Ιστορία – Locomotiva★Cooperativa

Νατάσα Αγγελοπούλου – Η παιδική μου ηλικία …το ‘σκασε

bookstore — Mon, 08 Jun 2026 09:26:32 +0000

… Μια μέρα λοιπόν, την τελευταία βδομάδα πριν τις διακοπές του Πάσχα, μας είπε η κυρία Αργυρώ.

“Παιδιά, αυτούς που δεν δεν πάνε συχνά στην εκκλησία, και δεν κάνουν πολύ ευλαβικά το σταυρό τους, πρέπει να τους φοβάστε και να μην τους ακούτε!”

Κάποιο παιδάκι από κάτω, ίσως κι εγώ.

“Γιατί κυρία;”

“Γιατί δεν είναι άνθρωποι, αλλά διάβολοι μεταμορφωμένοι, που ήρθαν εδώ στη γη για να σας κάνουν κακό!”

Εγώ κοιτάζω έντρομη τη δασκάλα, γιατί βέβαια ένα παιδάκι κοντά επτά χρονών, μπορεί να καταλάβει αν οι γονείς του πάνε στην εκκλησία ή οχι και αν κάνουν υο σταυρο τους ή οχι…

Κοντά στο 2020, η Νατάσα αποφάσισε να γράψει το μυθιστόρημα των παιδικών και εφηβικών της χρόνων. Μυθιστόρημα πραγματικό, αν και δεν είναι παρά η ειλικρινής καταγραφή της πραγματικότητας.

Πέρα όμως από το μικρόκοσμο της οικογένειάς της, μέσα από τις σελίδες του ξεδιπλώνονται ανάγλυφα εικόνες της ελληνικής κοινωνίας των μετεμφυλιακων χρόνων και της χούντας, καθώς και της περιρρέουσας ατμόσφαιρας της εποχής εκείνης, με την πείνα της υπαίθρου, με τους ασφυκτικούς περιορισμούς της επαρχίας και την καταπίεση από την εκκλησία (ανεξάρτητα από το αν κάποιοι παπάδες ξέφευγαν), με τον τρόμο και το ζόφο για το μεγαλύτερο μέρος του λαού αυτού, αλλά και με την ελπίδα που γέννησαν τα κινήματα αμφισβήτησης αυτής της κοινωνίας.

ΕΛΛΑΔΑ 1914-1915: ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ ΧΩΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

bookstore — Thu, 25 Jan 2024 10:02:10 +0000

Με χαρά δέχθηκα την πρόταση για μια νέα (τρίτη) έκδοση του βιβλίου ΕΛΛΑΔΑ 1941 – 1945, Πόλεμος Χωρικών και Κοινωνική Επανάσταση, από τις εκδόσεις Λοκομοτίβα.
Η επανάσταση του 1941 – 1949, με κορυφαία στιγμή αλλά και σημείο καμπής την ένοπλη επανάσταση του Δεκέμβρη 1944 -την τελευταία ένοπλη επανάσταση σε ευρωπαϊκή πρωτεύουσα στη διάρκεια του ταραγμένου 20ού αιώνα- αποτελεί μέχρι σήμερα σημείο πολιτικής, ιδεολογικής και, σε τελευταία ανάλυση, ταξικής αντιπαράθεσης. Το ταξικό ρήγμα που άνοιξε ο Κόκκινος Δεκέμβρης του ’44 δεν λέει να κλείσει.
Σε κάθε περίπτωση η ιστορία είναι πεδίο αντιπαράθεσης. Ο ωμός, ανθρωποφαγικός, φασίζων και φασιστικός “λόγος” της κυρίαρχης τάξης εξακολουθεί, 80 χρόνια αργότερα, να επιχειρεί να σβήσει την αίγλη εκείνης της επαναστατικής πυρκαγιάς που συνεπήρε τις ψυχές και τα μυαλά του επαναστατημένου λαού στις πόλεις και τα χωριά. Παρά τα ποτάμια αίματος, τις δολοφονίες, τα εκτελεστικά αποσπάσματα, τα βασανιστήρια, τις φυλακές και τις εξορίες, οι απόγονοι των νικητών δεν αισθάνονται σίγουροι για τη νίκη τους. Κάθε τόσο βλέπουν την κυριαρχία τους να αμφισβητείται από νέες γενιές της εργατικής τάξης που μπαίνουν στον αγώνα. Και σε κάθε κορύφωση του αγώνα, από την αιματηρή εξέγερση του Πολυτεχνείου ως τον Δεκέμβρη του 2008, ξαναβλέπουν το φάντασμα της επανάστασης να απειλεί την ταξική τους κυριαρχία. […] (Από τον πρόλογο της τρίτης έκδοσης)

