Γερμανική Επανάσταση – Locomotiva★Cooperativa

Η ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ (1917-1923)

bookstore — Thu, 13 May 2021 07:22:53 +0000

Μετά από μια μακρά περίοδο δυαδικής εξουσίας, ειδικά στη Γερμανία, η κατάκτηση της εξουσίας απ’ τα συμβούλια των εργαζομένων σε διάφορα βιομηχανικά κέντρα έδωσε το σύνθημα για έναν δριμύ εμφύλιο πόλεμο, από τον οποίο οι Γερμανοί εργάτες βγήκαν νικητές. Όμως, αυτή η νίκη προκάλεσε την εξαπόλυση μιας επίθεσης απ’ τις καπιταλιστικές κυβερνήσεις της Γαλλίας και της Πολωνίας. Ο Κόκκινος Στρατός της Σοβιετικής Ένωσης ανταπάντησε, ενώ τα ιμπεριαλιστικά στρατεύματα, υπονομευμένα απ’ την επαναστατική προπαγάνδα, κατέρρευσαν κάτω απ’ τη φωτιά της Γερμανικής Επανάστασης. Κατόπιν, ήταν η σειρά των Γάλλων και Πολωνών εργαζομένων να ξεσηκωθούν. Η ευρωπαϊκή επανάσταση θριάμβευσε και ιδρύθηκαν οι Ηνωμένες Σοσιαλιστικές Πολιτείες της Ευρώπης. Ο καθηγητής καταλήγει: “Η νέα σοβιετική Ευρώπη άνοιξε μια νέα σελίδα στην οικονομική ανάπτυξη. Η βιομηχανική τεχνική της Γερμανίας συνδέθηκε με τη ρωσική γεωργία και στο έδαφος της Ευρώπης άρχισε ν’ αναπτύσσεται γρήγορα και να εδραιώνεται ένα νέο οικονομικό σύστημα, δείχνοντας τεράστιες δυνατότητες και δίνοντας μια ισχυρή ώθηση στην επέκταση των παραγωγικών δυνάμεων. Και μαζί μ’ αυτό, η Σοβιετική Ρωσία, η οποία προηγουμένως είχε ξεπεράσει την Ευρώπη, διατηρούσε πλέον την ταπεινή θέση της ως μια οικονομικά καθυστερημένη χώρα, πίσω απ’ τις προηγμένες βιομηχανικές χώρες της προλεταριακής δικτατορίας.”
Κάπως έτσι φαντάστηκε, το 1922, ο νεαρός κομμουνιστής ηγέτης Πρεομπραζένσκι ότι θα διδάσκεται μισό αιώνα αργότερα στις νέες γενιές η ιστορία της εξέλιξης της τελικής πάλης, τα πρώτα επεισόδια της οποίας ζούσαν οι σύγχρονοί του. Δεν ήταν παρά μια εικόνα του μέλλοντος που παρουσιαζόταν με τη μορφή λογοτεχνικής φαντασίας. Ωστόσο, 1 χρόνο αργότερα, ένας απ’ τους βασικούς ηγέτες της Σοβιετικής Ρωσίας, ο πρόεδρος της Κομμουνιστικής Διεθνούς, Γκριγκόρι Ζινόβιεφ, έγραφε στην Pravda, το κεντρικό όργανο του Ρωσικού Κομμουνιστικού Κόμματος, σειρά άρθρων σχετικά με την επερχόμενη γερμανική επανάσταση:
Ο πρόεδρος της Διεθνούς προσέθετε: “Το βασικό γεγονός είναι ότι η γερμανική επανάσταση διεξάγεται πάνω σε μια ισχυρή βιομηχανική βάση… Μ’ αυτή την έννοια, τα λόγια του Λένιν παραμένουν σωστά: “Στη Δυτική Ευρώπη”, έλεγε, “και κυρίως σε χώρες όπως η Γερμανία, θα είναι πολύ πιο δύσκολο να ξεκινήσει η προλεταριακή επανάσταση απ’ ό,τι στη Ρωσία. Αλλά θα είναι πολύ πιο εύκολο να συνεχιστεί και να ολοκληρωθεί”… Το γερμανικό προλεταριάτο δεν κινδυνεύει πλέον να πάρει πρόωρα την εξουσία. Οι συνθήκες για τη νίκη της προλεταριακής επανάστασης στη Γερμανία είναι από καιρό ώριμες… Η γερμανική επανάσταση θα επωφεληθεί απ’ τη βοήθεια της ρωσικής εμπειρίας και δεν θα επαναλάβει τα λάθη της ρωσικής επανάστασης… Όσο για την αστείρευτη ενέργεια που 20 εκ. Γερμανοί προλετάριοι, ατσαλωμένοι, μορφωμένοι και οργανωμένοι, θα μπορέσουν να επιδείξουν στον τελικό αγώνα για τον σοσιαλισμό, δεν μπορούμε ακόμα να έχουμε την παραμικρή ιδέα.”
Ο Λένιν και οι σύντροφοί του στο μπολσεβίκικο κόμμα ηγήθηκαν στη Ρωσία μιας επανάστασης, η οποία σύμφωνα με την οπτική τους δεν ήταν παρά ένας αγώνας προφυλακής. Η κύρια μάχη, όμως, δεν έλαβε χώρα και η ρωσική πρωτοπορία παρέμεινε απομονωμένη. Η γερμανική επανάσταση, η αποφασιστική φάση για όλους τους επαναστάτες της εποχής, τελικά απέτυχε, μετά από 5 χρόνια ανοδικών και καθοδικών φάσεων.
Από τότε, πολλοί σχολιαστές έχουν εξάγει απ’ την αποτυχία αυτή συμπεράσματα που ταιριάζουν στις απαιτήσεις της ιδεολογίας τους ή της πολιτικής τους. Μερικοί έχουν ανακαλύψει τις ανώτερες επαναστατικές αρετές του ρωσικού λαού, ενός νέου Μεσσία, άλλοι έχουν ανακαλύψει τα βαθιά δημοκρατικά συναισθήματα ή, εναλλακτικά, την έμφυτη πειθαρχία του γερμανικού λαού και όλοι έχουν σημειώσει τις αυταπάτες των ουτοπιστών που είχαν πιστέψει ότι θα μπορούσαν ν’ αντιγράψουν σε μια δυτική χώρα, στο εσωτερικό μιας προηγμένης κοινωνίας την εμπειρία της ρωσικής Οκτωβριανής Επανάστασης. (Από την εισαγωγή της έκδοσης)

Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΒΑΥΑΡΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΩΝ

bookstore — Sun, 10 Jan 2021 22:00:39 +0000

Το κείμενο του Μύζαμ, γραμμένο εν είδει προσωπικής λογοδοσίας, αποκαλύπτει στοιχεία ήθους και αίσθησης ευθύνης σε δυσθεώρητα για τα δικά μας μέτρα ύψη και είναι ένα υπόδειγμα έντιμης και ειλικρινούς απόπειρας απολογισμού μιας σπουδαίας ιστορικής εμπειρίας. Αυτό σαφώς και προσθέτει στην αξιοπιστία όλων των ισχυρισμών του. Έχουμε βεβαίως πλήρη συναίσθηση ότι υπό τελείως διαφορετικές συνθήκες και έναν αιώνα αργότερα μοιραζόμαστε με εντελώς διαφορετικές διαθέσεις τις σκέψεις του. Αισθανόμαστε δηλαδή στο τέλος ότι έρχεται να μας διδάξει κάτι σπουδαίο που μάλλον δεν το είχε έτσι ακριβώς στο μυαλό του: το παράδειγμα το οποίο έζησε, επηρέασε και περιγράφει, μεγαλειώδες μεν ως προς το διακύβευμά του, είναι στην υλοποίηση του ένα παράδειγμα όχι προς μίμηση, αλλά προς αποφυγή! Ισχύει, δηλαδή, και εδώ με άλλα λόγια ο περίφημος αφορισμός του Κροπότκιν για τους μπολσεβίκους: «Μας έδειξαν πώς δεν πρέπει να γίνεται μια επανάσταση». (Γιάννης Κέλογλου, από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΔΙΑΛΕΧΤΑ ΕΡΓΑ

locomotiva — Mon, 30 Mar 2020 07:26:25 +0000

(. . .) Θεωρήσαμε σκόπιμο να κυκλοφορήσουμε τα τρία έργα μαζί γιατί έχουν, σχεδόν, μια κοινή θεματολογία. Αυτά τα έργα του Τρότσκι καλύπτουν μια περίοδο από το 1930 έως το 1936, όπου διαδραματίστηκαν γεγονότα, που καθόρισαν τις παγκόσμιες εξελίξεις, την πορεία του ευρωπαϊκού και παγκόσμιου εργατικού κινήματος και άνοιξαν το δρόμο για το μεγαλύτερο σφαγείο που γνώρισε μέχρι σήμερα η ανθρωπότητα, τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Τρότσκι δίνει σ’ αυτή την περίοδο εξαιρετική σημασία, την αναλύει με μεγάλη προσοχή και απαράμιλλη επιδεξιότητα και ταυτόχρονα προσπαθεί να «διορθώσει» την εγκληματική πολιτική του γερμανικού και γαλλικού κομμουνιστικού κόμματος και της σοσιαλδημοκρατίας, ιδιαίτερα της γερμανικής. (. . .) (ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΛΟΓΟ ΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ)

