Φιλοσοφία – Locomotiva★Cooperativa

ΠΕΡΙ ΑΠΟΧΗΣ ΕΜΨΥΧΩΝ

bookstore — Fri, 24 Feb 2023 09:54:46 +0000

Το “Περί Αποχής Εμψύχων” αποτελεί την πιο συστηματική και θερμή υποστήριξη της ηθικής χορτοφαγίας της ελληνικής γραμματείας. Σ’ αυτό το έργο ο Πορφύριος χρησιμοποιεί την ιστορία, την ελληνική θρησκεία, αλλά κυρίως την ηθική φιλοσοφία για να πείσει το αναγνωστικό κοινό για την αναγκαιότητα της παύσης της συνήθειας της σαρκοφαγίας.
«Όποιος απέχει από κάθε έμψυχο ον είναι επόμενο να απέχει πολύ περισσότερο από το να βλάπτει τα όντα του ίδιου με αυτόν είδους». (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΨΗΦΙΑΚΟΥ ΛΟΓΟΥ

bookstore — Wed, 20 Apr 2022 09:31:41 +0000

Τι σημαίνει ψηφιακό; Τι είναι ο κυβερνοχώρος; Η παρούσα μελέτη αποτελεί ένα εγχειρίδιο για μια ευρύτερη έρευνα, υπόθεση της οποίας είναι ότι ο ψηφιακός κόσμος συγκροτεί μία εικονική πραγματικότητα όχι ως μιμητική αντανάκλαση, αλλά ως επέκταση και αναδημιουργία του κοινωνικο-ιστορικού κόσμου, ένα νέο πεδίο πολιτικού, κοινωνικού και οικονομικού ανταγωνισμού με τις δικές του ιδιαιτερότητες.
Θεωρώ ότι η εμφάνιση του Internet συνιστά μια ιστορική τομή σε κοινωνικό και οντολογικό επίπεδο. Από τη μία, το Internet διανοίγει τη δυνατότητα ενός νέου ψηφιακού δημοκρατικού ανθρωπισμού, με χαρακτηριστικά την οριζοντιότητα, την ελεύθερη ανταλλαγή, την ελεύθερη κυκλοφορία της πληροφορίας και της έρευνας, την ελεύθερη επικοινωνία, τα ψηφιακά κοινά. Από την άλλη, προσφέρει εξίσου την δυνατότητα ενός νέου ψηφιακού ημιολοκληρωτικού αντι-ανθρωπισμού, μέσω της επέκτασης των συστημικών δομών, του εμπορίου των δεδομένων και της πληροφορίας, της καταγραφής, της αποσωματοποίησης, της ιδιωτικής απομόνωσης και του άνωθεν ελέγχου. Η διαφορά μεταξύ των δύο προοπτικών είναι πολιτική και έγκειται στο νόημα της ψηφιακής επικοινωνίας ως δημόσιας πράξης.
Προκειμένου να πράξουμε πρέπει να κρίνουμε, προκειμένου να κρίνουμε πρέπει να κατανοήσουμε και προκειμένου να κατανοήσουμε πρέπει να διαφωτίσουμε τις πολλαπλές πτυχές του νέου ψηφιακού λόγου. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΤΑ ΑΡΧΕΙΑ ΜΠΕΝΓΙΑΜΙΝ