ΟΙ ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΟΙ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΛΕΝΙΝ

bookstore — Thu, 25 Jan 2024 09:18:42 +0000

Το 1923, 100 χρόνια πριν, ήταν μια κομβική χρονιά για το Μπολσεβίκικο κόμμα, τη νεοδημιουργημένη ΕΣΣΔ, την Τρίτη Διεθνή και την πορεία του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος. Το κύμα της παγκόσμιας επανάστασης, με αιχμή τη νικηφόρα σοσιαλιστική επανάσταση του Οκτώβρη 1917, ανακόπτεται ύστερα από μια σειρά ηττών, με καθοριστική εκείνη της γερμανικής επανάστασης του 1923. Τότε δημιουργείται η Αριστερή Αντιπολίτευση των Μπολσεβίκων – Λενινιστών στο ΚΚΡ(μπ).

Στο παρόν βιβλίο μελετώνται οι όροι διαμόρφωσης της Αριστερής Αντιπολίτευσης στην ΕΣΣΔ που αργότερα θα αποκτήσει διεθνή χαρακτηριστικά. Θεμελιώνεται ο ιδεολογικός και πολιτικός δεσμός της Αριστερής Αντιπολίτευσης με τον ίδιο τον Λένιν, που πρώτος σήκωσε τη σημαία του αγώνα κατά του γραφειοκρατισμού και κατά του Στάλιν προσωπικά.

Οι Μπολσεβίκοι μετά τον Λένιν είναι η ιστορία του ρεύματος των αγωνιστών που αντιστάθηκαν στον εκφυλισμό της Οκτωβριανής επανάστασης και του εργατικού κράτους. Η ιστορία τους είναι ουσιώδες μέρος της εποποιΐας και της τραγωδίας της πρώτης νικηφόρας σοσιαλιστικής επανάστασης στην ιστορία. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Σ. ΠΕΦΑΝΗ

bookstore — Mon, 06 Feb 2023 08:21:03 +0000

Το ημερολόγιο του Αθανασίου Σ. Πεφάνη, το οποίο βρέθηκε εντελώς τυχαία, αποτελεί μια σημαντική προσωπική μαρτυρία ενός συμμετέχοντα στους Βαλκανικούς Πολέμους. Σ’ αυτό καταγράφεται, ενίοτε μέρα με τη μέρα, η εξέλιξη των πολεμικών συγκρούσεων. Η προσιτή και εύγλωττη γραφή του κάνει τον αναγνώστη κοινωνό των πολλών και διαφορετικών πλευρών της συγκεκριμένης στρατιωτικής αντιπαράθεσης. Μέσα από περιγραφές καθημερινών γεγονότων αναδεικνύονται οι αντιθέσεις και οι αντιφάσεις που χαρακτήριζαν αυτούς τους πολέμους: σφαγές αμάχων και από τις δύο πλευρές, θερμές εκδηλώσεις απέναντι στους προελαύνοντες σε ορισμένες περιοχές αλλά και μεγάλη ψυχρότητα σε άλλες, στρατιωτικές επιτυχίες αλλά και προβλήματα στην τροφοδοσία, θαυμασμός για τον Κωνσταντίνο αλλά και στάσεις των ένστολων. Πρόκειται για διαφορετικές αλλά υπαρκτές όψεις των Βαλκανικών Πολέμων, που διεξάχθηκαν στο πλαίσιο υλοποίησης της Μεγάλης Ιδέας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Η ΤΡΕΛΑ Ν’ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

