2007 – Locomotiva★Cooperativa

Η ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ

bookstore — Wed, 09 Mar 2022 16:45:51 +0000

Όταν ο ήρωας της αμερικανικής αεροπορίας και φανατικός απομονωτιστής Τσαρλς Λίντμπεργκ κατήγαγε συντριπτική νίκη κατά του Φράνκλιν Ρούσβελτ στις προεδρικές εκλογές του 1940, φόβος κατέλαβε κάθε εβραϊκή οικογένεια στην Αμερική. Ο Λίντμπεργκ, μ’ ένα διάγγελμά του προς τον αμερικανικό λαό, κατηγόρησε δημόσια τους εβραίους ότι ωθούσαν την Αμερική ν’ αναμειχθεί σ’ έναν άσκοπο πόλεμο κατά της ναζιστικής Γερμανίας. Σαν να μην έφτανε αυτό, μόλις ανέλαβε τα καθήκοντά του ως 33ος Πρόεδρος των ΗΠΑ, υπέγραψε ένα σύμφωνο «εγκάρδιας συνεννόησης» με τον Αδόλφο Χίτλερ, του οποίου τις κατακτητικές βλέψεις στην Ευρώπη και τη λυσσαλέα ανατισημιτική πολιτική έδειχνε να ανέχεται χωρίς καμιά δυσκολία.
Ό,τι επακολούθησε στην Αμερική αποτελεί το ιστορικό πλαίσιο της “Συνωμοσίας εναντίον της Αμερικής”, όπου ο Philip Roth ανακαλεί παιδικές του μνήμες, όταν η οικογένειά του στο Νιούαρκ, αλλά και χιλιάδες εβραϊκές οικογένειες στην Αμερική, ζούσαν υπό το κράτος απειλής, και όλοι οι εβραίοι αμερικανοί πολίτες είχαν κάθε λόγο να φοβούνται την έλευση της συμφοράς. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΜΑΚΒΕΘ

bookstore — Fri, 02 Apr 2021 15:34:38 +0000

Δράμα σε πέντε πράξεις και είκοσι οχτώ σκηνές.

Τον Μάκβεθ του Σαίξπηρ διαβάσαμε με μεγάλη ευχαρίστηση στην υποδειγματική και βαθύτατη μετάφραση του Γιώργου Χειμωνά. Ο Μάκβεθ είναι η συντομότερη τραγωδία του Σαίξπηρ. Συνίσταται στις πέντε πράξεις ενός “εφιάλτη”, που αρχίζουν και τελειώνουν εν ριπή οφθαλμού. Ο Μάκβεθ είναι στρατηγός στον στρατό του Σκότου βασιλιά Ντάνκαν και θέλει να καταλάβει την εξουσία για να το πετύχει αυτό θα διαπράξει μια σειρά από φόνους -τον έναν μετά τον άλλον-, ύστερα από προτροπή της γυναίκας του, της Λαίδης Μάκβεθ. Στο τέλος της τραγωδίας θα πεθάνει από το χέρι του ευγενούς Μάκνταφ, αφού οι φόνοι του θα έχουν αποκαλυφθεί.
Ο Μάκβεθ έχει καταπνίξει μια επανάσταση και είναι δυνατόν να γίνει βασιλιάς, και έτσι πρέπει να γίνει – επιταγή της μοίρας. Δολοφονεί γι’ αυτόν τον λόγο τον νόμιμο ηγεμόνα Ντάνκαν. Αυτό όμως δεν είναι αρκετό πρέπει να δολοφονήσει και τους μάρτυρες του εγκλήματος αλλά και όσους υποψιάζονται κάτι γι’ αυτό, κι όχι μόνον αυτούς αλλά και τους γιους και τους φίλους εκείνων που δολοφόνησε. Τελικά πρέπει να σκοτώσει τους πάντες, γιατί όλοι είναι εναντίον του. Ήταν ένα πεπρωμένο που ο ίδιος δεν επέλεξε – το αποφάσισαν οι πανούργες μάγισσες, οι μοίρες, και του το επιβάλλουν, απόφαση που θα υλοποιηθεί μέσα από τη μεσολάβηση της γυναίκας του Λαίδης Μάκβεθ, δημιουργώντας έτσι ακόμη έναν καταραμένο ανάμεσα στους τόσους μεταξύ των δυστυχισμένων που έζησαν – και που θα ζήσουν.
Το θέμα της εξουσίας είναι το κεντρικό στην εν λόγω τραγωδία, με το οποίο συνέχονται και τα άλλα θέματα του έργου, που είναι ο φόνος και ο φόβος. Όλα μαζί συνθέτουν ένα ερώτημα που απασχόλησε τους ανθρώπους από καταβολής κόσμου: το θέμα του πεπρωμένου. Ο Μάκβεθ δεν είναι πραγματικό πρόσωπο, μα μια φιγούρα που υποβαστάζει το ασήκωτο πεπρωμένο της τελικής κατάρρευσης ύστερα από μια τραγική κορύφωση και φριχτό μαρτύριο του ίδιου του Μάκβεθ. […] (Δήμος Μαρουδής, Ελευθεροτυπία, 28/8/2009)

