Ισπανική Επανάσταση – Locomotiva★Cooperativa

LOS BUENOS ANTIFASCISTAS

bookstore — Fri, 04 Jun 2021 19:23:48 +0000

“Ονομάζομαι Anastasia Tsackos Moratalla, είμαι κόρη μιας Ισπανίδας και ενός έλληνα brigadista, μέλους των Brigadas Internacionales”.
Μια ογδοντάχρονη γυναίκα από το Albacete, στα νοτιοανατολικά της Ισπανίας, αφηγείται τη μυθιστορηματική ζωή του πατέρα της. Ήταν ένας από τους περίπου τετρακόσιους Έλληνες και Κύπριους που, μαζί με χιλιάδες εθελοντές από πενήντα τρεις χώρες, κάνοντας προσωπικές υπερβάσεις, άφησαν τις ζωές που έκαναν ως τότε, για να πολεμήσουν τον εθνικισμό στην Ιβηρική.
Τα αρχεία των Διεθνών Ταξιαρχιών και πολλές ακόμα πηγές ρίχνουν φως σε αυτούς τους Έλληνες που δεν απουσίασαν από το πρωτόγνωρο αυτό ραντεβού διεθνισμού και αλληλεγγύης τα τελευταία χρόνια του Μεσοπολέμου. Ποιοι ήταν, γιατί πήγαν στην Ισπανία, ποιες ήταν οι πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές τους αναφορές, πόσοι άφησαν τις ζωές τους πολεμώντας σε μια χώρα που δεν ήταν η δική τους; (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΦΟΡΟΣ ΤΙΜΗΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΩΝΙΑ

bookstore — Thu, 25 Feb 2021 14:24:05 +0000

Το βιβλίο αυτό είναι μια καταγραφή των εμπειριών του Όργουελ σαν πολιτοφύλακα στον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο. Γραμμένο λίγους μόνο μήνες μετά τα γεγονότα, μας δίνει ένα πορτραίτο του Εμφύλιου που άρχισε σαν μια γνήσια εργατική επανάσταση και τελείωσε σαν μια τραγική απώλεια ζωής και ιδανικών. Περιγράφει την σκληρότητα, την ανικανότητα, τους πολιτικούς ελιγμούς, την κυνική διπροσωπία των Κομμουνιστών, που υποστηρίζονταν απ’ τη Ρωσία, με αρκετή αμεροληψία και ανθρωπιά ώστε να προσφέρει στον αναγνώστη μια διάφανη εικόνα του πολέμου και του πολιτικού χάους που ονομαζόταν Δημοκρατική Ισπανία. Αυτή η έκδοση εμπεριέχει και το μεταγενέστερο δοκίμιο του Όργουελ «Αναπολώντας τον Ισπανικό Πόλεμο». (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)

ΔΙΕΘΝΗΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ #10

bookstore — Sat, 12 Sep 2020 14:41:55 +0000

Άρθρο της Σύνταξης
– Φόρος τιμής στην Κομμουνιστική Διεθνή: Κρατάμε ψηλά τη σημαία του Προλεταριακού Διεθνισμού “Ελ Κομουνίστα” (Κομμουνιστικό Κόμμα Μεξικού)
– Οι Διεθνείς Ταξιαρχίες και ο Προλεταριακός Διεθνισμός
“Νουέστρα Πολίτικα” (Κομμουνιστικό Κόμμα των Εργαζόμενων της Ισπανίας)
– Ο Προλεταριακός Διεθνισμός ως όπλο της εργατικής τάξης ενάντια στον εθνικισμό και στο σοβινισμό
“Γκελενέκ” (Κομμουνιστικό Κόμμα Τουρκίας)
– Οι σχέσεις μεταξύ της πρωτοπορίας – των ΚΚ, στην πάλη για την ενότητα των συμφερόντων των εργαζόμενων, παρά το διαφορετικό επίπεδο ανάπτυξης του καπιταλισμού στις διάφορες χώρες
“Κομμουνιστική Επιθεώρηση” (Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας)
– Η διαλεκτική σχέση του Διεθνισμού και της ταξικής πάλης
“Σοβιέτσκι Σογιούζ” (Κομμουνιστικό Εργατικό Κόμμα Ρωσίας)
– Η Κομμουνιστική Διεθνής και η πάλη για την απελευθέρωση των εργαζόμενων της Λετονίας
“Σοσιαλίστι Λάτβια” (Σοσιαλιστικό Κόμμα Λετονίας)
– Η υποστήριξη της ΕΣΣΔ στα Κομμουνιστικά Κόμματα και στο διεθνές εργατικό κίνημα
(Σοσιαλιστικό Κίνημα Καζακστάν)
– Μετανάστευση και ταξική αλληλεγγύη. Ο Προλεταριακός Διεθνισμός είναι ο μόνος δρόμος για ν’ αποφευχθεί ένας πόλεμος μεταξύ των φτωχών
“LaRiscossa” (Κομμουνιστικό Κόμμα, Ιταλία)