bookstore — Mon, 06 Feb 2023 08:12:25 +0000

“Ένα πολιτικό νουάρ βασισμένο σε αληθινά γεγονότα, όπου η πραγματικότητα ξεπερνάει την πιο ευρηματική λογοτεχνική φαντασία”
Ο έρωτας και ο θάνατος συναντώνται με τις πολιτικές ίντριγκες τη ζοφερή εποχή της μετεμφυλιακής Ελλάδας. Γύρω από την πραγματική ιστορία της υπόθεσης Μπελογιάννη διασταυρώνονται με μυθιστορηματικό τρόπο οι ζωές προσώπων που η μοίρα τούς έφερε στη σκιά του “ανθρώπου με το γαρίφαλο”.
Η σχέση του Νίκου Μπελογιάννη με τη σύντροφό του Έλλη Ιωαννίδου, το τίμημα που πλήρωσαν ο αστός διανοούμενος Δημήτρης Μπάτσης και η νεόνυμφη γυναίκα του, οι τραγικές ιστορίες του Ηλία Αργυριάδη και του Νίκου Καλούμενου που εκτελέστηκαν μαζί με τον Μπελογιάννη, ο μυστηριώδης θάνατος του δημοσιογράφου Τζορτζ Πολκ, οι πλεκτάνες των ξένων υπηρεσιών και του παρακράτους, οι στημένες δίκες, οι εσωτερικές συγκρούσεις της Αριστεράς και τα τραγικά διλήμματα εκείνων που είχαν την τρέλα να ονειρευτούν ν’ αλλάξουν τον κόσμο. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΕΝΤΟΣ ΕΚΤΟΣ

bookstore — Fri, 14 Oct 2022 06:54:39 +0000

Γιατί θέλω να γράψω κάποια από τα περιστατικά που έζησα; Όσα βέβαια θυμάμαι. Προσανατολισμένος μονίμως προς το μέλλον, δεν έκανα ποτέ «επανάληψη» στις εμπειρίες μου. Τα περιστατικά που αναφέρονται, είτε θεώρησα ότι έχουν κάποιο γενικότερο ενδιαφέρον, είτε, απλά, με χάραξαν ή μου έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση.
Ήλθε η ριζική πολιτική αναστροφή του ΣΥΡΙΖΑ. Με βρήκε στη σύνταξη. Σαν ένα μαύρο πέπλο να κάλυψε ολοκληρωτικά το μέλλον. Δεν έβρισκα πια χαραμάδα ελπίδας. Ασυναίσθητα άρχισα τις βουτιές στο παρελθόν μου. Κυρίως στην παιδική μου ηλικία και στις όμορφες αγωνιστικές στιγμές που πέρασα. Περιστατικά ασήμαντα έπαιρναν τώρα άλλη διάσταση. Μια απέραντη νοσταλγία με κατέκλεισε. Ήταν καταφύγιο από την πολιτική καταχνιά; Ήταν η απογοήτευση; Φταίει και η τρίτη ηλικία, που έτσι ή αλλιώς δεν έχει μέλλον; Ήταν που ήθελα να καταλάβω τις ριζικές αλλαγές των παλαιών συναγωνιστών μου; Ήταν που ήθελα να καταλάβω την Αριστερά ως εξουσία; Είναι που θέλω να πω κάποια πράγματα που με βαραίνουν για να τα ξεφορτωθώ; Ίσως όλα αυτά μαζί. Δεν έχω πειστική απάντηση. Μια βαθιά επιθυμία για τη γραφή τους ξεπήδαγε από μέσα μου.
Όταν έχεις χρόνο, κοιτάς μπροστά. Έχεις πράγματα να κάνεις. Ο χρόνος είναι γεμάτος ιδεαλισμό και ουτοπίες, διαβάσματα, συζητήσεις, δράση, εντάσεις, συγκρούσεις, κείμενα, σκέψεις. Όλα χώραγαν και έδιναν χαρά και αίσθηση ελευθερίας. Ναι, και αυτοπραγμάτωση, δίχως να το συνειδητοποιείς τη στιγμή που συνέβαινε.
Ο χρόνος πίσω τώρα ξεχειλώνει. Μεγάλη ευρυχωρία έχει. Ξεκίνησα να πλοηγούμαι στα στάσιμα νερά του. Μέσα στα μνημόνια, στους αγώνες, στις ελπίδες, στην αποκάλυψη του «ρεαλισμού» των παλαιών συναγωνιστών και, βεβαίως, στην πολιτική αναστροφή του ΣΥΡΙΖΑ. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ Ο ΑΚΑΡΝΑΝ