…ΣΤΗΝ ΚΟΚΚΙΝΗ ΣΗΜΑΙΑ

locomotiva — Sun, 17 Nov 2019 07:32:39 +0000

Το ξέσπασμα του Α’ παγκόσμιου πόλεμου βρίσκει το Γερμανικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα να είναι το μεγαλύτερο κόμμα του κοινοβουλίου, έχοντας συγκεντρώσει το 28% των ψήφων στις εκλογές του 1912.
Με ένα εκατομμύριο κομματικά μέλη και δυόμισι εκατομμύρια μέλη στα συνδικάτα που ελέγχει, το κόμμα έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στην κοινωνικοπολιτική ζωή. Αρχικά συμμερίζεται την αντιπολεμική – διεθνιστική θέση των σοσιαλιστικών κομμάτων, σύντομα όμως προσανατολίζεται σε μια “πατριωτική” γραμμή. Η κήρυξη του πολέμου στη Ρωσία (1 Αυγούστου 1914) θα δώσει στους σοσιαλδημοκράτες την πρόφαση που αναζητούσαν: “δεν πρόκειται για έναν επεκτατικό πόλεμο αλλά για πόλεμο της… δημοκρατικής Γερμανίας κατά της απολυταρχικής τσαρικής Ρωσίας”. Την επόμενη κιόλας μέρα, τα συνδικάτα αποφασίζουν την… αναστολή της πάλης των τάξεων προς όφελος της πατρίδας. Οι σοσιαλδημοκράτες εγκρίνουν στο κοινοβούλιο τις πολεμικές δαπάνες. […] (Από την έκδοση)

ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

locomotiva — Sun, 17 Nov 2019 07:31:05 +0000

Με νωπή την εμπειρία του μαζικού σφαγείου στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι εργαζόμενοι στη Γερμανία πήραν το δρόμο της κοινωνικής επανάστασης, έχοντας ως οδηγό τη σοσιαλιστική νίκη της Οκτωβριανής Επανάστασης στη Ρωσία. Ήταν μια απόπειρα που θα μπορούσε να αλλάξει την πορεία της ιστορίας στον 20ό αιώνα, σπάζοντας την απομόνωση των εργατών στη Ρωσία και μεταφέροντας το «μήνυμα» του 1917 στη Δύση. Ο Βικτόρ Σερζ εγκαταστάθηκε στη Γερμανία ως απεσταλμένος της Κομιντέρν, με καθήκον να ενημερώνει για τα συγκλονιστικά αυτά γεγονότα τον διεθνή κομουνιστικό Τύπο.
Γράφει τις «μαρτυρίες» του ως ένας απίστευτα οξυδερκής δημοσιογράφος, ως ένας παθιασμένος κοινωνικός αγωνιστής, ως ένας επαναστάτης που δεν συμμετέχει απλώς στα γεγονότα αλλά ζει μέσα από αυτά. Τα κείμενά του είναι μια αναντικατάστατη συμβολή για να κατανοήσει κανείς αυτή την καθοριστική καμπή του 20ού αιώνα.
Οι ισχυρές εικόνες που «μεταδίδει» ο Σερζ για την κρίση της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, οι προειδοποιήσεις του για τον κίνδυνο της εθνικιστικής ακροδεξιάς και του ναζισμού, γίνονται ξανά επίκαιρες και κάνουν το βιβλίο αυτό πολύτιμο, ειδικά για τους νεότερους αγωνιστές που εντάσσονται στην πάλη ενάντια σε κάθε μορφής εκμετάλλευση και καταπίεση ανθρώπου από άνθρωπο. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΚΕΙΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΤΑΛΙΝΙΣΜΟ 1927-1940

locomotiva — Sun, 17 Nov 2019 07:30:46 +0000

Η «Μαρξιστική Φωνή» συνεχίζει την εκδοτική της προσπάθεια παρουσιάζοντας κείμενα του μεγάλου επαναστάτη Λέον Τρότσκι, ανέκδοτα μέχρι σήμερα στην Ελλάδα. Είναι 13 κείμενα που έχουν γραφτεί από το 1927 έως το 1940, στην προσπάθεια που κατέβαλε ο Τρότσκι να υπερασπιστεί τις γνήσιες ιδέες του μαρξισμού και τον τίμιο αγώνα του διεθνούς ρεύματος στο οποίο ηγούταν. Εξηγούν με έναν εμπεριστατωμένο και εύστοχο τρόπο το φαινόμενο του σταλινισμού και ταυτόχρονα, παραθέτουν ακλόνητα επιχειρήματα και στοιχεία στην πάλη ενάντια στους ποικιλώνυμους απολογητές του.
Πάνω απ’ όλα όμως, μας βοηθούν να καταλάβουμε τι πραγματικά συνέβη με την υπόθεση του σοσιαλισμού στον 20ό αιώνα. Σε τελική ανάλυση μόνο μέσα από αυτή την κατανόηση, μπορούμε να αντιληφθούμε με σαφήνεια και καθαρότητα τα σημερινά πολιτικά καθήκοντα της Αριστεράς. Να γιατί ο Λεόν Τρότσκι είναι εξαιρετικά επίκαιρος. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΚΑΙ ΤΩΡΑ… ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΕ ΜΕ

