1980 – Locomotiva★Cooperativa

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙ ΚΑΘΕ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ

bookstore — Thu, 25 Feb 2021 14:31:57 +0000

Η νίκη της επανάστασης στη Ρωσία έριξε στα χέρια των επαναστατών ολόκληρο τον μηχανισμό της πιο σύγχρονης, δυνατής και εξασκημένης πολιτικής αστυνομίας που δημιουργήθηκε μέσα στα πάνω από πενήντα χρόνια πάλης ενάντια στους καλύτερους βλαστούς ενός μεγάλου λαού. Η γνώση των μεθόδων και των ενεργειών αυτής της αστυνομίας παρουσιάζει για κάθε αγωνιστή μιαν άμεση πρακτική σπουδαιότητα, γιατί η καπιταλιστική άμυνα χρησιμοποιεί παντού τα ίδια μέσα και γιατί όλες οι αστυνομίες, αλληλέγγυες άλλωστε, μοιάζουν μεταξύ τους. Είναι λοιπόν αναγκαίο, για έναν πρακτικό σκοπό, να μελετηθεί καλά το κύριο όργανο της κάθε καταστολής, αυτή η μηχανή που λέγεται αστυνομία, η φτιαγμένη για να καταπνίγει κάθε υγιή επανάσταση. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΦΟΡΟΣ ΤΙΜΗΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΩΝΙΑ

bookstore — Thu, 25 Feb 2021 14:24:05 +0000

Το βιβλίο αυτό είναι μια καταγραφή των εμπειριών του Όργουελ σαν πολιτοφύλακα στον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο. Γραμμένο λίγους μόνο μήνες μετά τα γεγονότα, μας δίνει ένα πορτραίτο του Εμφύλιου που άρχισε σαν μια γνήσια εργατική επανάσταση και τελείωσε σαν μια τραγική απώλεια ζωής και ιδανικών. Περιγράφει την σκληρότητα, την ανικανότητα, τους πολιτικούς ελιγμούς, την κυνική διπροσωπία των Κομμουνιστών, που υποστηρίζονταν απ’ τη Ρωσία, με αρκετή αμεροληψία και ανθρωπιά ώστε να προσφέρει στον αναγνώστη μια διάφανη εικόνα του πολέμου και του πολιτικού χάους που ονομαζόταν Δημοκρατική Ισπανία. Αυτή η έκδοση εμπεριέχει και το μεταγενέστερο δοκίμιο του Όργουελ «Αναπολώντας τον Ισπανικό Πόλεμο». (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)

ΘΑΥΜΑΣΤΟΣ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

bookstore — Tue, 22 Dec 2020 18:59:03 +0000

Όλα αυτά τα φαντάστηκα πριν από δεκαπέντε χρόνια. Τότε η Ουτοπία φαινόταν να βρίσκεται μακριά. Την είχα τοποθετήσει 600 χρόνια από τώρα στο μέλλον. Σήμερα όμως δεν φαίνεται τόσο μακρινή. Ο τρόμος μπορεί να κρέμεται πάνω από τα κεφάλια μας μέσα σ’ έναν αιώνα. Κι αυτό, αν γλιτώσουμε από το κομμάτιασμα μιας τεράστιας έκρηξης στο μεταξύ. Αν δεν συγκεντρωθούμε και δεν χρησιμοποιήσουμε την επιστήμη σαν βοήθημα για τη δημιουργία μιας νέας, αυτόνομης ράτσας, θα ‘χουμε να διαλέξουμε ανάμεσα σε πολλές δικτατορίες, ολοκληρωτισμούς, που θα στηρίζονται στον τρόμο και τον φόβο της ατομικής βόμβας και των συνεπειών της, ή σ’ έναν υπερολοκληρωτισμό, που γεννιέται από το κοινωνικό χάος, την τεχνολογία γενικά και την ατομική επανάσταση ειδικά, και εξελίσσεται σε μια κοινωνικής πρόνοιας τυραννία. Στην τυραννία της Ουτοπίας. “Όπως στρώσεις έτσι θα κοιμηθείς”. Άλντους Χάξλεϋ, 1946 (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Το 1932 o Huxley έγραψε το μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας “Θαυμαστός Νέος Κόσμος” όπου περιέγραφε μια μελλοντική κοινωνία βασισμένη στην γραμμή παραγωγής του Ford. Όλα ήταν τυποποιημένα και το ανθρώπινο συναίσθημα είχε εξαφανιστεί. Τα άτομα ήταν να σαν να έβγαιναν από εργοστάσιο και χωρίζονταν όπως τα προϊόντα, σε κοινωνικές τάξεις και ομάδες. Μάλιστα σε κάθε άτομο εμφύτευαν συγκεκριμένες σκέψεις και πιστεύω ανάλογα της τάξης που ανήκε και του αφαιρούσαν το… meme της αντίδρασης. Όποιος “παρέκλινε” απλά του χορηγούσαν ναρκωτικές ουσίες για να τον κρατήσουν σε συνειδησιακή καταστολή. […] Οι ανατρεπτικές ιδέες είναι απαγορευμένες στον Θαυμαστό Νέο Κόσμο, γι’ αυτό υπάρχει μια ηθική επίπλαστη που θέτει τους κανόνες. Η πολιτική από την άλλη είναι μια σκηνή, όμοια με του θεάτρου. Οι πολίτες δεν ενδιαφέρονται για τα παρασκήνια και μένουν παθητικοί δέκτες. Ο Θαυμαστός Νέος Κόσμος, έχει μετατρέψει τους ανθρώπους σε όντα που δέχονται την καταπίεση. Μπορείτε να καταλάβετε από τα παραπάνω αν αναφέρομαι στο βιβλίο του Χάξλευ ή στην κοινωνία που ήδη ζούμε; Μήπως ο Θαυμαστός Νέος Κόσμος είναι πραγματικότητα; (Από βιβλιοπαρουσίαση του ιστολογίου Strange Journal, strangejournal.wordpress.com, 3/3/2011)