bookstore — Thu, 13 Oct 2022 13:59:33 +0000

«Εις τον τάραχον εκείνον των παθών μεταξύ παλαιοφιλοσόφων και νεοεπιστημόνων, μεταξύ σχολαστικών λογιότατων φανατικών και επιστημόνων και μαθηματικών άθεων μη νηστευόντων ανεβιβάσθη, καθώς λέγομεν, επί σκηνής τω 1793 νέον δράμα, του δε δράματος τούτου παρέχεται θύμα μάλλον ασυνεσίας ή φθόνου σχολαστικών ο φιλόσοφος -ως υπό των αυτού μαθητών ωνομάζετο- Χριστόδουλος ο εξ Ακαρνανίας», γράφει ο Μανουήλ Γεδεών (1851-1943), χρονογράφος του Οικουμενικού Πατριαρχείου και υπομνηματογράφος της Εκκλησίας των Ιεροσολύμων.
Ο Γεδεών προσπαθεί να υποβαθμίσει το “νέον δράμα” παρουσιάζοντάς το ως μια περίπτωση ασύνετων και φθονερών σχολαστικών κατά ενός νεοτερικού φιλοσόφου, υποκρύπτοντας έτσι την παθιασμένη διαμάχη μεταξύ μιας σκοταδιστικής και ανελεύθερης Εκκλησίας, που κυρίως μετά τη Γαλλική Επανάσταση του 1789 σκληραίνει τη στάση της απέναντι σε καθετί το νεοτερικό, και ενός ελευθερόφρονα (“λιμπερτίνου”) διαφωτιστή, “μετακενωτή” των ιδεών της γαλλικής Εγκυκλοπαίδειας και εν συνεχεία ολικού αρνητή της χριστιανικής Εκκλησίας, τόσο ως μεταφυσικής όσο και ως καταπιεστικού θεσμού και μηχανισμού.
Αλλά και το “νέον δράμα” που “ανεβιβάσθη επί σκηνής τω 1793” δεν είναι απλώς μια δεύτερη ακραία ενέργεια της Εκκλησίας μετά την καθαίρεση από το ιερατικό αξίωμα του Μεθόδιου Ανθρακίτη το 1723. Εβδομήντα χρόνια μετά, ο Νεοελληνικός Διαφωτισμός έχει αναπτυχτεί σημαντικά, η Εκκλησία έχει κατανοήσει σαφώς τους κινδύνους που διατρέχει η σχεδόν ανεμπόδιστη, μετά την Άλωση, εξουσία της στον πνευματικό και ευρύτερα τον κοινωνικό χώρο. Αυτό φαίνεται ξεκάθαρα και στην τρομερή, ένθεν κακείθεν, επιθετικότητα που χαρακτηρίζει τη σύγκρουση του 1793. Εν αντιθέσει προς τον ανυποχώρητο και “ρωμαλέο” Παμπλέκη, ο Ανθρακίτης οπισθοχώρησε μπροστά στη δύναμη του κατασταλτικού εκκλησιαστικού μηχανισμού και αποκαταστάθηκε το 1725.
Βέβαια, υπάρχει ένα βασικό κοινό χαρακτηριστικό ανάμεσα στον Ανθρακίτη και τον Χριστόδουλο: η προώθηση και η διδασκαλία της νεοτερικής φιλοσοφίας, των φυσικών επιστημών και των μαθηματικών. Απέναντι σ’ αυτά, η στάση της Εκκλησίας ήταν απολύτως αντιδραστική, γιατί ανέτρεπαν τον αριστοτελισμό, που καθιστούσε απρόσβλητη τη χριστιανική πίστη, μια και διατηρούσε το χωρισμό μεταξύ μιας ουράνιας (άφθαρτης) σφαίρας και ενός υποσελήνιου (φθαρτού) χώρου. Αυτός ο εκκλησιαστικός αριστοτελισμός κυριαρχούσε αδιάλειπτα και χωρίς αμφισβητήσεις από το 1454 που ο Μωάμεθ ο Πορθητής ενθρόνισε ως Οικουμενικό Πατριάρχη με το όνομα Γεννάδιος τον Γεώργιο Σχολάριο, σφοδρό πολέμιο του Γεωργίου Γεμιστού-Πλήθωνος […]. (Από την έκδοση)

