2006 – Locomotiva★Cooperativa https://locomotiva-cooperativa.org βιβλίο | καφέ | bar Wed, 02 Oct 2024 06:44:45 +0000 el hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.1.9 187551228 Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΙΣΙΝΗΣ ΚΟΜΜΟΥΝΑΣ ΤΟΥ 1871 https://locomotiva-cooperativa.org/product/istoria-tis-parisinis-kommoynas-1871-2/ Fri, 30 Apr 2021 19:52:21 +0000 https://locomotiva-cooperativa.org/?post_type=product&p=8779 “Η Ιστορία της Κομμούνας του Λισαγκαρέ είναι η μόνη αυθεντική και αξιόπιστη ιστορία που έχει γραφτεί ποτέ γι’ αυτό το πλέον αξιομνημόνευτο κίνημα της σύγχρονης εποχής. Είναι αλήθεια ότι ο Λισαγκαρέ υπήρξε στρατιώτης της Κομμούνας, είχε όμως το θάρρος και την εντιμότητα να πει την αλήθεια. Δεν προσπάθησε να αποκρύψει τα λάθη του κόμματός του, ούτε να δικαιολογήσει τις μοιραίες αδυναμίες της Επανάστασης.” (ΕΛΕΑΝΟΡ ΜΑΡΞ, από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

]]> 8779 ΜΠΕΝΙΤΟ ΣΕΡΕΝΟ https://locomotiva-cooperativa.org/product/mpenito-sereno/ Sun, 13 Dec 2020 13:30:36 +0000 https://locomotiva-cooperativa.org/?post_type=product&p=8154 Ο Μπενίτο Σερένο είναι μια νουβέλα – ή ένα σύντομο μυθιστόρημα – που έγραψε ο Χέρμαν Μέλβιλ το 1855, λίγο μετά τον Μόμπυ Ντικ. Η νουβέλα επικεντρώνεται σε μια εξέγερση σκλάβων σ’ ένα ισπανικό εμπορικό πλοίο το 1799 και λόγω της αμφισημίας της έχει ερμηνευτεί από μερικούς κριτικούς παλαιότερα ως ρατσιστική και υπέρ του θεσμού της σκλαβιάς και από άλλους ως κείμενο αντιρατσιστικό και υπέρ της κατάργησης της δουλείας. Άλλοι βέβαια δεν είδαν τίποτα από τα παραπάνω και θεώρησαν ότι η ιστορία αυτή πρωταρχικά ανιχνεύει την ανθρώπινη έκπτωση και δεν ασχολείται διόλου με το φυλετικό ζήτημα.
Η πρωταρχική πηγή της πλοκής αλλά και μέρος του κειμένου είναι ένα επεισόδιο από την αφήγηση των ταξιδιών του πλοιάρχου Αμεσσάι Ντηλέηνο (1817), όπου με θεατρική δεξιοτεχνία αποκρύπτεται η αλήθεια των τεκταινόμενων μιας εξέγερσης σκλάβων στο ακινητοποιημένο μυστηριώδες ισπανικό πλοίο του Μπενίτο Σερένο, το οποίο πλευρίζει για να προσφέρει τη βοήθειά του ο Αμεσσάι Ντηλέηνο. Με αριστοτεχνικό τρόπο ο Μέλβιλ μετατοπίζει το κέντρο βάρους της νουβέλας σε ένα παιχνίδι με τον αναγνώστη ο οποίος παρακολουθεί τα τεκταινόμενα μέσα στα όρια των λεγομένων του αφηγητή, στα πράγματα που βλέπει αυτός (ή που δεν βλέπει).
Ο πλοίαρχος Ντηλέηνο είναι άλλος ένας από τη σειρά των ηρώων του Μέλβιλ που η αθωότητα τους τούς εμποδίζει να αντιληφθούν το κακό στο οποίο εκτίθενται.