ΟΚΤΑΝΑ

bookstore — Sun, 13 Dec 2020 16:36:44 +0000

“Eίναι αληθές ότι η πλήρης μοναξιά είναι βαρεία και ότι η έρημος είναι αυχμηρά και ταλανίζει. Aλλά, αλλά, ου μην αλλά (όπως του Iσλάμ το Iλ Aλλά, των χριστιανών το Έχει ο Θεός και των αθέων αι υψηλαί αι σκέψεις) κανείς ιδρώς, καμία δίψα, δεν εξαντλούν τον μυστικόν Eυφράτην, που και εν τη ερήμω ακόμη, και εντός και πέραν της σιγής, εντός και πέραν πάσης μοναξιάς και πάσης μεμψιμοιρίας, ποτίζει τα πάντα, πάντοτε, χωρίς να φαίνεται η πηγή του, όπως το μέγα φως, το άκτιστον, φωτίζει τα πάντα εις τον αιώνα, χωρίς να φαίνεται η εστία, τα πάντα, τα πάντα, ακόμη και τα πιο μικρά, όσον και το εκστατικόν, το ανέσπερον, το μέγα παφλάζον Σύμπαν.”
[Ο Ευφράτης]

ΤΑ ΑΝΘΗ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ

bookstore — Mon, 25 May 2020 14:03:48 +0000

“Τα ποιήματα που μετέφρασε ο κ. Γ. Σημηριώτης, είναι σαν τα πολύτιμα εκείνα στολίδια τα σκαλισμένα και δουλεμένα από κανένα μακρυνό κι άγνωστο καλλιτέχνη -χρυσοχόο της Φλωρεντίας. Κάθε του μετάφραση μας φέρνει συγκινήσεις διανοητικές τόσο και βαθιές, όπως το άρωμα μιας σπάνιας essence, το κρυμμένο σ’ ένα ωραιότεχνο φιαλίδιο. Η εκφραστική του λιτότητα μου θυμίζει το Αττικό τοπείο. Κ’ η αρμονία του ρυθμού, η επιτυχία της ρίμας κ’ οι διαλεγμένες με όλη την ακριβή τους κυριολεξία λέξεις, πέρνουν ένα φόντο αναγλύφων, αναγλύφων όμως φωτισμένων όχι έντονα και ωμά, αλλά διακριτικά και ήρεμα, από ένα αίσθημα γλυκό και μελαγχολικό που μιλάει απ’ ευθείας στην καρδιά”. (Κώστας Ουράνης, από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΤΡΑΓΕΛΑΦΟΥ

locomotiva — Mon, 30 Mar 2020 07:26:17 +0000

Στις 4 Δεκέμβρη του 1920, ή αν το θέλετε 1850 χρόνια μετά την καταστροφή της Ιερουσαλήμ, 428 χρόνια μετά την ανακάλυψη της Αμερικής και αν δεν σας αρκούν όλα αυτά, 540 μετά την ανακάλυψη του μπαρουτιού, αποχαιρέτησα την Σοβιετική Ρωσία και εμφανίστηκα στα σύνορα της Δημοκρατίας της Εσθονίας. Με είχαν επικηρύξει έναντι του ποσού των 50.000 εσθονικών μάρκων.
50.000 εσθονικά μάρκα! Είχαν βέβαια μικρή συναλλαγματική αξία, έπρεπε να αλλάξεις δέκα εσθονικά μάρκα με ένα γερμανικό, αλλά παρ’ όλα αυτά η αμοιβή ήταν πολύ ελκυστική, ιδίως για μένα που είχα φοβερή ανάγκη από χρήματα. Το τελευταίο εκατομμύριο των ρωσικών ρουβλιών μου το είχα φάει στο δρόμο από τη Μόσχα ως τη Νάρβα. Είχα τόση ανάγκη τα λεφτά που θα πήγαινα να καταδώσω τον εαυτό μου και να κρεμαστώ μόνος μου, αλλά κανένας δεν θα πίστευε ότι ήμουν εγώ. Όλα τα χαρτιά μου ήταν πλαστά, ένα μόνο ήταν γνήσιο, η φωτογραφία μου. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΟΙ ΑΚΥΒΕΡΝΗΤΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗ ΤΣΙΡΚΑ ΚΑΙ Η ΚΡΙΤΙΚΗ 1960-1966