bookstore — Mon, 04 Apr 2022 20:36:40 +0000

Τα “αρχεία Μπένγιαμιν” προσφέρουν μια νέα ανάγνωση των μειζόνων έργων του Μπένγιαμιν, αλλά και μεγάλου αριθμού μικρότερων κειμένων, βιβλιοκριτικών, σημειώσεων και επιστολών του. Στόχος του Τζέιμσον είναι να αναδειχθεί το γεγονός ότι ο Μπένγιαμιν υπήρξε ένας στοχαστής στο έργο του οποίου αποτυπώθηκε μια συνύπαρξη ή ποικιλία γλωσσικών πεδίων και φιλοσοφικών θεματικών που συχνά φαινόταν να έρχονται μεταξύ τους σε αντίφαση. Η ανάγνωση από τον Τζέιμσον του μπενγιαμινικού έργου επιτρέπει την κατανόηση της πολυσυζητημένης έντασης μεταξύ της μυστικιστικής ή θεολογικής πλευράς του Μπένγιαμιν και της
πολιτικής του ροπής, αλλά και της διελκυστίνδας που υπήρξε για την κληρονομιά του μεταξύ των οπαδών του Σόλεμ, του Αντόρνο και του Μπρεχτ. Τα πολιτικά του κίνητρα διαμορφώνονται από τη διαρκή προσήλωσή του στην πανταχού παρουσία της ιστορίας στο έργο του, από τα πιο σύντομα άρθρα μέχρι τα πιο φιλόδοξα
έργα. Το ρητό πρόγραμμά του -«να μεταφέρει την κρίση στην καρδιά της γλώσσας», με άλλα λόγια να ανιχνεύσει την ταξική πάλη επί το έργον στα λογοτεχνικά φαινόμενα- απαιτεί από τον αναγνώστη να μεταφράσει ξανά τις εικόνες που στοίχειωναν τον Μπένγιαμιν, με πιο γνωστή την εικόνα των ερειπίων που αντικρίζει ο Angelus Novus του Kλέε.
«Επομένως, είναι λανθασμένο να συμπεράνουμε ότι οι φτερούγες του αγγέλου, κρατημένες ανοικτά όπως μια ομπρέλα σπασμένη σε μια θύελλα, σηματοδοτούν το ‘τέλος της ιστορίας’. Η εικόνα εκφράζει, αντ’ αυτού, την εμπειρία της ήττας, θέτοντας ένα αναπάντητο ερώτημα αναφορικά με τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να προσλάβουμε το μεσσιανικό συναίσθημα, ήτοι την ελπίδα καθ’ εαυτήν. Δεν έχει θέση σε ένα χρονικό σύστημα από το οποίο το μέλλον έχει αποκοπεί, και η φιλοσοφική του έκφραση εκφράζεται, ίσως, με τον καλύτερο
τρόπο, μέσα από εκείνες τις τελευταίες σελίδες, στις οποίες ο Αλτουσέρ (ένας άλλος Μπλανκί, ίσως) επιχειρεί να σκεφτεί το άσκεπτο -το αστάθμητο. Από όλες αυτές τις διατυπώσεις, εντούτοις, η πιο πιστά μπενγιαμινική, ενδεχομένως, παραμένει η διαβεβαίωση του Κάφκα ότι η ελπίδα υπάρχει (αν και ‘όχι για εμάς’). Αυτό δεν είναι ένα ευτυχές τέλος, αλλά δεν είναι ούτε και το τέλος της ιστορίας». (Fredric Jameson)

Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΕΙΚΟΣΤΟΥ ΑΙΩΝΑ

bookstore — Mon, 14 Feb 2022 17:27:53 +0000

Το παρόν έργο αποτελεί μια εκτενή και περιεκτική έκθεση της ιστορίας της καθολικής και της προτεσταντικής θεολογίας στον 20ό αιώνα. Ο συγγραφέας εντρυφεί στις σπουδαιότερες εκφάνσεις, στα κρίσιμα θέματα και στα κυριότερα κείμενα αυτής της θεολογίας, σκιαγραφώντας έτσι το εξαιρετικά γοητευτικό φάσμα της θεολογικής σκέψης του αιώνα που μόλις τελείωσε. Συγχρόνως παρουσιάζει προσφυώς το πολιτιστικό και το κοινωνικό πλαίσιο αυτής της θεολογίας, το οποίο είναι κεφαλαιώδους σημασίας για τις μαρτυρίες της.
Το βιβλίο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως μια επίμονη περιήγηση σε μια δραματική εποχή, που συγχρόνως αποτελεί έναν από τους πλέον ευαγγελικούς αιώνες στην ιστορία της χριστιανικής εκκλησίας, κατά τη διάρκεια του οποίου η θεολογία, βασισμένη στη λογική της ενσάρκωσης και της λύτρωσης, συναισθανόταν ολοένα και πιο επιτακτικό το χρέος της να προασπίσει και να υπηρετήσει το Humanum.
(ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)