ΟΥΤΟΠΙΑ #131

locomotiva — Mon, 30 Mar 2020 07:25:50 +0000

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΞΗΣ
ΑΦΙΕΡΩΜΑ: ΙΣΠΑΝΙΚΟΣ ΕΜΦΥΛΙΟΣ
ΕΝΟΤΗΤΑ Ι.
ΛΙΣΤΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ ΣΤΙΣ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΤΑΞΙΑΡΧΙΕΣ
Νίκος Παπαδάτος
ΠΑΜΠΛΟ ΝΕΡΟΥΛΑ, Η «ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΠΕΝΘΙΜΗΣ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΑΣ» ΚΑΙ Ο ΙΣΠΑΝΙΚΟΣ ΕΜΦΥΛΙΟΣ
Βασίλης Αλεξίου
12 ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΙΣΠΑΝΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ. ΥΜΝΟΣ ΣΤΙΣ ΔΟΞΕΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ
Pablo Neruda
Η ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΟΚΤΩΒΡΗ ΣΤΟΝ ΚΑΥΤΟ ΙΟΥΛΗ: Η ΑΝΑΜΝΗΣΗ ΤΗΣ ΡΩΣΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ «ΔΙΑΛΟΓΟ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ», ΣΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ ΤΟΥ 1936
Arturo Zoffman Rodriguez
ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΤΑΡΑΧΩΔΟΥΣ ΙΣΠΑΝΙΚΟΥ 19ου ΑΙΩΝΑ ΣΤΟΝ ΙΣΠΑΝΙΚΟ ΕΜΦΥΛΙΟ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ Ο ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΤΟΥ MARX
Δήμητρα Μαρέτα
ΟΙ ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΚΑΙ Η ΙΣΠΑΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
Christophe Chiclet
Η ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΙΣΠΑΝΙΚΟΥ ΕΜΦΥΛΙΟΥ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ 1936-1937 ΚΑΙ ΟΙ ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ
Δημήτρης Μπελαντής
ΤΟ ΤΡΟΤΣΚΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ ΙΣΠΑΝΙΚΟΥ ΕΜΦΥΛΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
Pelai Pages
Ο ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΔΙΕΘΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ ΤΟΥ ΙΣΠΑΝΙΚΟΥ ΕΜΦΥΛΙΟΥ
Άννα Πούπου
ΕΝΟΤΗΤΑ II.
ΣΟΒΙΕΤΙΚΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ (1933-1939): Η ΑΝΑΣΧΕΣΗ ΤΟΥ LEBENSRAUM – ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟΥ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ
Νίκος Παπαδάτος
ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ
ERNST BLOCH, Ο ΑΘΕΪΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ. ΓΙΑ ΤΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΗΣ ΕΞΟΔΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ
Θανάσης Γκιούρας
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΜΠΟΓΙΑΤΖΗΣ, ΜΑΚΡΟΝΗΣΙ, ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΗΘΕΛΑ Ν’ ΑΦΗΣΩ
Γαβρίλης Λαμπάτος