locomotiva — Sun, 17 Nov 2019 07:31:57 +0000

(. . .) Μυθιστόρημα ιδιαίτερα φιλόδοξο οι Ακυβέρνητες Πολιτείες εκτείνεται συνολικά σε οκτακόσιες τόσες σελίδες. Καλύπτει την περίοδο του Β’ πολέμου και της Αντίστασης στη Μέση Ανατολή. Ποικίλες αναδρομές μας πηγαίνουν στην Αίγυπτο του περασμένου αιώνα, ενώ με τον επίλογο του Γ’ τόμου βρισκόμαστε στην Ελλάδα μετά τον εμφύλιο και τις διώξεις. Ένα έργο που, ανασυνθέτοντας γεγονότα, γραφεί μια νωπή ακόμα και αμφιλεγόμενη ιστορία, ενώ παράλληλα φέρνει στο προσκήνιο άγνωστά μας κοινωνικά σύνολα – ελληνική διασπορά, κοσμοπολίτικος συρφετός της Παλαιστίνης και της Αιγύπτου, καταδιωγμένοι και καταπιεσμένοι λαοί (Εβραίοι, Άραβες), τον τρόπο που συνυπάρχουν, τις ιστορικές τύχες τους. (. . .) (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ

ΘΕΑΤΡΟ #67 ΕΝΤΑ ΓΚΑΜΠΛΕΡ

locomotiva — Sun, 17 Nov 2019 07:30:30 +0000

ΘΕΑΤΡΟ #37 Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΗΣ ΤΡΟΙΑΣ ΔΕ ΘΑ ΓΙΝΕΙ