Πολλοί θεωρούν τον Μπενίτο Σερένο ως μια από τις πιο θαυμαστές ιστορίες του συγγραφέα και μιλούν για την “ακραία πυκνότητα και τελειότητα της φόρμας”. Η νουβέλα φέρνει στο προσκήνιο έναν κόσμο που βρίσκεται σαβανωμένος στη σκιά και αυτή η αφήγηση είναι ένα ντοκουμέντο της πνευματικής εξάντλησης, γεμάτο εικόνες κατάπτωσης και αδιεξόδων. Ο Μέλβιλ προσπαθεί να δώσει έμφαση στην αχαρτογράφητη γεωγραφία του ανθρώπινου μυαλού, ως προδρομικός συγγραφέας του Φρόυντ αλλά και των μοντερνιστών του 20ου αιώνα όπως ο D. H. Lawrence, ο Joyce και η Virgina Woolf. (Από την παρουσίαση της έκδοσης)

]]> 8154 ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ https://locomotiva-cooperativa.org/product/arnitiki-dialektiki/ Sun, 13 Dec 2020 07:32:20 +0000 https://locomotiva-cooperativa.org/?post_type=product&p=8123 Αφότου η φιλοσοφία αθέτησε την υπόσχεσή της ότι είναι ταυτόσημη με την πραγματικότητα ή ότι βρίσκεται ακριβώς στα πρόθυρα επίτευξης της πραγματικότητας, είναι αναγκασμένη να ασκήσει αδυσώπητη αυτοκριτική […]
Τα εννοιολογικά περιβλήματα στα οποία σύμφωνα με τα φιλοσοφικά έθιμα θα έπρεπε να μπορεί να χωρέσει το όλον, παραβαλλόμενα με την απροσμέτρητη επέκταση της κοινωνίας και τις προόδους της θετικής γνώσης της φύσης, μοιάζουν με υπολείμματα της απλής εμπορευματικής κοινωνίας μέσα στον όψιμο βιομηχανικό καπιταλισμό. Τόσο άμετρη έχει γίνει η δυσαναλογία μεταξύ της εξουσίας και κάθε πνεύματος, η οποία στο μεταξύ έχει καταντήσει κοινός τόπος, που οι προσπάθειες, οι εμπνεόμενες από την ίδια την έννοια του πνεύματος, για κατανόηση της υπέρμετρης εξουσίας αποβαίνουν μάταιες. Η βούληση για μια τέτοια κατανόηση δηλώνει μια αξίωση εξουσίας την οποία αναιρεί αυτό που το πνεύμα φιλοδοξεί να κατανοήσει. Η επιβαλλόμενη από τις επιμέρους επιστήμες υποπλασία της φιλοσοφίας στα μέτρα μιας επιμέρους επιστήμης είναι η πιο απτή έκφραση του ιστορικού της πεπρωμένου […]
Ο κριτικός αυτοστοχασμός δεν επιτρέπεται να αφήνει έξω τις κορυφαίες εξάρσεις στην ιστορία της φιλοσοφίας. Καθήκον του θα ήταν να ρωτάει αν και πώς αυτή είναι ακόμη δυνατή μετά την πτώση της εγελιανής φιλοσοφίας, όπως ο Κάντ εξέταζε τη δυνατότητα της μεταφυσικής μετά την κριτική του ορθολογισμού. Αν η διδασκαλία του Χέγκελ περί διαλεκτικής είναι η ανώτατη προσπάθεια της σκέψης να φανεί αντάξια του ετερογενούς αντικειμένου της χρησιμοποιώντας φιλοσοφικές έννοιες, τώρα πρέπει να δώσει κανείς λόγο για την εκκρεμή σχέση της προς τη διαλεκτική, εφόσον η προσπάθειά του απέτυχε. (Τ. Β. ΑΝΤΟΡΝΟ, από την εισαγωγή της έκδοσης)

]]> 8123 ΜΑΗΣ ’36 – Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ https://locomotiva-cooperativa.org/product/mais-36-exegersi-tis-thessalonikis/ Tue, 23 Jun 2020 10:27:35 +0000 https://locomotiva-cooperativa.org/?post_type=product&p=7670 Φέτος, συμπληρώνονται 70 χρόνια από το Μάη του ’36, την εξέγερση της εργατιάς της Θεσσαλονίκης και όχι μόνο. Ο Μάης του ’36 υπήρξε για το ελληνικό εργατικό κίνημα ένας από τους τρεις σημαντικούς σταθμούς στην μέχρι τώρα ιστορία