ΟΙ ΙΣΠΑΝΟΙ ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ

locomotiva — Sun, 17 Nov 2019 07:32:04 +0000

Τι προηγήθηκε ώστε να γίνει η Ισπανική Επανάσταση; Γιατί ο αναρχισμός ρίζωσε στην Ισπανία και όχι στη Γερμανία, στη Ρωσία ή αλλού; Ποιες ήταν οι φεντεραλιστικές απόψεις του Προυντόν, ποιος ο αναρχικός κολεκτιβισμός που πρέσβευε ο Μπακούνιν και τι ο αναρχοκομμουνισμός του Κροπότκιν; Σε τι διέφερε ο επαναστατικός συνδικαλισμός από τον αναρχοσυνδικαλισμό; Πώς όλα αυτά τα ρεύματα ιδεών συνέβαλαν ώστε να κρατηθεί ζωντανός ο αναρχισμός στην Ισπανία παρά τα κύματα καταστολής που υπέστη για εβδομήντα χρόνια: από την εποχή του φεντεραλιστικού κινήματος του Πι ι Μαργάλ και των μπακουνικών της Α’ Διεθνούς μέχρι το πραξικόπημα του Φράνκο το 1936; Πώς κατάφεραν οι αναρχικοί, μέσα στις αντιξοότητες του Εμφυλίου, να δημιουργήσουν την πιο σημαντική Κοινωνική Επανάσταση του 20ου αιώνα και να πραγματοποιήσουν την κολεκτιβοποίηση τόσο στις αγροτικές όσο και στις βιομηχανικές περιοχές εθελοντικά και όχι εξαναγκαστικά και βίαια όπως οι μπολσεβίκοι το 1917; Σε όλα αυτά τα ερωτήματα ο Μπούκτσιν απαντά με γλαφυρό αλλά και συνάμα διεπιστημονικό τρόπο, στον αντίποδα εκείνου που αναπτύσσεται στα ακαδημαϊκά θερμοκήπια. Ο τρόπος που αναζητά την α-λήθεια ο Μπούκτσιν μοιάζει με όλων των επαναστατών διανοητών που το πνεύμα τους το έχει οξύνει η ειλικρινής ανάγκη τους να απαντηθεί με μη ιδεολογικούς όρους το αιώνιο ερώτημα: “Πώς μπορεί ο κόσμος να αλλάξει”, πώς γίνεται να ζήσουν οι άνθρωποι δίχως κράτος και καπιταλισμό, δίχως ιεραρχία και κυριαρχία; Το κλειδί για τα επιτεύγματα του ισπανικού αναρχισμού το 1936 βρίσκεται, όπως αποδεικνύει ο Μπούκτσιν, στη συνδικαλιστική οργάνωση που προϋπήρχε. Και κυρίως στην ιδιαίτερη αντίληψη των ισπανών αναρχοσυνδικαλιστών για το συνδικάτο, που το θεωρούσαν όχι μόνο όργανο πάλης και διεκδικήσεων, αλλά και ως το κύτταρο της μελλοντικής κοινωνίας, που από πριν θα πρέπει να εμπεριέχει τις ελευθεριακές αρχές της. (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)

“Για τον σύγχρονο αναγνώστη έχει τεράστιο ενδιαφέρον το συμπέρασμα του Μπούκτσιν ότι σε αντίθεση με τα ισχύοντα σήμερα – αλλά και με τα όσα ίσχυαν στην Ευρώπη του 19ου αιώνα – ο αναρχισμός στην Ισπανία δεν είχε ριζώσει μόνον ανάμεσα στο προλεταριάτο, αλλά και σε μεγάλες μάζες του αγροτικού πληθυσμού. Δεν ήταν μόνον οι βιομηχανικοί εργάτες της Καταλωνίας, ήταν και οι αγρότες της Ανδαλουσίας, οι “σκλάβοι” των λατιφούντιων (των τσιφλικιών θα λέγαμε) που πύκνωναν τις τάξεις του. Και πριν από τη δημιουργία της CNT, όπως άλλωστε και κατόπιν, οι εξεγέρσεις των αναρχικών σε όλη την Ισπανία διαδέχονταν η μία την άλλη συνεχώς και όλες σχεδόν καταπνίγονταν στο αίμα.” (ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΒΙΣΤΩΝΙΤΗΣ, ΤΟ ΒΗΜΑ, 17/7/2011)