locomotiva — Sun, 17 Nov 2019 07:30:25 +0000

Το έργο παρουσιάστηκε το 1935. Ο πόλεμος κράταγε κιόλας μια σημαντική θέση στα έργα του Ζιρωντού: τούτη τη φορά όμως γίνεται το μοναδικό θέμα του έργου όπως ήταν και το μοναδικό θέμα του συζητήσεων και των αγωνιών ολάκερης της Ευρώπης. Πως να μιλήσεις για τον πόλεμο χωρίς ν’ ανάψεις φωτιές στα πάθη; Η λύση βρίσκεται. Μιλάει βεβαίως για τον πόλεμο αλλά τα πρόσωπά του είναι τα πρόσωπα της Ιλιάδας.
Η ομάδα της ειρήνης διαθέτει τον Έκτορα, τη γυναίκα του και τη μητέρα του. Ο Έκτορας μόλις γύρισε από τον πόλεμο και δεν έχει καμιά όρεξη να ξαναρχίσει.
Η άλλη ομάδα περιλαμβάνει εκείνους που προσπαθούν να παρουσιάσουν αναπόφευκτο τον πόλεμο. Ο Πρίαμος κι ο ποιητής Δημόδοκος. Ποιητής γιατί φτιάχνει πολεμικά τραγούδια. Στο βάθος είναι ένας δημοσιογράφος επιφορτισμένος με την προπαγάνδα. Με την υποκρισία του και την ηλιθιότητά του, με τα κυνικά ή αισχρά στιχάκια του είναι ο προσωπικός εχθρός του Έκτορα και του Ζιρωντού.
Ανάμεσα στα δυό κόμματα η Ελένη, η πρόφαση και το κέρδος της μάχης, η χαριτωμένη κι εύθραυστη Ελένη δε διαλέγει. Δε φέρνει καμιάν αντίρρηση και θα κάνει ότι της γυρέψουν. Και μάλιστα βοηθάει τον Έκτορα στις προσπάθειές του. Και βλέπουμε τις πόρτες του πολέμου να κλείνουν σιγά σιγά. Το πρώτο βήμα κερδήθηκε.
Όμως όχι, γιατί ο Έκτορας έχει να παλέψει απ’ την αρχή μ’ ένα εμπόδιο αόρατο πολύ πιο αμφισβητήσιμο από το πρώτο. Αντιπροσωπεύεται από τους “θεούς” κι από το πεπρωμένο. Ο πόλεμος τελικά θα γίνει.
Το χειρότερο απ’ όλα είναι πως ο πόλεμος δεν είναι μονάχα ένα έγκλημα αλλά ένα λάθος. Ο Πάρις κι η Ελένη δεν αγαπιούνται. Αν αγαπιόνταν η αγάπη τους θα μπορούσε να δώσει μια δικαίωση στον πόλεμο. Και πιο πολύ απ’ την Ελένη ο Έκτορας στέκεται το εργαλείο του πεπρωμένου. Η Ελένη ήταν μονάχα η ενσάρκωση. Ο Έκτορας ήταν το μπράτσο. Ο Έκτορας, ο Ειρηνικός, ο Δίκαιος, θα πραγματοποιήσει τελικά τη μοιραία κίνηση. Αυτός θα ξεδιπλώσει τις σκοτεινές δυνάμεις του πολέμου πιστεύοντας πως εξασφαλίζει τελικά την ειρήνη. Σκοτώνοντας το Δημόδοκο με μια πράξη απρόσμενη που οι θεοί την παρουσιάζουν ηρωικά φρόνιμη, προκαλεί την ύβρι. Η πράξη του του ξεφεύγει και θα γίνει ταυτόχρονα ο θύτης και το θύμα. Εδώ πρέπει να πούμε πως ο Ζιρωντού πρόσθεσε ένα καινούργιο τραγικό σχόλιο στο γνωστό: “Αυτούς που ο Δίας θέλει να καταστρέψει τους τρελλαίνει” των Αρχαίων και προχώρησε κι άλλο σ’ αυτό το σημείο τη φιλοσοφία του παράλογου.
Έργο βαθύ “Ο Τρωικός Πόλεμος” είναι ένα από τα έργα του Ζιρωντού όπου ένιωσε πιο απελευθερωμένος. Με το στόμα του Έκτορα έκφρασε με θάρρος τον ειρηνιστικό αντικονφορμισμό του και το φόβο του για τα μεγάλα λόγια.
Σ’ αυτό το καφτό έργο όπου δε λείπει η δράση, ο Ζιρωντού είναι ταμένος και μας καλεί κι εμάς στο κόμα των φιλειρηνιστών. Οι σκηνές του πότε τραγικές και πότε με μια διάθεση φάρσας έχουν μια ποικιλία τόνων, μια ποικιλία ρυθμών σάμπως ο Ζιρωντού να ρύθμισε σα μουσικός τις αργές ή τις γρήγορες κινήσεις.
Για να τελειώνουμε, ο Ζιρωντού έγραψε ένα έργο δραματικό κι αιώνιο. Ανακατεύοντας το πραγματικό με το φανταστικό και βάζοντας τους θεούς ή τους εκλεχτούς τους πάνω στη σκηνή, έδειξε πόσο πολύ ξέφευγε απ’ τ’ ανθρώπινα ο πόλεμος. Ένας Τολστόι μόνο μπόρεσε να φτάσει σ’ αυτό το συμπέρασμα αλλά ήταν η πρώτη φορά που στο θέατρο μπερδεύονταν το μοιραίο του πολέμου και τα πολλά του πρόσωπα. Ήταν η πρώτη φορά επίσης που ξεδιπλώνονταν ένα τέτοιο κάλεσμα στους ανθρώπους καλής θέλησης.
Θα μπορέσει η ανθρώπινη λογική να θριαμβεύσει πάνω στο τυφλό πεπρωμένο; Πάνω σ’ αυτό, ο τίτλος του έργου φαίνεται να μιλάει καλύτερα από ένα απόφθεγμα θλιβερά ειρηνικό: “Ο Τρωικός Πόλεμος δε θα γίνει” αυτό έχει την αξία μιας ελπίδας. (Από τον πρόλογο της έκδοσης)

Η ΝΕΑ ΠΟΡΕΙΑ

locomotiva — Sun, 17 Nov 2019 07:30:05 +0000

ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΟΥ Λ. ΤΡΟΤΣΚΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ «ΝΕΑΣ ΠΟΡΕΙΑΣ» ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ
ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ 1972
ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΤΟΥ Λ. ΤΡΟΤΣΚΙ
Ι. ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΩΝ ΓΕΝΙΩΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΟΜΜΑ
ΙΙ. Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ
ΙΙΙ. ΟΜΑΔΕΣ ΚΑΙ ΦΡΑΞΙΟΝΙΣΤΙΚΟΙ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΙ
IV. ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
VI. Η «ΥΠΟΤΙΜΗΣΗ» ΤΗΣ ΑΓΡΟΤΙΑΣ
VII. ΣΧΕΔΙΑΣΜΕΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