ΝΟΤΙΟΣ ΑΝΕΜΟΣ – Locomotiva★Cooperativa https://locomotiva-cooperativa.org βιβλίο | καφέ | bar Tue, 17 Jun 2025 14:52:49 +0000 el hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.1.9 187551228 Ο ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΗΣ ΤΩΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΝ https://locomotiva-cooperativa.org/product/mpolivar-o-apeleytherotis-ton-syneidiseon/ Sun, 17 Nov 2019 07:31:20 +0000 https://locomotiva-cooperativa.org/product/%ce%bc%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%b9%ce%b2%ce%b1%cf%81%ce%bf-%ce%b1%cf%80%ce%b5%ce%bb%ce%b5%cf%85%ce%b8%ce%b5%cf%81%cf%89%cf%84%ce%b7%cf%83-%cf%84%cf%89%ce%bd-%cf%83%cf%85%ce%bd%ce%b5%ce%b9%ce%b4%ce%b7/ Ταξιδεύοντας στο μέλλον η φαντασία μου στέκεται στους επόμενους αιώνες και καθώς παρατηρώ από εκεί πέρα, με θαυμασμό και έκπληξη, την ευημερία, το μεγαλείο και τη ζωή που έχει αποκτήσει αυτή η περιοχή, νιώθω συνεπαρμένος και μου φαίνεται ότι τη βλέπω στην καρδιά του σύμπαντος, να απλώνεται κατά μήκος των εκτενών ακτών της, ανάμεσα στους δυο ωκεανούς που η φύση είχε χωρίσει και η πατρίδα μας ενώνει με τα μακριά και πλατιά κανάλια της. Τη βλέπω να είναι ο δεσμός, το κέντρο, η καρδιά του εμπορίου της ανθρώπινης οικογένειας. Τη βλέπω να στέλνει σε όλες τις γωνιές της γης τους θησαυρούς που κρύβουν τα βουνά της από ασήμι και χρυσό. Τη βλέπω να μοιράζει, χάρη στα θεϊκά φυτά της, υγεία και ζωή σε όλους τους ανθρώπους που υποφέρουν στον Παλαιό Κόσμο. Τη βλέπω να δείχνει τα πολύτιμα μυστικά της στους σοφούς που δεν ξέρουν ότι τα αποθέματα της γνώσης της είναι μεγαλύτερα από τα πλούτη που της χάρισε απλόχερα η φύση. Ήδη τη βλέπω να κάθεται στον θρόνο της ελευθερίας κρατώντας το σκήπτρο της δικαιοσύνης. Τη βλέπω στεφανωμένη με τη δόξα να δείχνει στους αρχαίους το μεγαλείο του σύγχρονου κόσμου. (Από τον λόγο στην Εθνοσυνέλευση της Ανγκοστούρα (1819), από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

]]>
2265
ΜΙΣΩ ΤΑ ΠΡΩΪΝΑ https://locomotiva-cooperativa.org/product/miso-ta-proina/ Sun, 17 Nov 2019 07:31:17 +0000 https://locomotiva-cooperativa.org/product/%ce%bc%ce%b9%cf%83%cf%89-%cf%84%ce%b1-%cf%80%cf%81%cf%89%cf%8a%ce%bd%ce%b1/ (…) Ένα παλιό γνωμικό των κρατουμένων λέει ότι στους τοίχους των φυλακών καλύτερα να μη χαράζεις το όνομά σου, γιατί είσαι καταδικασμένος να πρέπει να γυρίσεις να το σβήσεις. Κι εγώ έχω γράψει κι έχω γράψει…
(…) Σε κάθε τούβλο προετοιμάζομαι να συναντηθώ με τα ίδια μου τα λόγια. Εδώ είμαι. Το παντοτινό αστέρι και η παλιά πολεμική κραυγή: “Να τολμάμε, να παλεύουμε, να τολμάμε, να νικάμε”… (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Πώς μπορεί να χωρέσει στις τρεις σελίδες αυτού του προλόγου μια ολόκληρη ζωή αγώνα; Πώς να χωρέσουν σε λίγες αράδες εκείνα τα 27 χρόνια της φυλακής; Πώς να περιγράψεις όλη τη μακριά επαναστατική διαδρομή του Ζαν-Μαρκ Ρουιγιάν μέσα σε λίγες λέξεις;
Μόνο λίγες αδρές γραμμές γύρω από αυτή τη μακριά πορεία μπορεί να δώσει αυτό το προλογικό σημείωμα. Λίγες λέξεις για τους κυριότερους σταθμούς-ορόσημά της, λέξεις που κρύβουν πίσω τους οδοφράγματα, φωτιές, συγκρούσεις, ασυμβίβαστους ταξικούς και μαχητικούς αγώνες, πολλή σκέψη, πολύ πάθος και τη διαρκή πρακτική της εξέγερσης που είναι, σύμφωνα με τα λόγια του Ρουιγιάν, η “καλύτερη μαθητεία”.
Γεννήθηκε στην Τουλούζη της Γαλλίας, κοντά στα σύνορα με την Ισπανία, όπου είχαν βρει καταφύγιο πολιτικοί πρόσφυγες του ισπανικού εμφυλίου, εκεί μάλιστα ήταν η έδρα της CNT. Εκεί άκουσε τις διηγήσεις των παλιών επαναστατικών αγώνων των μακί και των γκεριγέρος, εκεί διαμορφώθηκε ως άνθρωπος και αγωνιστής, εκεί σχημάτισε τη βεβαιότητα ότι η μόνη μεγάλη πράξη είναι η απόρριψη του ίδιου του κοινωνικού συστήματος.
Το επαναστατικό κύμα του 1968 τον βρίσκει 16 χρονών να δίνει επαναστατική φωνή στους τοίχους με τα συνθήματά του, να δίνει φωτιά στις συγκρούσεις με την καταστολή, μέσα στα οδοφράγματα και τα δακρυγόνα.
Στις αρχές του 1971 συμμετέχει στην ίδρυση του MIL, το Κίνημα για την Απελευθέρωση της Ιβηρικής. Εκεί συνενώνονται ακροαριστεροί και αναρχικοί απ’ τις δύο πλευρές των συνόρων, εκεί ενώνεται η θεωρία με την πράξη στην ένοπλη προπαγάνδα, εκεί ενώνεται το παρελθόν με το παρόν, η επαναστατική παράδοση με τις νέες ανατρεπτικές αναζητήσεις. […] (Από την εισαγωγή της έκδοσης)