Η ΑΘΕΡΑΠΕΥΤΗ ΝΕΚΡΟΦΙΛΙΑ ΤΟΥ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΥ

bookstore — Mon, 14 Dec 2020 08:30:25 +0000

Ο Α.Γ., στο βιβλίο αυτό εξετάζει πώς, μετά την ενδοεθνική σύγκρουση της δεκαετίας του ’40, η ελληνική αριστερά, και η ελληνική κοινωνία στο σύνολο της, οδηγήθηκε σε μία συγκρότηση της υποκειμενικότητας με βάση τη θυματοποίηση – την εξύμνηση των απωλειών, της θυσίας, της οδύνης. Για το λόγο αυτό στρέφει τα κριτικά του βέλη προς την αριστερή διανόηση, τους ποιητές, συνθέτες και ιστορικούς και καταδεικνύει το ρόλο τους στη συγκρότηση της “αριστερής κουλτούρας”. Αντλώντας από την πρόσφατη εμπειρία του “κινήματος των κινημάτων”, ανιχνεύει τρόπους για να ξεφύγουμε από αυτή την κυριαρχία των αρνητικών ή θλιβερών παθών (Σπινόζα) και να ανοιχτούμε σε μια πρακτική αντάξια της τάσης του κομμουνισμού (Μαρξ). Δηλαδή σε μια πρακτική ανάλογη με την ενέργεια του υλιστή, ο οποίος “πηδάει στο τραίνο χωρίς να ξέρει από πού έρχεται και που πηγαίνει” (Αλτουσέρ), μια πρακτική αντάξια της “αντίστασης που έρχεται πρώτα” (Φουκώ / Ντελέζ) και της “ακατανίκητης ελαφρότητας και χαράς του να είσαι κομμουνιστής” (Χάρτ / Νέγκρι), ενάντια στο βάρος, στο μαζοχισμό και τη σοβαροφάνεια τού να περιφέρεις ένα άταφο πτώμα αξιώνοντας να σε χειροκροτήσουν γι’ αυτό. (Από την παρουσίαση της έκδοσης)

ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ (ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΤΟΜΟΣ)

bookstore — Sun, 13 Dec 2020 16:51:47 +0000

Ο βαθύτερος άνθρωπος αποστρέφεται τον ήλιο
– το θλιβερό αεροπλάνο του φωτός – και εισέρχεται
στην κοίμηση του κατασκότεινου ουρανού
μ’ ένα βουνό λουλούδια στο στήθος του:
τις ένδον εξελίξεις.
[Από την έκδοση]

Η ΜΥΤΗ

locomotiva — Mon, 30 Mar 2020 07:26:18 +0000

Όλα στο έργο του αιωρούνται, κινούνται, είναι πολυδιάστατα και παρ’ όλα αυτά τόσο πραγματικά! Ο Γκόγκολ είναι ο πρώτος που έδειξε πως παίζοντας ανάμεσα στο φανταστικό και στο εξωπραγματικό μπορεί ωστόσο ένα έργο να είναι απόλυτα ρεαλιστικό, και αντίστροφα, ένα έργο με φαινομενική αντανάκλαση της πραγματικότητας να στερείται ρεαλιστικού πνεύματος. Από την άποψη αυτή ο Γκόγκολ ήταν ένας πρωτοπόρος του ρεαλιστικού μυθιστορήματος. (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ)

ΜΟΝΟΠΡΑΚΤΑ ΤΟΜΟΣ Α’

