτης που θυσιάστηκε στον αγώνα των φτωχών ενάντια στην εξουσία των πολιτικά και οικονομικά κυρίαρχων.
Αυτόν τον δρόμο και αυτό το όραμα ενός καλύτερου κόσμου στην πράξη και όχι στο επέκεινα πρεσβεύει και ο Μαρξισμός, ο οποίος το τεκμηρίωσε επιστημονικά στη βάση των αντιθέσεων της κυρίαρχης τάξης πραγμάτων.
Αυτό όμως σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει μια μηχανιστική, ντετερμινιστή ριζοσπαστική αλλαγή δίχως την παρέμβαση του υποκειμενικού παράγοντα.
Και η επαναστατική συνείδηση αυτού του παράγοντα, πέρα από το Είναι του, καθορίζεται σε διαλεκτική σχέση με αυτό, σε μεγάλο βαθμό και από την πίστη και την οντολογική ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον.
Αυτήν την πίστη μπορεί να εμφυσήσει ο πρώιμος επαναστατικός χριστιανισμός. Όμως, στην πορεία του εκτράπηκε από αυτό το επαναστατικό του όραμα και οι επίσημοι φορείς του, όπως άλλωστε και τα περισσότερα κομμουνιστικά κόμματα, μετατράπηκαν σε ιεραρχικούς, γραφειοκρατικούς μηχανισμούς στήριξης των κρατικών εξουσιών.
Είναι μέσα από τα συντρίμμια αυτής της παράλληλης αρνητικής, από ένα σημείο και μετά, πορείας που χριστιανοί και κομμουνιστές καλούνται να αναζητήσουν και να εφαρμόσουν το κοινό, αρχικό επαναστατικό τους όραμα. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

«ΚΙ ΟΜΩΣ, ΚΙΝΕΙΤΑΙ…»

bookstore — Tue, 20 Oct 2020 11:24:58 +0000

Ιστορία του ανθρώπου και των κοινωνιών του. . . Φαντασία ή γνώση; Παραμύθι ή επιστήμη;
Με το βιβλίο αυτό θα ταξιδέψουμε σε άλλες εποχές, κοντινές και μακρινές!
Θα ταξιδέψετε στο παρελθόν, στο παρόν και στο μέλλον! Θα βρείτε απαντήσεις στις πιο δύσκολες ερωτήσεις!
Σκοπός του βιβλίου είναι να εξηγήσει με εύληπτο τρόπο στα παιδιά τον τρόπο με το οποίο σχηματίστηκαν οι πρώτες ανθρώπινες κοινωνίες, πώς αυτές εξελίσσονται, προχωρούν και αλλάζουν εδώ και χιλιάδες χρόνια, μέχρι και σήμερα. Και γιατί όχι; Πως θα μοιάζουν αύριο. (Από την έκδοση)