]]>
2248
ΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗ https://locomotiva-cooperativa.org/product/allotriosi/ Sun, 17 Nov 2019 07:28:40 +0000 https://locomotiva-cooperativa.org/product/%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%bf%cf%84%cf%81%ce%b9%cf%89%cf%83%ce%b7/ Στο έργο αυτό της Διαμέλα Ελτίτ, διεισδύουμε σε έναν κόσμο παραισθητικό, κι ερχόμαστε αντιμέτωποι με μια σειρά πρόσωπα χωρίς πρόσωπο, σκιές μέσα σε έναν κόσμο αποξένωσης προϊόν της ηγεμονίας του καταναλωτισμού και της παγκοσμιοποίησης, πρόσωπα παγιδευμένα σε έναν εξουθενωτικό μηχανισμό επιβίωσης και φρίκης. Η βία ξεσπά αποκαλύπτοντας τον ξεπεσμό των ανθρώπων όταν, αντί να στραφούν ενάντια στην εκμετάλλευση, την καταπίεση και τον υποβιβασμό, στρέφονται με άγριο τρόπο ο ένας εναντίον του άλλου.
Μέσα από τα μάτια του πανταχού παρόντα αφηγητή, μας εμφανίζονται σε δύο εκ διαμέτρου αντίθετα σκηνικά. Αφενός στην κατοικία τους μια μίζερη τρώγλη όπου ζουν ο ένας πάνω στον άλλον, σε συνθήκες εξαθλίωσης, όπως τους επιτρέπει ο μισθός τους, και αφετέρου στο υπερσύγχρονο σούπερ μάρκετ όπου εργάζονται, σε συνθήκες εξαθλίωσης επίσης. Το σούπερ μάρκετ, η υπεραγορά, επιλέγεται ως σύμβολο αντιπροσωπευτικό της παγκόσμιας αγοράς ως περιβάλλον όπου εκδηλώνεται απροκάλυπτα η νέα κατάσταση πραγμάτων, η κοινωνική κατάσταση της μεταμοντέρνας αλλοτρίωσης.
Μια παραστατική αλληγορία γύρω από τις νέες εργασιακές σχέσεις, που αποσκοπούν στην πλήρη εξουθένωση του ανθρώπου. Μια φωνή που λειτουργεί ως κώδωνας κινδύνου, προειδοποιώντας για τις ολέθριες συνέπειες της έλλειψης κάθε μορφής αντίστασης. Μια λογοτεχνική μεταφορά της βαναυσότητας, της απάθειας και της υποταγής του σημερινού εργαζόμενου, με την οποία έρχονται σε κατάφωρη αντίθεση οι τίτλοι κεφαλαίων που η συγγραφέας δανείζεται από ονομασίες εντύπων του εργατικού κινήματος της πατρίδας της. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

]]>
1579
33 ΤΑΓΚΟ (1903-1965) https://locomotiva-cooperativa.org/product/33-tagko-1903-1965/ Sun, 17 Nov 2019 07:28:30 +0000 https://locomotiva-cooperativa.org/product/33-%cf%84%ce%b1%ce%b3%ce%ba%ce%bf-1903-1965/ Για να παρουσιάσουμε μια ενότητα τραγουδιών όσο το δυνατόν πιο αντιπροσωπευτική της απέραντης υπάρχουσας παραγωγής, ακολουθήσαμε συγκεκριμένα βήματα. Από τις πέντε πιο γνωστές ανθολογίες επιλέξαμε αυτήν που είχε τη μεγαλύτερη κυκλοφορία στην Αργεντινή. Από τα τραγούδια που περιείχε διαλέξαμε ογδόντα που είχαν περιληφθεί και στη δεκαετή έρευνα του καθηγητή Cesar Evaristo (1983-1994) ως τα δημοφιλέστερα τάνγκο, στην ευρύτερη περιοχή του Μπουένος Άιρες. Στη συνέχεια από αυτά τα ογδόντα ξεχωρίσαμε τα πενήντα που είχαν περιληφθεί στις περισσότερες από τις γνωστές κυκλοφορούσες ανθολογίες. Τέλος, ο έμπειρος μεταφραστής μας ξεχώρισε τριάντα δύο από αυτά, τα συμπλήρωσε με ένα τάνγκο των Μπόρχες – Πιατσόλα κι έτσι ολοκληρώθηκε αυτή η ενότητα. Το βιβλίο 33 Τάνγκο (1905-1965) είναι μια πρώτη προσπάθεια να φέρει το ελληνικό κοινό σε επαφή με την ουσία και το μεδούλι αυτής της μορφής τέχνης που εκτός από τη μουσική και το χορό βρίσκονται επίσης στα νοήματα των στίχων των τραγουδιών. (. . .) (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ)
]]>
1551