locomotiva — Mon, 30 Mar 2020 07:25:52 +0000

Ο Μπρέχτ θεωρούσε την τέχνη του θεάτρου κάτι περισσότερο από απλή καταναλωτική πράξη, και περιφρονούσε εκείνο που ονόμαζε “θέατρο της κουζίνας”, το θέατρο που άλλο δεν προσφέρει παρά διανοητικά φαγώσιμα που καταβροχθίζονται, κι ύστερα ξεχνιούνται. Το κοινό, κατά την άποψη μου, δεν πρέπει να το κάνουμε να νιώθει συγκινήσεις, πρέπει να το αναγκάσουμε να σκεφτεί. Η ταύτιση, όμως, με τα πρόσωπα αποκλείει σχεδόν τη σκέψη. Οι θεατές που οι ψυχές τους βυθίζονται μεσ’ την ψυχή του ηρώα, θα δουν τη δράση ολοκληρωτικά απ’ τη δική του σκοπιά, και καθώς παρακολουθούν με κομένη ανάσα μια εξέλιξη γεγονότων που παραδέχονται πως συμβαίνουν μπροστά στα μάτια τους, δεν έχουν ούτε τον χρόνο, ούτε την αναγκαία αποδέσμευση να καθίσουν να σκεφτούν μ’ ένα πραγματικό κριτικό πνεύμα πάνω στις κοινωνικές και ηθικές σημασίες του έργου. (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)

ΤΡΕΛΟΣ ΑΠΟ ΑΓΑΠΗ

locomotiva — Sun, 17 Nov 2019 07:33:34 +0000

ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΟΥ 2ΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

locomotiva — Sun, 17 Nov 2019 07:33:19 +0000

Το βιβλίο «Το Νόημα του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου» δεν είναι μια ακόμη ιστορία, του μεγαλύτερου ανθροπωσφαγείου που γνώρισε μέχρι σήμερα η ανθρωπότητα. Είναι αυτό που λέει ο τίτλος του το “Νόημα”, και όχι μια λεπτομερειακή ιστορική εξήγηση όλων όσων διαδραματίσθηκαν κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Πολέμου. (. . .) ο Έρνεστ Μαντέλ συγκεντρώνει το ενδιαφέρον του σε θέματα όπως: η στάση της γερμανικής αστικής τάξης απέναντι στο Φασισμό και τον πόλεμο. Η στάση της βρετανικής και αμερικάνικης αστικής τάξης όπως και του Στάλιν και του σταλινικού καθεστώτος. Τα αίτια που οδήγησαν στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Τα όπλα, οι στρατηγικές κλπ που χρησιμοποιήθηκαν από όλα τα αντίπαλα στρατόπεδα. Οι επιστημονικές ανακαλύψεις, οι στρατηγικές καινοτομίες καθώς και οι πιο σημαντικές μάχες που τελικά καθόρισαν την έκβαση του πολέμου. Τέλος, ο συγγραφέας ξεκαθαρίζει τον χαρακτήρα του πολέμου και τον ρόλο των αντιστασιακών κινημάτων που εμφανίσθηκαν κατά την διάρκειά του. (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)

ΤΟ ΓΥΑΛΙΝΟ ΚΕΛΙ

locomotiva — Sun, 17 Nov 2019 07:33:03 +0000

“Βεβαιωνόταν όλο και περισσότερο ότι βάδιζε σε μια παγίδα της αστυνομίας. Κοιτούσε τόσο συχνά γύρω του για άνθρωπο με πολιτικά, ώστε ο κόσμος άρχισε να τον κοιτάζει κι αυτός. Αποφάσισε τότε να σταματήσει να γυρίζει το κεφάλι του. Πήγε χωρίς δεύτερη σκέψη σ’ έναν κινηματογράφο της 23ης οδού. Στις 10:15 δεν μπορούσε να καθίσει άλλο, βγήκε και περπάτησε νότια. […] Έφτασε πέντε λεπτά νωρίτερα στη 10η οδό και Όγδοη Λεωφόρο. Ο Ο’Μπράιαν έφτασε από το κέντρο, βαδίζοντας αδιάφορα με μια εφημερίδα στο αριστερό του χέρι. «Δεν σε παρακολουθούσαν;» ρώτησε τον Κάρτερ.”