του. Οι άλλοι δύο, φυσικά, είναι Η Ελληνική Επανάσταση 1943-49 και η εξέγερση του “Πολυτεχνείου” του ’73. Και στους τρεις αυτούς σταθμούς, έχουμε αμφισβήτηση της αστικής εξουσίας. Ασφαλώς, την περίοδο 1943-49 ήταν πολύ μεγαλύτερη, μαζικότερη και μάλιστα ένοπλη. Υπάρχει επίσης ένα ακόμη κοινό στοιχείο, η προδοτική πολιτική -με τα ίδια γενικά χαρακτηριστικά παρά τις διαφορετικές συνθήκες που επικρατούσαν- του σταλινικού ΚΚΕ: η πολιτική της συνεργασίας των τάξεων. Υπάρχει, όμως, και μια σημαντική διαφορά ανάμεσα στο Μάη του ’36, όπως και στο “Πολυτεχνείο” του ’73, και την περίοδο 1943-49, που κάνει αυτούς τους δύο σταθμούς να ξεχωρίζουν. Στο Μάη του ’36 η συμβολή των επαναστατών-τροτσκιστών υπήρξε σημαντική, και ως ένα βαθμό αμφισβήτησαν έμπρακτα -όχι μόνο θεωρητικά- την κυριαρχία του σταλινικού ΚΚΕ μέσα στον αγώνα. Ένα μέρος αυτής της αλήθειας δείχνουν και οι αριθμοί: 2 τροτσκιστές ήταν μέλη της 40μελούς Κεντρικής Απεργιακής Επιτροπής (ένας από κάθε μια από της δυο οργανώσεις ΟΚΔΕ και ΚΔΕΕ), 10 ήταν μέλη των κλαδικών απεργιακών επιτροπών (6 από την ΟΚΔΕ και 4 από την ΚΔΕΕ). Στο “Πολυτεχνείο” του ’73 η συμβολή της επαναστατικής και άκρας αριστεράς είναι ακόμη μεγαλύτερη όπως και η έμπρακτη αμφισβήτηση των δυο ρεφορμιστικών ΚΚ (ΚΚΕ και ΚΚΕεσ).
Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 70 χρόνων από το Μάη του ’36, οι Εκδόσεις Εργατική Πάλη κυκλοφορούν δύο ντοκουμέντα εκείνης της εποχής. Πρόκειται για την “Εργατική Πρωτοπορία” εφημερίδα της Οργάνωσης Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας (με ηγέτη τον Π. Πουλιόπουλο) και το “Εργατικό Μέτωπο” εφημερίδα της Κομμουνιστικής Διεθνιστικής Ένωσης Ελλάδας (με ηγέτες τους Α. Στίνα και Γ. Βιτσώρη) που κυκλοφόρησαν αμέσως μετά τα γεγονότα της Θεσσαλονίκης. Ο αναγνώστης θα έχει -από πρώτο χέρι- πολύτιμα στοιχεία για την συμπεριφορά και τις διαθέσεις της εργατικής τάξης, για την πολιτική και πρακτική των οργανώσεων του εργατικού κινήματος, όπως και των αστικών δυνάμεων και των δυνάμεων καταστολής (Χωροφυλακής, Στρατού κλπ). Ακόμη, θα μπορέσει να βρει, ιδιαίτερα ο αγωνιστής του εργατικού κινήματος, ένα μέρος των λόγων που επικράτησε λίγο αργότερα (4 Αυγούστου 1936) η δικτατορία Μεταξά, η κτηνωδέστερη από τις πάμπολλες που επιβλήθηκαν στη χώρα μας.
Τα δύο ντοκουμέντα δεν είναι βέβαια ιστορία, αποτελούν μόνο πολύτιμες πηγές. Είναι αλήθεια, ότι τα τελευταία χρόνια αυξάνεται ο αριθμός των μελετητών και ιστορικών που ασχολείται με αυτή την πλευρά, δηλαδή με τη συμβολή της Αριστερής Αντιπολίτευσης στη συγκρότηση και διαμόρφωση του εργατικού κινήματος στη χώρα μας, δίνοντας έτσι μια συνολική εικόνα του, που εντελώς αυθαίρετα και καταχρηστικά είχε μονοπωλήσει το σταλινικό ΚΚΕ. Εντελώς ενδεικτικά αναφέρουμε:
Στα δύο ντοκουμέντα υπάρχουν ελάχιστα κενά που σημειώνονται με τελείες και πρόκειται για λέξεις που είχαν σβηστεί. Λέξεις που υπάρχουν μέσα σε παρένθεση είναι των εκδόσεων. Στο υπόλοιπο κείμενο διατηρήθηκε η ορθογραφία και το συντακτικό των πρωτότυπων κειμένων.