Η ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ ΤΟΥ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥ

bookstore — Mon, 06 Dec 2021 07:23:16 +0000

“Η Διαλεκτική του συγκεκριμένου” εκδόθηκε στα τσέχικα το 1962 αλλά πολύ γρήγορα γνώρισε διεθνή αναγνώριση και μεταφράστηκε σε όλες σχεδόν τις ευρωπαϊκές γλώσσες. Στο βιβλίο αυτό ο Κόσικ ανανεώνει την μαρξιστική φιλοσοφία ενσωματώνοντας, με την διαλεκτική έννοια -δηλαδή διατηρώντας και ταυτόχρονα ξεπερνώντας- τα νέα ρεύματα της αστικής φιλοσοφίας (Χάιντεγκερ, Χούσερλ, κ.α.) αλλά και την Σχολή της Φραγκφούρτης, τον υπαρξισμό και τον στρουκτουραλισμό.
Το πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου (Η διαλεκτική της συγκεκριμένης ολότητας) αποτελεί μια έξοχη, ευσύνοπτη και ορμητική παρουσίαση της υλιστικής διαλεκτικής και της μεθόδου της. Στο δεύτερο κεφάλαιο (Οικονομία και φιλοσοφία) ασκείται μια ανελέητη κριτική στις φετιχιστικές μορφές της συνείδησης και πραγματοποιείται μια αξιόλογη επίλυση της σχέσης βάσης και εποικοδομήματος. Στο τρίτο κεφάλαιο (Φιλοσοφία και οικονομία) παρουσιάζεται η εξέλιξη των κατηγοριών του Κεφαλαίου του Μαρξ και ο ρόλος της φιλοσοφίας στον μαρξισμό. Στο τέταρτο κεφάλαιο (Πράξη και ολότητα) εξετάζεται η σημαντική κατηγορία της πράξης, η ιστορία και η ελευθερία, η διαμόρφωση του ανθρώπου και η σχέση με την ολότητα του κόσμου. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΡΑΞΗ

bookstore — Thu, 01 Jul 2021 10:30:23 +0000

Πριν αποκτήσει συνείδηση του εαυτού του ως ιστορικού παράγοντα, ο άνθρωπος δημιουργεί την ιστορία και ζει μέσα σε αυτήν. Αλλά η ιστορική συνείδηση, αυτή που ανακαλύπτει την ιστορία ως ουσιαστική διάσταση της ανθρώπινης πραγματικότητας, δεν αποκαλύπτει per se την αλήθεια για τη φύση της ιστορίας.

ΤΑ ΚΡΙΝΑ ΤΟΥ ΑΓΡΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΤΕΙΝΑ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ

bookstore — Mon, 28 Jun 2021 05:54:55 +0000

Τι μπορεί να διδαχθεί κανείς από τον φυσικό κόσμο και μάλιστα από τα λουλούδια και τα πουλιά, δηλαδή από τους κατά τον Κίρκεγκωρ “θεϊκά διορισμένους δασκάλους” των αγωνιώντων ανθρώπων; Οι τρεις “θεοσεβείς λόγοι” για Τα κρίνα του αγρού και τα πετεινά του ουρανού -κατά συνέπεια και το ευαγγελικό απόσπασμα στο οποίο αναφέρονται- δεν πρέπει να διαβαστούν ως ειδυλλιακό ποίημα που περιγράφει νοσταλγικά τη φύση και μας προτρέπει να επανασυνδεθούμε μαζί της, αλλά ως πρότυπο για την ανθρώπινη αγωγή. Απροϋπόθετη σιωπή, απροϋπόθετη υπακοή, απροϋπόθετη χαρά: ό, τι είναι φυσικό για τα λουλούδια και τα πουλιά είναι τέχνη για τον άνθρωπο. Οι άνθρωποι όμως δεν οφείλουν μόνο να τα μιμηθούν, αλλά και να επιλέξουν να διδαχθούν από αυτά τη σιωπή, την υπομονή και τη χαρά. Με άλλα λόγια, εμείς οι άνθρωποι μπορούμε και πρέπει να επιλέγουμε τον εαυτό μας, και με αυτόν τον τρόπο και μόνο να γινόμαστε τελικά ο εαυτός μας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΑΝΤΙΧΑΡΙΣΜΑ ΣΤΟΝ ΝΙΤΣΕ