Το Γυάλινο κελί είναι ολόκληρο ένα χιτσκοκικό μυθιστόρημα αγωνιώδους προσμονής και η Χάισμιθ με το βιβλίο αυτό αποδεικνύεται η καλύτερη εκπρόσωπος του σασπένς, καθώς από την αρχή μέχρι το τέλος ο αναγνώστης βρίσκεται στο χείλος της αμφιβολίας για την επόμενη κίνηση του πρωταγωνιστή, αλλά και για την αφηγηματική εξέλιξη της ιστορίας.
“Το 1961 έλαβα ένα γράμμα από έναν έγκλειστο στις Μεσοδυτικές Πολιτείες της Αμερικής”, γράφει η Πατρίσια Χάισμιθ. ” Του είχε αρέσει ένα από τα βιβλία μου κι ήθελε να γίνει συγγραφέας. Αρχίσαμε αλληλογραφία και του ζήτησα να μου γράψει μια έκθεση με τον τίτλο “Μια μέρα μου στη φυλακή”… Την ίδια εποχή άρχιζα να σχεδιάζω μια ιστορία. Ο ήρωάς μου, ο Φιλίπ Κάρτερ, θα βρισκόταν ήδη ενενήντα μέρες φυλακή, όταν θα ξεκινούσε το βιβλίο. Οραματιζόμουν το πρώτο μισό του να διαδραματίζεται στη φυλακή και το υπόλοιπο μισό να δείχνει τα αποτελέσματα που είχαν στον Κάρτερ τα έξι χρόνια εγκλεισμού του… Τα θεματικά στοιχεία ανάπτυξης της πλοκής θα ήταν: δικαστική πλάνη, απειλή συζυγικής απιστίας, απειλή εξάρτησης από μορφίνη και μετά τη φυλακή ο φόβος μήπως χάσει τη γυναίκα του και τη δουλειά του… Σκόπευα να βάλω τον Κάρτερ να διαπράττει ένα σοβαρό έγκλημα και…”. Η συνέχεια και το αποτέλεσμα της έμπνευσης και του σχεδιασμού στο βιβλίο. (Από την παρουσίαση της έκδοσης)

ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΡΕΙΠΙΑ ΤΟΥ

locomotiva — Sun, 17 Nov 2019 07:33:03 +0000

Η νεότερη Ελλάδα καταλαμβάνει ιδιάζουσα θέση στο δυτικό φαντασιακό, τοποθετούμενη στο κέντρο του, ως άμεσος κληρονόμος του κλασικού παρελθόντος, και ταυτόχρονα στην περιφέρειά του, ως ένα σύγχρονο κράτος με μικρή επιρροή στην τρέχουσα παγκόσμια σκηνή. Ο Γιάννης Χαμηλάκης διερευνά μια παραμελημένη πτυχή αυτού του φαινομένου: την αμοιβαία και αδιάλειπτη συγκρότηση των υλικών εκφάνσεων της αρχαιότητας, της αρχαιολογικής πρακτικής και του εθνικού φαντασιακού. Επίκαιρο όσο ποτέ στη σημερινή συγκυρία, το Έθνος και τα ερείπιά του εστιάζει στη δύναμη και την επίδραση της υλικότητας και πραγματεύεται θέματα όπως ο ρόλος των αρχαιοτήτων και της αρχαιολογίας στη διαμόρφωση του ελληνικού έθνους και την ίδρυση του ελληνικού εθνικού κράτους οι δεσμοί μεταξύ αποικιοκρατικού και εθνικού φαντασιακού η αρχαιολογική κατασκευή μνημειοποιημένων τοπίων όπως η Ακρόπολη ο καίριος ρόλος σημαντικών εθνικών αρχαιολόγων, όπως του ανασκαφέα του λεγόμενου τάφου του Φιλίππου Β’ της Μακεδονίας, Μανόλη Ανδρόνικου ο ρόλος τον οποίο διαδραμάτισε η αρχαιολογία στη δικτατορία του Ιωάννη Μεταξά η χρησιμοποίηση της κλασικής αρχαιότητας στο αναμορφωτικό εγχείρημα της Μακρονήσου και η διαμάχη για τα μάρμαρα του Παρθενώνα.

“Δεν χωράει αμφιβολία ότι το Έθνος και τα ερείπιά του θα καταστεί απαραίτητο ανάγνωσμα για όσους ενδιαφέρονται για τις βαθύτερες κοινωνικοπολιτικές διαστάσεις της ιστορίας της αρχαιολογίας […] Ο Χαμηλάκης μας δίνει την πλέον οξυδερκή και διεισδυτική ανάλυση του νεωτερικού κοινωνικού πλαισίου της ελληνικής αρχαιολογίας απ’ όσες έχουν γραφτεί μέχρι σήμερα, παρέχοντας συγχρόνως ένα πολύτιμο υπόδειγμα για όσους σκοπεύουν να επιδοθούν σε ανάλογες έρευνες οπουδήποτε αλλού σιον κόσμο” (Niel Silberman, American Anthropologist)
“[…] Ο Χαμηλάκης επιχειρεί να μας κάνει να δούμε μέσα από νέο πρίσμα το έθνος, τα ερείπιά του, και τη μεταξύ τους σχέση, και το κατορθώνει με εντυπωσιακό τρόπο” (Roderick Beaton, Times Literary Supplement)

Το Έθνος και τα ερείπιά του έχει τιμηθεί με το Βραβείο Edmund (2009) και είχε συμπεριληφθεί στη βραχεία λίστα (8 τίτλοι) του Βραβείου Runciman 2008. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)