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΗ ΝΕΩΤΕΡΗ ΕΠΟΧΗ

bookstore — Wed, 05 Oct 2022 18:35:12 +0000

Ξεκινώντας από τα τέλη του 15ου αιώνα, η Δυτική Ευρώπη αλλάζει ριζικά τον τρόπο που διεξάγονται οι πολεμικές συγκρούσεις.
Τα πυροβόλα όπλα επιτέλους γίνονται αποτελεσματικά. Περνάμε γρήγορα από το αρκεβούζιο στο μουσκέτο, στο τουφέκι με ξιφολόγχη.
Οι οχυρώσεις μεταμορφώνονται: οι προμαχώνες σε σχήμα αιχμής βέλους αντικαθιστούν τα ψηλά τείχη με πολεμίστρες.
Στο μεταξύ ανανεώνεται και η οργάνωση των ενόπλων δυνάμεων. Το μέγεθος των στρατών αυξάνεται πολύ και αλλάζει επίσης η σύνθεσή τους: το πεζικό γίνεται το βασικότερο όπλο και το ιππικό η ειδικότητα των νεαρών τζέντλεμαν.
Πρόκειται για ολοένα πιο επαγγελματικούς στρατούς. Από τους μισθοφόρους του 17ου αιώνα, που συνοδεύονται στον πόλεμο από γυναίκες και παιδιά, στα καλά ευθυγραμμισμένα και πειθαρχημένα τμήματα του 18ου αιώνα.
Στον θαλάσσιο πόλεμο, μεγάλα πλοία κυριαρχούν στα νερά που φέρουν μέχρι και 120 κανόνια.
Παντού χρειάζονται εκπαιδευμένοι άνδρες, προμήθειες, όπλα και πυρομαχικά: δηλαδή, πάνω απ’ όλα, χρήματα. Έτσι ο πόλεμος γίνεται μια πολύ ακριβή επιχείρηση του κράτους της Νεώτερης Εποχής.
Εν ολίγοις, μετά τη “ρομαντική” εποχή της μάχης πρόσωπο με πρόσωπο με τα σπαθιά, οι νέοι πρωταγωνιστές είναι ένα νέο είδος εκπαιδευμένων και εξειδικευμένων στρατιωτών.
Σ’ αυτό το βιβλίο ο Ιταλός ιστορικός Νεώτερης Ιστορίας Giampiero Brunelli μας επιτρέπει να τούς δούμε σε δράση και να αφουγκραστούμε τις εμπειρίες και τα συναισθήματά τους. Το κυριότερο· μάς δίνει την ευκαιρία να μελετήσουμε με γλαφυρό και περιεκτικό τρόπο τη στρατιωτική ιστορία από τον 16ο ως τον 18ο αιώνα, μία περίοδο που άνοιξε διάπλατα τον δρόμο στον σύγχρονο κόσμο μας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΜΙΧΑΗΛ ΜΑΝΟΣ (1898-1944)