Τέλος, οι Εκδόσεις Εργατική Πάλη ευχαριστούν το σ. Φίλιππο Καλογερίδη που έδωσε το πολύτιμο αρχειακό υλικό. ΕΠ (Από τον πρόλογο της έκδοσης)

]]> 7670 ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ https://locomotiva-cooperativa.org/product/ellinika-egklimata/ Mon, 30 Mar 2020 07:26:01 +0000 https://locomotiva-cooperativa.org/product/ellinika-egklimata/ 5048 ΚΟΥΒΑ ΚΑΙ ΑΦΡΙΚΗ https://locomotiva-cooperativa.org/product/koyva-afriki-symvoli-tis-koyvas-stin-ypothesi-tis-apeleytherosis-tis-afrikis/ Mon, 30 Mar 2020 07:25:52 +0000 https://locomotiva-cooperativa.org/product/koyva-afriki-symvoli-tis-koyvas-stin-ypothesi-tis-apeleytherosis-tis-afrikis/ «Η διεθνιστική αποστολή εκπληρώθηκε στο ακέραιο. Οι μαχητές μας ξεκίνησαν το ταξίδι της επιστροφής στην πατρίδα με το μέτωπο ψηλά, παίρνοντας μαζί τους μόνο την αγάπη του λαού της Αγκόλας, τα όπλα με τα οποία είχαν πολεμήσει με τόση μετριοφροσύνη και ανδρεία χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την πατρίδα τους, την ικανοποίηση του εκπληρωμένου καθήκοντος και τις τιμημένες σορούς των αδερφών μας – ανδρών και γυναικών – που έπεσαν στη μάχη. (. . .) Η συμβολή (των Κουβανών διεθνιστών μαχητών) υπήρξε καθοριστική για την εδραίωση της ανεξαρτησίας της Αγκόλας και για την κατάκτηση της ανεξαρτησίας της Ναμίμπιας. Υπήρξε επίσης σημαντική για την απελευθέρωση της Ζιμπάμπουε και για την εξάλειψη του μισητού καθεστώτος του απαρτχάιντ στη Νότια Αφρική. (. . .) Είναι λίγες οι στιγμές στην ιστορία που ένας πόλεμος – η πιο τρομερή, συγκλονιστική και επίπονη ανθρώπινη πράξη – συνοδεύεται σε τέτοιο βαθμό από τον ανθρωπισμό και την ταπεινοφροσύνη εκ μέρους των νικητών, παρόλη τη σχεδόν ολοκληρωτική απουσία αυτών των αξιών στις γραμμές εκείνων που τελικά ηττήθηκαν». (ΦΙΝΤΕΛ ΚΑΣΤΡΟ) (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)
]]> 4991 HOMO POETICUS https://locomotiva-cooperativa.org/product/homo-poeticus/ Sun, 17 Nov 2019 07:33:49 +0000 https://locomotiva-cooperativa.org/product/homo-poeticus/ “Πότε ο ποιητής ήτανε τόσο ξένος, εξόριστος, αλλότριος από τον άλλο άνθρωπο όσο σε καιρούς χαλεπούς σαν τους δικούς μας, σε χρόνους στερημένους; Κι αν ο Χαίλντερλιν έθετε το ερώτημα στην αυγή των Νέων Καιρών, ποια απάντηση θα δινόταν στο βαθύ λυκόφως μιας εποχής παγκοσμιοποιημένης αλλοτρίωσης;
Η εξορία του ποιητή είναι το μέτρο της αποξένωσης του ανθρώπου.
