ΚΟΡΟΝΤΖΗΣ – Locomotiva★Cooperativa

Ο ΧΑΦΙΕΣ

locomotiva — Mon, 30 Mar 2020 07:26:25 +0000

Σ’ όλους επικρατούσε απογοήτευση. Ο Εβσέϊ που τους φοβότανε, έβλεπε μ’ έκπληξη το πόσο αδύναμοι ήταν. Τους λυπότανε που κινδυνεύανε. Από την άλλη μεριά θαύμαζε τους επαναστάτες που δραστήριοι, κεφάτοι, προχωρούσαν μπροστά χωρίς κανένας να μπορεί να τους σταματήσει. Η γλυκιά φωνή της Όλγας του προξενούσε ευχαρίστηση. Αγαπούσε όμως και τη φλυαρία του Ιακώβ. Κάθε μέρα γνώριζε και νέους επαναστάτες, όλοι τους ήταν ενθουσιώδεις και σίγουροι για την επιτυχία της υπόθεσής τους. Ταυτόχρονα όμως, προσπαθούσε να βρεί έναν τρόπο για να μην τους προδώσει. Βυθιζόταν σε σκέψεις: «Αν συνεχίσω να τους βλέπω, κάποτε θα υποχρεωθώ να μιλήσω… Αν βάλουν άλλον να τους παρακολουθεί τότε χειρότερα ακόμα. Πρέπει να τους τα πω όλα: αυτοί θα είναι νικητές και θα κερδίσω κι εγώ αν πάω μαζί τους.» (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Η ΜΥΤΗ

locomotiva — Mon, 30 Mar 2020 07:26:18 +0000

Όλα στο έργο του αιωρούνται, κινούνται, είναι πολυδιάστατα και παρ’ όλα αυτά τόσο πραγματικά! Ο Γκόγκολ είναι ο πρώτος που έδειξε πως παίζοντας ανάμεσα στο φανταστικό και στο εξωπραγματικό μπορεί ωστόσο ένα έργο να είναι απόλυτα ρεαλιστικό, και αντίστροφα, ένα έργο με φαινομενική αντανάκλαση της πραγματικότητας να στερείται ρεαλιστικού πνεύματος. Από την άποψη αυτή ο Γκόγκολ ήταν ένας πρωτοπόρος του ρεαλιστικού μυθιστορήματος. (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ)

ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΡΩΣΙΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ

locomotiva — Mon, 30 Mar 2020 07:25:56 +0000

Δεν θα ήταν υπερβολή αν λέγαμε ότι η σύγχρονη ρωσική ποίηση γράφτηκε στο μεγαλύτερο μέρος της με το αίμα των ποιητών της. Οι περισσότεροι είχαν τραγικό τέλος: Ο Πούσκιν και ο Λερμοντώφ σκοτώνονται σε μονομαχίες, ο πρώτος σε ηλικία 37 ετών, ο δεύτερος 27 ετών. Ο Μπάλμοντ κάνει απόπειρα αυτοκτονίας στα 22 του χρόνια, ο Γκόρκι αποπειράται να κάνει το ίδιο όταν ήταν 20 ετών, αλλά η απόπειρα αποτυγχάνει. Ο Μπλοκ πεθαίνει στα 41 του. Ο Γκουμιλιώφ -πρώτος σύζυγος της Αχμάτοβα- φυλακίζεται σε στρατόπεδο συγκέντρωσης και τουφεκίζεται. Ο Κλούεβ πεθαίνει στο τρένο πηγαίνοντας στη Σιβηρία. Ο Μάντελσταμ πεθαίνει στην εξορία. Η Τσβετάγιεβα αυτοκτονεί. Ο Μαγιακόφσκι φυτεύει μια σφαίρα στο κεφάλι του στα 36 του χρόνια.
Στη ρώσικη ποίηση εμφανίζονται διάφορα ιδεολογικά ρεύματα: Ο ποιητικός ρεαλισμός των Πούσκιν και Λέρμοντωφ. Ο συμβολισμός των Μπάλμοντ και Μπλοκ. Ο φουτουρισμός του Μαγιακόφσκι. Ο ακμεϊσμός των Γκουμίλιωφ, Αχμάτοβα και Μάλντελσταμ.
Όποιες όμως κι αν είναι οι τάσεις και τα ρεύματα, η ρωσική ποίηση ανήκει σε όλη την ανθρωπότητα, καταλύει τα σύνορα, γιατί στο βάθος της, όπως ακριβώς και η ρωσική λογοτεχνία, είναι οικουμενική. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ & ΑΝΑΣΤΟΧΑΣΜΟΙ