bookstore — Wed, 05 Oct 2022 18:29:32 +0000

Κάθε χώρα, κάθε τόπος, οφείλει να τιμά τους ήρωές του. Ανθρώπους που με τους αγώνες τους, σφράγισαν ολόκληρες ιστορικές περιόδους. Ανθρώπους που υπερασπίστηκαν με σθένος τις αξίες τους και παρέμειναν προσηλωμένοι σε αυτές.
Στη μακραίωνη Ελληνική Ιστορία, oι ήρωές της, φαίνεται να αποτελούν το πολυτιμότερο και συνάμα το ατίμητο υλικό της ίδιας της ύπαρξής της.
Ο Μιχαήλ Μάνος ήταν αναμφίβολα ένας από αυτούς. Ένας αληθινός πατριώτης, ένας πραγματικός Έλληνας.
Βήμα βήμα ακολουθούμε “απ’ την αρχή” τη ζωή του Μιχαήλ Μάνου. Από τα ξένοιαστα παιδικά χρόνια, στους ερημότοπους της Μικράς Ασίας και από τα αριστοκρατικά σαλόνια της Αθήνας και της Κηφισιάς, στο αγαπημένο του Χαλάνδρι. Στάθηκε όρθιος σε καιρούς χαλεπούς και αβέβαιους, με έντονες οικονομικές αναταράξεις και επικίνδυνες πολιτικές ανακατατάξεις. Ζούμε μαζί του την κοσμική Αθήνα του Μεσοπολέμου, τον συναντάμε στο Εκκλησιαστικό Συμβούλιο και στην Κοινότητα Χαλανδρίου. Επιλέγοντας μια ανθρωποκεντρική διαδρομή, στα χρόνια της Κατοχής, έδωσε τις δικές του άνισες, καθημερινές μάχες υπεράσπισης εκατοντάδων συντοπιτών του. Ανέλαβε την ίδρυση και λειτουργία ορφανοτροφείου, ως πρόεδρος παραρτήματος του ΕΟΧΑ, και την επίβλεψη συσσιτίων, δίχως να λογαριάζει κόπο ή χρήματα. Εκεί, όμως, παραμόνευε ο φθόνος, μια χαλκευμένη κατηγορία, μια βίαιη φυλάκιση και ένας μαρτυρικός θάνατος.
Στιγμές της ιστορίας ζωντανεύουν, μετά από ενδελεχή ερευνητική προσπάθεια μέσω προφορικών μαρτυριών, ανάδειξης άγνωστων γεγονότων και αξιοποίησης μεγάλου αρχειακού και δημοσιευμένου υλικού, δημιουργώντας την παρούσα έκδοση. Μια έκδοση που ενώ φαινομενικά περιορίζεται στη βιογραφία αυτού του ωραίου ανθρώπου, του Μιχαήλ Μάνου, ουσιαστικά λειτουργεί σαν ερευνητική παρακαταθήκη για τον ιστορικό του μέλλοντος. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΔΑΙΜΟΝΕΣ, ΑΝΕΜΟΙ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΙ

bookstore — Tue, 04 Oct 2022 20:01:47 +0000

Το 1300 διέτρεξε τον κόσμο μια σειρά δραματικών και καταστροφικών φυσικών φαινομένων: επιδημίες, πλημμύρες, μικροί παγετώνες, λιμοί.
Ωστόσο, οι τρεις μεγάλοι πολιτισμοί της εποχής, ο ευρωπαϊκός, ο ισλαμικός και ο κινεζικός, μπόρεσαν να χτίσουν πραγματικά “προσαρμοστικά τοπία” για να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις της στιγμής.
Ένα βιβλίο που μας οδηγεί να ανακαλύψουμε εκ νέου ένα μεγάλο ξεχασμένο μάθημα που μας έρχεται από το παρελθόν.
Τον 14ο αιώνα, στο τέλος του Μεσαίωνα, ολόκληρος ο πλανήτης συγκλονίστηκε από μια σειρά πολύ βίαιων γεγονότων: λοιμοί, περιβαλλοντικές καταστροφές και κλιματική αλλαγή.
Ξαφνικά ήταν σαν να απελευθερώθηκαν μαζί δαίμονες, άνεμοι και δράκοι για να τιμωρήσουν την υπερηφάνεια του ανθρώπου.
Από την Κίνα στην Ευρώπη εξαπλώθηκε η μαύρη πανούκλα, μια επιδημία που φαινόταν να προαναγγέλλει την Αποκάλυψη όπως την περιγράφει με ζοφερό τόνο ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, συνοδευόμενη από μανιώδεις πλημμύρες και γιγάντια σμήνη ακριδών.
Από τη μια άκρη της Ευρασίας ως την άλλη, αισθητές έγιναν οι συνέπειες μιας απρόσμενης αλλαγής της θερμοκρασίας και η αρχή αυτού που ονομάζεται “μικρός παγετώνας”.
Ωστόσο, ο άνθρωπος ήταν σε θέση να αντιδράσει στο τραύμα των δραματικών αυτών αλλαγών. Σιγά-σιγά εμφανίστηκαν πραγματικά “προσαρμοστικά τοπία”, νέες μορφές κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής οργάνωσης που ώθησαν τον κόσμο σε μια νέα φάση.
Στο βιβλίο του “Δαίμονες, Άνεμοι & Δράκοι: Πώς ο άνθρωπος έμαθε να υπερνικά καταστροφές και κατακλυσμούς” ο Ιταλός ιστορικός Μεσαιωνικής Ιστορίας Amedeo Feniello μάς προσφέρει ένα συναρπαστικό μάθημα που έρχεται από το παρελθόν και έχει πολλά να μας διδάξει σήμερα. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)