locomotiva — Sun, 17 Nov 2019 07:30:39 +0000

Πιστεύουμε ότι οι λαοί μπορούν από τώρα κιόλας να περιορίσουν τον αριθμό των πολέμων, αντιτιθέμενοι σ’ αυτούς που τον κάνουν ή σ’ αυτούς που τον κηρύσσουν. Νομίζουμε ότι το δικαίωμα για την έγκριση ή αποδοκιμασία του πολέμου ανήκει πριν απ’ όλους, στην εργατική τάξη η οποία περισσότερο απ’ όλους σηκώνει το βάρος της στρατιωτικής θητείας και του πολέμου. Στον αγώνα ενάντια στο μιλιταρισμό διαθέτουμε ένα μέσο πραχτικό, θεμιτό και άμεσα εφαρμόσιμο. Το μέσο που διαθέτει η εργατική τάξη οφείλεται στο γεγονός ότι ολόκληρο το σώμα της κοινωνίας δεν θα μπορούσε να ζήσει, αν η παραγωγή σταματούσε για ένα ορισμένο διάστημα. Αρκεί στους εργάτες να σταματήσουν να παράγουν για να κάνουν αδύνατες τις δεσποτικές και αυθαίρετες επιχειρήσεις της κυβέρνησης. Ένας τέτοιος πόλεμος σήμερα δεν είναι στην πραγματικότητα παρά ένας εμφύλιος πόλεμος, γιατί ένας πόλεμος όπου οι εργάτες και πολίτες μιας χώρας πολεμούν τους εργάτες και πολίτες μιας άλλης χώρας, δεν μπορεί νάναι παρά ένας πόλεμος ανάμεσα σ’ αδέρφια και σε πολίτες. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Η ΜΠΡΟΣΟΥΡΑ ΤΟΥ ΓΙΟΥΝΙΟΥΣ

locomotiva — Sun, 17 Nov 2019 07:30:02 +0000

Ένα από τα πιο σπουδαία κείμενα της Ρόζα Λούξεμπουργκ, η “Μπροσούρα του Γιούνιους”, γραμμένη το 1915 στη φυλακή ως αντίδραση στο ξέσπασμα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και στην προδοσία κυρίως της γερμανικής σοσιαλδημοκρατίας, εκδίδεται εδώ για πρώτη φορά σε πλήρη μετάφραση στα ελληνικά. Πρόκειται για μια μαρξιστική ανάλυση των εξελίξεων και παραγόντων που οδήγησαν στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και της αποτυχίας της Β’ Διεθνούς και των κομμάτων της να απαντήσουν διεθνιστικά. Στο δεύτερο κείμενο της συλλογής κειμένων του βιβλίου, στο “Προσχέδιο των Θέσεων του Γιούνιους”, τονίζεται η αναγκαία προτεραιότητα των διεθνιστικών καθηκόντων και της ίδιας της Διεθνούς. Το “Τάξη επικρατεί στο Βερολίνο…” είναι το τελευταίο ιστορικό κείμενο της Λούξεμπουργκ. Τα άλλα άρθρα της συλλογής δίνουν σημαντικές πληροφορίες για τη ζωή και το πολιτικό έργο της Λούξεμπουργκ. Η Κλάρα Τσέτκιν περιγράφει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες γράφτηκε η “Μπροσούρα του Γιούνιους”. Ο Τρότσκι υπερασπίζεται τη Λούξεμπουργκ ενάντια στις τελείως αβάσιμες κατηγορίες του Στάλιν ότι αυτή, πριν το 1914 και ύστερα, ήταν πολιτικά κοντά στον Κάουτσκυ. Ο Ερνέστ Μαντέλ εξηγεί πειστικά την ενότητα της μαρξιστικής σκέψης και της πράξης της σε όλη την πολιτική διαδρομή της. Τέλος, ο Μίκαελ Λέβι αναπτύσσει τη θέση ότι η Λούξεμπουργκ κατάφερε να ξεπεράσει τον μηχανιστικό υλισμό, που κυριαρχούσε στις θεωρητικές αντιλήψεις των ηγεσιών της Β’ Διεθνούς, μόνο με την “Μπροσούρα του Γιούνιους”. (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)