Εξόριστος ο ποιητής από τον τόπο, εκτός τόπου εν παντί τόπω, διαμένει στον Ου-Τόπο αυτού που δεν υπάρχει ακόμα. Εξόριστος είναι ο ποιητής και από το χρόνο του, εκτός χρόνου εν παντί χρόνω, μένοντας όμως πάντα πιστός στις ρίζες του στο χρόνο. […] Ο Ποιητής, όπως κι ο επαναστάτης, μένει πιστός στην εποχή του και ταυτόχρονα εξόριστος απ’ την πατρίδα του μέσα στο χρόνο, σε ρήξη με όσα και όσους τη διαφεντεύουν, εκτός νόμου, σε διωγμό. Είναι παρά-φωνος σε σχέση με τη φωνή των κυρίαρχων. Κι είναι αυτή η παραφωνία, που διαταράσσει τον “κοινό λόγο”, τον κοινό τόπο, τον κοινό χρόνο, τον “κοινό νου”, είναι η τραυματική διάρρηξη του χρόνου, η ρήξη με το χρόνο μέσα στο χρόνο, η εσωτερική του αιμορραγία. […]”

Τα κείμενα στον παρόντα τόμο του Homo Poeticus ιχνογραφούν την ανέλιξη μιας σπείρας από την Τουρκοκρατία ως το τέλος της μεταπολίτευσης: από την ανάδυση του νεοελληνικού ποιητικού λόγου στο δημοτικό τραγούδι, στην ετερογλωσσία του μέσα στην πολυγλωσσία της πανσπερμίας των Βαλκανίων (Γιαννιώτικα Εβραϊκά Τραγούδια) έως τον ποιητικό αναστοχασμό της Επανάστασης και των αδιεξόδων της (Σολωμός, Κάλβος) – από την εναντιοδρομία ανάμεσα σε Μύθο και Ιστορία (Σικελιανός) και τη βίαιη συνάντηση του Ελληνικού με το Μοντέρνο στη Μικρασιατική Καταστροφή (“Γενιά του ’30”, Εμπειρίκος, Κάλας) έως τον χορό των Ποιητών των Εσχάτων Καιρών μετά τον πόλεμο και τον εμφύλιο, στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα. Ανάμεσα στους τελευταίους, κορυφαίος του χορού ο Νίκος Καρούζος που, όπως έγραψε ο Α. Εμπειρίκος, “τα σκοτάδια της ψυχής με φως ανέσπερον φωτίζει”.
Ο altissimo poeta, ο Μουσηγέτης, κατά τον Εμπειρίκο, Σολωμός στοχάζεται την Ελληνική Επανάσταση συνομιλώντας κυρίως με τον Hegel, αλλά και με τον Ficino, τον Spinoza, και τον Boehme. Αντίστροφα, ο πρωτοποριακός κινηματογραφικός δημιουργός Κώστας Σφήκας συνομιλεί με τον Σολωμό μέσα από τον Eisenstein και τον μοντερνισμό. Ο Νικόλας Κάλας ακολουθεί μαζί με τον Sade, την έφοδο του Τρότσκι στον ουρανό. Ο συνθέτης Νίκος Σκαλκώτας διαλέγεται με τον Schonberg, ενώ η αλεατορική μουσική του Ανέστη Λογοθέτη διασταυρώνεται με τη μουσική του τυχαίου και τον John Cage. Ο σύγχρονος εικαστικός Γιώργος Χατζημιχάλης συλλογίζεται πάνω στο Κονέκ-Κονέκ του Φώτη Κόντογλου μέσα από την καθολική κρίση της εικόνας στον πολιτισμό της ύστερης αστικής νεωτερικότητας, ενώ συνομιλεί ταυτόχρονα με τον Ιωάννη τον Δαμασκηνό και τον Marcel Duchamp. (Από την ιστοσελίδα του εκδότη)

]]> 2845 ΤΟ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΚΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΚΤΗΣ ΚΟΜΙΚ https://locomotiva-cooperativa.org/product/to-melagcholiko-kommati-tis-dytikis-aktis-komik/ Sun, 17 Nov 2019 07:33:19 +0000 https://locomotiva-cooperativa.org/product/%cf%84%ce%bf-%ce%bc%ce%b5%ce%bb%ce%b1%ce%b3%cf%87%ce%bf%ce%bb%ce%b9%ce%ba%ce%bf-%ce%ba%ce%bf%ce%bc%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b9-%cf%84%ce%b7%cf%83-%ce%b4%cf%85%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%b7%cf%83-%ce%b1%ce%ba/ 