bookstore — Mon, 28 Jun 2021 05:48:37 +0000

Ο Νίτσε έφυγε νωρίς. Δεν πρόλαβε να δει γονιμοποιημένη την προφητική του οργή, καρποφόρο τον ρεαλισμό των διορατικών του διαγνώσεων. “Πολύ πρώιμος πρόδρομος μιας πολύ όψιμης άνοιξης”. Ευδιάκριτη δεν είναι ακόμα ούτε και η άνοιξη, όμως οι πρόδρομοι πληθύνονται – τα σημάδια ότι κυοφορούνται επιγνώσεις εκρηκτικής δυναμικής ξεμυτίζουν ασταμάτητα στον παγετώνα τριών αιώνων κυριαρχίας του Διαφωτισμού-μηδενισμού.
Συνεχιστές της νιτσεϊκής επαναστατικής διαύγασης του “ενός, ουτινός εστι χρεία”, καθένας με διαφορετικό απόθεμα ωριμότητας, σίγουρα ο Ντοστογιέφσκι, ο Χάιντεγγερ, ο Σαρτρ, ο Αλμπέρ Καμύ, ο Βίτκενστάιν, ο Βλαδίμηρος Λόσσκυ, ο Τ. Σ. Έλιοτ, ο Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, η Φλάννερυ Ο’Κόννορ. “Με κυνισμό και αθωότητα”. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΧΑΙΝΤΕΓΚΕΡ

bookstore — Fri, 04 Jun 2021 19:59:45 +0000

Ο σύγχρονος φιλοσοφικός στοχασμός δεν μπορεί να αποφύγει την αναμέτρηση με τη σκέψη του Μάρτιν Χάιντεγκερ και το πρόβλημα της στράτευσής του στον εθνικοσοσιαλισμό.
Η στροφή του Κορνήλιου Καστοριάδη προς την ανθρώπινη ψυχή και την οντολογία του φαντασιακού, η κριτική του στην τεχνοεπιστήμη, η ενασχόλησή του με τη χρονικότητα και η ρήξη του με την παραδοσιακή λογική, τον φέρνουν σε πεδία όπου πέφτει βαριά η σκιά του Χάιντεγκερ.
Εκεί, αλλά και στο βασικό ερώτημα του τι σημαίνει φιλοσοφείν, ο Καστοριάδης αντικρίζει τη χαϊντεγκεριανή άβυσσο εντοπίζοντας μια τυφλότητα μπροστά στην κοινωνική και πολιτική δραστηριότητα των ανθρώπων και στα θέματα της ψυχής, του έρωτα και της πόλεως. Αντιθέτως, αυτά τα σημεία, η ψυχή, ο έρωτας και η πόλις, είναι κεντρικά στον καστοριαδικό στοχασμό της ανθρώπινης χρονικότητας. Έτσι, ο Καστοριάδης αναδεικνύεται σε κύριο φιλοσοφικό αντίπαλο του Χάιντεγκερ και του αντι-διαφωτισμού. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΑΝΘΟΔΕΣΜΗ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ

bookstore — Fri, 30 Apr 2021 20:36:28 +0000

Η Μεγάλη Εβδομάδα συμπυκνώνει όλο σχεδόν τον χριστιανισμό. Συγκλονιστικά γεγονότα, πρόσωπα και κείμενα συνωστίζονται στις μέρες της. Τούτο το μικρό βιβλίο σχολιάζει κάποια ελάχιστα από τον ανεξάντλητο πλούτο της, χωρίς φιλοδοξίες συστηματικότητας ή πρωτοτυπίας, με μόνη επιθυμία να μην απευθύνεται αποκλειστικά στους πιστούς, αλλά σε όλους, τους εντός και τους εκτός, τους εγγύς και τους μακράν. Μια μικρή ανθοδέσμη είναι το βιβλίο, με ανθύλλια, fioretti. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)