locomotiva — Mon, 30 Mar 2020 07:25:54 +0000

Μια επέτειος… σ’ αυτήν χρωστάει τη γέννησή του το παρόν πόνημα.
Η Μονάδα Οικογενειακής Θεραπείας, που ανήκει στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής, κλείνει φέτος 24 χρόνια λειτουργίας. Αυτό ήταν η αφορμή να κληθούν θεραπευτές και εκπαιδευόμενοι να αναλογιστούν και να αναστοχαστούν πάνω στο ερώτημα: “Σε 24 χρόνια τι παραμένει και τι άλλαξε”.
Τι παραμένει και τι άλλαξε στη λειτουργία της Μονάδας, στους τρόπους θεραπευτικής παρέμβασης, στο υλικό των εκπαιδευόμενων, στις αρχές και τις αξίες που διέπουν την ύπαρξή της.
Μέσα από αυτή την ανταλλαγή, τον εσωτερικό και εξωτερικό διάλογο, γεννήθηκε η ιδέα της έκδοσης αυτού του βιβλίου, που αποτελεί μια καταγραφή θεωρητικού, κλινικού, ιστορικού και βιωματικού υλικού και που, στην ουσία, συνοψίζει τη λειτουργία αυτών των 24 χρόνων της Μονάδας.
Ελπίζουμε ο αναστοχασμός να βρει τη συνέχειά του και μέσα από τον διάλογο των συγγραφέων με τους αναγνώστες. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΑΝΑΛΕΚΤΑ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ & ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

locomotiva — Mon, 30 Mar 2020 07:25:54 +0000

Η Ελληνική Εταιρεία Συστημικής Σκέψης και Ψυχοθεραπείας Οικογένειας (ΕΕΣΣΚΕΨΟ) εκδίδει ένα εξαμηνιαίο ηλεκτρονικό περιοδικό με τίτλο “Συστημική Σκέψη & Ψυχοθεραπεία”, από τον Οκτώβριο του 2012, Μια χρονική στιγμή καθόλου τυχαία για τους ψυχοθεραπευτές αλλά και τους θεραπευόμενους. Μια ιστορική στιγμή της χώρας μας που η πολιτική εισχώρησε βίαια μέσα στις αίθουσες ψυχοθεραπείας, και που η ψυχολογία και η ψυχιατρική αναδείχτηκαν σε αναγκαία εργαλεία για την κατανόηση της πολιτικής πραγματικότητας.
Από αυτό, λοιπόν, το υλικό επιλέγηκαν “ανάλεκτα” για να αποτελέσουν το περιεχόμενο του παρόντος βιβλίου.
Ένα υλικό που αποτυπώνει με απτά παραδείγματα, μέσα από τη θεραπευτική δουλειά αλλά και την κοινωνική δράση των θεραπευτών, το “άγχος αφανισμού” και τον “ναρκισσιστικό θάνατο” που αναδεικνύονται στην περιρρέουσα κοινωνική ατμόσφαιρα.
Ταυτόχρονα, μέσα από τα κείμενα του παρόντος βιβλίου αναδεικνύεται η έννοια του διαλόγου, αφού οι συγγραφείς δεν είναι πάντα σύμφωνοι στις τοποθετήσεις τους. Όμως, αυτές οι διαφωνίες αναδεικνύουν ακόμα περισσότερο την (πλατωνική) έννοια του διαλόγου, καθώς γίνονται μέρη συζήτησης, προβληματισμού, στοχασμού, σε αντίθεση με το γνωστό “ανάθεμα” που συνηθίζεται στις δημόσιες αντιπαραθέσεις.
Τελικός στόχος είναι, αυτός ο διάλογος να βρει τη συνέχειά του και με τους αναγνώστες του παρόντος βιβλίου. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΜΟΝΟΠΡΑΚΤΑ ΤΟΜΟΣ Α’