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

locomotiva — Sun, 17 Nov 2019 07:31:02 +0000

Παίζοντας για μια ακόμη φορά τα παιχνίδια που την κάνουν ανεπανάληπτη, η Ιστορία, μόλις διακηρύχτηκε το τέλος της, και πριν προλάβει να στεγνώσει το μελάνι των κονδυλοφόρων του καπιταλισμού, ήρθε να διεκδικήσει τα δικαιώματά της. Με την επαναστατική εξέγερση των απελπισμένων του Αλβανικού νότου, στην αυλή της Ευρώπης -κι όχι μόνο στην μακρυνή ινδιάνικη επαρχία Τσιάπας του Μεξικού- μια νέα σελίδα στην ιστορία των επαναστάσεων αρχίζει να γράφεται. Ο 20ος αιώνας κλείνει όπως άνοιξε. Ως εποχή πολέμων και επαναστάσεων, κατά την γνωστή έκφραση του Λένιν. Έχοντας παγκοσμιοποιήσει την οικονομική ζωή, ιδίως στη σφαίρα του χρηματιστικού κεφαλαίου, ο καπιταλισμός οδηγεί, την ίδια στιγμή, στην περιθωριοποίηση μεγάλες μάζες ανθρώπων, υψώνει τείχη κοινωνικά, εθνικιστικά και ρατσιστικά. Οξύνοντας στο έπακρο τις κοινωνικές αντιφάσεις, αναμηρυκάζει ό,τι βάρβαρο και καθυστερημένο έμεινε αχώνευτο από την εποχή του Μεσαίωνα. Ο φασισμός, που ξανά απειλεί τους λαούς της Ευρώπης, είναι το αναπόφευκτο υποπροϊόν του παρηκμασμένου καπιταλισμού, ο άμεσος καρπός του προγράμματος σύγκλισης του Μάαστριχτ. (…) Η Ισπανική Επανάσταση που συγκλόνισε τον κόσμο πριν από 60 χρόνια, αποτελεί ορόσημο της πάλης της εργατικής τάξης μετά την Οκτωβριανή επανάσταση και σπουδαία πηγή μαθημάτων. Τα ζητήματα στρατηγικής και τακτικής της επανάστασης, οι μέθοδοι αντιμετώπισης του φασισμού, η «υπεράσπιση της δημοκρατίας» και η πάλη για την κατάληψη της εξουσίας ήταν ζητήματα που τέθηκαν και δοκιμάστηκαν στα πεδία των μαχών στο έδαφος της Ισπανίας. Αυτά τα ζητήματα τίθενται ξανά, στη μια χώρα της Ευρώπης μετά την άλλη, ιδίως καθώς η «κεντροαριστερά» αποτελεί τη στρατηγική επιλογή της άρχουσας τάξης σε μία σειρά ευρωπαϊκές χώρες, στην Ιταλία, την Ελλάδα και στη Βρετανία. Η επεξεργασία των μαθημάτων της ισπανικής εμπειρίας, του «κεντροαριστερού» μετώπου της δεκαετίας του ’30, του «Λαϊκού Μετώπου» που οδήγησε στην αιματηρή ήττα, είναι πολύτιμη για τη δράση των επαναστατών σήμερα. Ο Λέον Τρότσκι, συνηγέτης με τον Λένιν στην Οκτωβριανή επανάσταση, ιδρυτής του Κόκκινου Στρατού που αντιμετώπισε με επιτυχία τον τρίχρονο εμφύλιο πόλεμο και την ιμπεριαλιστική εισβολή, εμπνευστής του «ενιαίου εργατικού μετώπου» εναντίον του φασισμού, είναι ο πιο σημαντικός αναλυτής του φασιστικού φαινομένου. […] (Από τον πρόλογο της έκδοσης)

Η ΕΜΜΑ ΓΚΟΛΝΤΜΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ Ά

locomotiva — Sun, 17 Nov 2019 07:29:47 +0000

Η Έμμα Γκόλντμαν περιέγραψε τις προσπάθειες των Ισπανών εργατών και αγροτών να οικοδομήσουν και να υπερασπίσουν, “με σχεδόν γυμνά χέρια και με πάμπολλα εμπόδια στο δρόμο τους”, μια αναρχική κοινωνία “ως μία έμπνευση που δύσκολα μπορεί κανείς να τη λησμονήσει”. Είναι μια σπάνια και έντονα συγκινητική εμπειρία το να βλέπεις με τα ίδια σου τα μάτια τα δημιουργικά επιτεύγματα των Ισπανών, δεχόμενα μια ισχυρή πίεση μεταξύ της φασιστικής σφύρας και του Κομμουνιστικού άκμονος, να αγνοούνται ή και να δυσφημούνται από τους “προοδευτικούς” της Δύσης. Ο Ντέιβιντ Πόρτερ, με το υλικό που βρήκε και παρουσίασε καθώς και με το δικό του κατατοπιστικό και πλήρη σχολιασμό, συνέβαλε σημαντικά στον ασταμάτητο αγώνα για ελευθερία και δικαιοσύνη. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΙ ΑΝΤΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ

locomotiva — Sun, 17 Nov 2019 07:29:24 +0000

Το βιβλίο Επανάσταση και αντεπανάσταση στην Ισπανία του Φέλιξ Μόροου, παραμένει η καλύτερη μαρξιστική ανάλυση της ισπανικής επανάστασης του 1936-37 και της τραγικής της κατάληξης. Άλλες εργασίες που γράφτηκαν μετέπειτα και στηρίχθηκαν σε μια πληθώρα νέων πηγών, δίνουν μια πιο λεπτομερή παρουσίαση των γεγονότων και των αγώνων (κοινωνικών και πολιτικών) που σημάδεψαν αυτά τα δραματικά χρόνια, καθώς και των γεγονότων που οδήγησαν σε αυτά. Αλλά καμία δεν είναι ίση, πόσο μάλλον ανώτερη, απ’ αυτή του Μόροου, στην ανάλυση των βασικών δρώντων κοινωνικών δυνάμεων, της αναπόφευκτης αναμεταξύ τους σύγκρουσης καθώς και της έκβασης αυτής της αντιπαράθεσης, που καθορίστηκε από την έλλειψη επαναστατικής ηγεσίας ή ξεκάθαρης πολιτικής συνείδησης των καταπιεζόμενων μαζών. Ο Μόροου εξηγεί τα κεντρικά επεισόδια της επανάστασης και της αντεπανάστασης στην Ισπανία με όρους κοινωνικών δυνάμεων. Επιβεβαιώνει στο έπακρο τη διάγνωση του Τρότσκι ότι η στρατηγική των σταλινικών και των διαφόρων συμμάχων και ακολούθων τους (“Πρώτα νίκη στον πόλεμο, μετά ολοκλήρωση της επανάστασης”) -μια στρατηγική που αγνοούσε την αντικειμενικότητα της ταξικής πάλης και επεδίωκε να την αντικαταστήσει με πολιτικές μανούβρες-, μπορούσε μόνο να οδηγήσει στην καταστροφή: πρώτα στραγγαλίζοντας την επανάσταση και μετά χάνοντας και τον πόλεμο. […] (Από τον πρόλογο του Έρνεστ Μαντέλ)

ΕΝΤΕΚΑ ΣΟΝΕΤΑ ΤΟΥ ΣΚΟΤΕΙΝΟΥ ΕΡΩΤΑ

locomotiva — Sun, 17 Nov 2019 07:29:21 +0000

Τα Σονέτα του σκοτεινού έρωτα, που σήμερα παρουσιάζονται για πρώτη φορά, έχουν μια μικρή γνωστή ιστορία και μια μεγάλη που ίσως θα μείνει για πάντα άγνωστη. Ξέρουμε πως ήταν τρισευτυχισμένος που τα έγραφε. Τα άρχισε το 1935. Ένας φίλος του αναφέρει πόσο ενθουσιασμένος του ανάγγειλε το σχέδιό του: “Εκατό σονέτα, όπως του Σαίξπηρ”. Το 1968 ο Πάμπλο Νερούδα έγραφε πως του τα είχε διαβάσει ο Λόρκα την τελευταία φορά που τον είχε δει και πως ήταν ποιήματα “απίστευτου κάλλους”. Το 1937 ο Βιθέντε Αλεϊχάντρε γράφει γι’ αυτά: “Μου διάβασε τα Σονέτα του σκοτεινού έρωτα. Ένα φαινόμενο πάθους, ενθουσιασμού, ευτυχίας, βασάνου. Μνημείο αγνό και φλογερό αφιερωμένο στον έρωτα, που για πρώτη ύλη έχει τη σάρκα, την καρδιά, την ψυχή του ποιητή στην κρίσιμη στιγμή της καταστροφής του”. Ξέρουμε πως αντίγραφο των σονέτων κρατούσε ο Ραφαέλ Ροδρίγκεθ Ραπούν, γραμματέας της περίφημης “Μπαράκας”. Αυτός, όμως, σκοτώθηκε στο μέτωπο του Μπιλμπάο και το σπίτι του βομβαρδίστηκε στον εμφύλιο. Αν, λοιπόν, δεν υπάρχουν στην οικογένεια Λόρκα τα πρωτότυπα, τότε ελάχιστες ελπίδες υπάρχουν να βρεθούν ποτέ. (Απόσπασμα από την εισαγωγή της έκδοσης)

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΩΝ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ & ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΥΣ ΤΟΥ 1937

locomotiva — Sun, 17 Nov 2019 07:29:09 +0000

Αυτή η έκκληση ενός άγνωστου αναρχικού πολιτοφύλακα, που ανήκε στην περιβόητη “Σιδηρά Φάλαγγα”, φαίνεται ότι είναι μέχρι τις μέρες μας, το πιο αληθινό και όμορφο γραπτό που μας άφησε η Ισπανική προλεταριακή επανάσταση. Το περιεχόμενο, οι προθέσεις κι η πρακτική αυτής της επανάστασης συνοψίζονται εδώ ατάραχα και με πάθος. Οι βασικές αιτίες της αποτυχίας της καταγγέλλονται: όλες αυτές που προήλθαν από τη διαρκή επαναστατική δράση των σταλινικών, διάδοχων -στη Δημοκρατία- των αφοπλισμένων αστικών δυνάμεων και από τις διαρκείς υποχωρήσεις των υπεύθυνων της CNT-FAI (που με πικρία αποκαλούνται εδώ “οι δικοί μας”) απ’ τον Ιούλιο του 1936 έως τον Μάρτιο του 1937. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)