2725 ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΚΟ ΤΡΙΓΩΝΟ ΤΩΝ ΕΞΟΡΙΣΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ https://locomotiva-cooperativa.org/product/to-martyriko-trigono-ton-exoriston-gynaikon/ Sun, 17 Nov 2019 07:33:14 +0000 https://locomotiva-cooperativa.org/product/%cf%84%ce%bf-%ce%bc%ce%b1%cf%81%cf%84%cf%85%cf%81%ce%b9%ce%ba%ce%bf-%cf%84%cf%81%ce%b9%ce%b3%cf%89%ce%bd%ce%bf-%cf%84%cf%89%ce%bd-%ce%b5%ce%be%ce%bf%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%cf%89%ce%bd-%ce%b3%cf%85/ «Η χαρά μας ήταν απέραντη γιατί φεύγαμε από το Μακρονήσι με ψηλά το κεφάλι. Ίσως έγραψα πολλά και σε πολλούς γνωστά. Ήθελα να δώσω να καταλάβει ο αναγνώστης ότι εμείς οι γυναίκες εξόριστες δεν έχουμε καμιά εντύπωση ότι νικηθήκαμε. Ας βγάλουν τα συμπεράσματά τους οι ιστορικοί. Ας προσέξουν όμως το κεφάλαιο: ΕΞΟΡΙΣΤΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ». (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ)
]]> 2721 ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΤΗΝ ΚΑΘ’ ΗΜΑΣ ΑΝΑΤΟΛΗ:ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ – ΣΜΥΡΝΗ https://locomotiva-cooperativa.org/product/to-theatro-stin-kath-imas-anatoli-konstantinoypoli-smyrni/ Sun, 17 Nov 2019 07:33:10 +0000 https://locomotiva-cooperativa.org/product/%cf%84%ce%bf-%ce%b8%ce%b5%ce%b1%cf%84%cf%81%ce%bf-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%ba%ce%b1%ce%b8-%ce%b7%ce%bc%ce%b1%cf%83-%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%84%ce%bf%ce%bb%ce%b7%ce%ba%cf%89%ce%bd%cf%83%cf%84%ce%b1/
]]> Ο τόμος αυτός περιλαμβάνει οκτώ μελετήματα για το ελληνικό θέατρο στην Κωνσταντινούπολη και τη Σμύρνη το 19ο αιώνα, απόσταγμα της πολύχρονης ερευνητικής ενασχόλησης της συγγραφέως με το θέατρο στην “καθ’ ημάς” Ανατολή. Μετά από μια συνοπτική παρουσίαση της δράσης της ελληνικής σκηνής, επαγγελματικής και ερασιτεχνικής στην Κωνσταντινούπολη και τη Σμύρνη στον αιώνα αυτό, εξετάζεται λεπτομερώς η πρόσληψη του αρχαίου δράματος και η αναβίωσή του στην Κωνσταντινούπολη με τη στήριξη της εγγράμματης τάξης των Ελλήνων ομογενών και των ποικίλων συσσωματώσεων. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη συμβολή του Ελληνικού Φιλολογικού Συλλόγου Κωνσταντινουπόλεως στη διάδοση του θεάτρου στο ευρύ κοινό με σειρά διαλέξεων και δημοσιευμάτων στο ομώνυμο περιοδικό του. Αναλύεται επίσης η ελληνική δραματουργική παραγωγή των λογίων της Πόλης και της Σμύρνης, ενώ παρουσιάζεται συνοπτικά η πρόσληψη της ευρωπαϊκής δραματουργίας στον ελληνόφωνο χώρο της Ανατολής, όπως αυτή αποτυπώνεται στις ποικίλες μεταφράσεις και εκδόσεις ξένων θεατρικών έργων. Ένας ολόκληρος κόσμος παιδείας και καλλιτεχνικής δημιουργίας μιας εποχής που πέρασε αποκαλύπτεται με ενάργεια τόσο στο ειδήμον κοινό όσο και στον ανυποψίαστο αναγνώστη. Μια ακόμη συμβολή στην ιστορία του μείζονος Ελληνισμού και στην ευρύτερη πολιτισμική ιστορία του νεώτερου Ελληνισμού. (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)
]]> 2703