locomotiva — Mon, 30 Mar 2020 07:25:52 +0000

Ο Μπρέχτ θεωρούσε την τέχνη του θεάτρου κάτι περισσότερο από απλή καταναλωτική πράξη, και περιφρονούσε εκείνο που ονόμαζε “θέατρο της κουζίνας”, το θέατρο που άλλο δεν προσφέρει παρά διανοητικά φαγώσιμα που καταβροχθίζονται, κι ύστερα ξεχνιούνται. Το κοινό, κατά την άποψη μου, δεν πρέπει να το κάνουμε να νιώθει συγκινήσεις, πρέπει να το αναγκάσουμε να σκεφτεί. Η ταύτιση, όμως, με τα πρόσωπα αποκλείει σχεδόν τη σκέψη. Οι θεατές που οι ψυχές τους βυθίζονται μεσ’ την ψυχή του ηρώα, θα δουν τη δράση ολοκληρωτικά απ’ τη δική του σκοπιά, και καθώς παρακολουθούν με κομένη ανάσα μια εξέλιξη γεγονότων που παραδέχονται πως συμβαίνουν μπροστά στα μάτια τους, δεν έχουν ούτε τον χρόνο, ούτε την αναγκαία αποδέσμευση να καθίσουν να σκεφτούν μ’ ένα πραγματικό κριτικό πνεύμα πάνω στις κοινωνικές και ηθικές σημασίες του έργου. (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)

ΜΟΝΟΠΡΑΚΤΑ ΤΟΜΟΣ Β’

locomotiva — Mon, 30 Mar 2020 07:25:52 +0000

Ο Μπρεχτ θεωρούσε την τέχνη του θεάτρου κάτι περισσότερο από απλή καταναλωτική πράξη, και περιφρονούσε εκείνο που ονόμαζε “θέατρο της κουζίνας”, το θέατρο που άλλο δεν προσφέρει παρά διανοητικά φαγώσιμα που καταβροχθίζονται, κι ύστερα ξεχνιούνται. Το κοινό, κατά την άποψή του, δεν πρέπει να το κάνουμε να νιώθει συγκινήσεις, πρέπει να το αναγκάσουμε να σκεφτεί. Η ταύτιση όμως με τα πρόσωπα αποκλείει σχεδόν τη σκέψη. Οι θεατές που οι ψυχές τους βυθίζονται μες στην ψυχή του ήρωα, θα δουν τη δράση ολοκληρωτικά απ’ τη δική του σκοπιά, και καθώς παρακολουθούν με κομμένη ανάσα μια εξέλιξη γεγονότων που παραδέχονται πως συμβαίνουν πραγματικά μπροστά στα μάτια τους, δεν έχουν ούτε το χρόνο, ούτε την αναγκαία αποδέσμευση να καθίσουν να σκεφτούν μ’ ένα πραγματικά κριτικό πνεύμα πάνω στις κοινωνικές και ηθικές σημασίες του έργου. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ

locomotiva — Sun, 17 Nov 2019 07:33:46 +0000

ΤΡΕΛΟΣ ΑΠΟ ΑΓΑΠΗ

locomotiva — Sun, 17 Nov 2019 07:33:34 +0000

ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΟΥ ΔΟΚΤΩΡΑ ΠΙΣΣΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΦΤΕΡΑ

locomotiva — Sun, 17 Nov 2019 07:33:25 +0000

Δεν αντιλέγαμε σε καμιά φαντασιοπληξία που έμπαινε στο μυαλό των τρελών. Απεναντίας, όχι μόνο τις ανεχόμασταν, αλλά και τις ενθαρρύναμε -αυτή τη θεραπεία είχαμε εφαρμόσει σε πολλούς τροφίμους μας επί χρόνια.
-Είχαμε άλλοτε κάποιον εδώ, ειπ’ ένας παχουλός κοντούλης, που καθότανε στα δεξιά μου, που φανταζόταν πως ήταν τσαγιέρα, και, μια που το ‘φερε ο λόγος, δεν είναι περίεργο, αλήθεια, πόσο συχνά μπαίνει αυτή η λόξα στο κεφάλι των τρελών; Δεν υπάρχει τρελοκομείο στη Γαλλία, που να μη διαθέτει μια ανθρώπινη τσαγιέρα. Ο δικός μας ήταν μια μετάλλινη τσαγιέρα, μάρκα «Μπριτάνια», και φρόντιζε να γυαλίζει τον εαυτό του κάθε πρωί μ’ ένα πετσί και με ασημόσκονη.
-Κι έπειτα ήταν ο Ζυλ Ντεζουλιέρ, που ήταν πολύ περίεργος, αλήθεια, κι είχε την ιδέα πως ήταν νεροκολοκύθα. Έτρεχε πίσω από το μάγερα ζητώντας του να τον κάνει κολοκυθόπιτα, μα εκείνος αγανακτούσε και αρνιότανε. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)