Ο Βιγιόν γεννήθηκε σε μια φτωχογειτονιά του Παρισιού (1431-;). Ο πατέρας του ήταν ένας φτωχός χωριάτης που είχε εγκαταλείψει το χωριό του κι εγκαταστάθηκε στο Παρίσι σε αναζήτηση καλύτερης τύχης. Η μοίρα, όμως, δεν στάθηκε ευνοϊκή γι’ αυτόν και πέθανε πρόωρα αφήνοντας πίσω του την γυναίκα του -μιαν εξίσου φτωχή κοπέλα απ’ την Ανζέρ που την είχε παντρευτεί στο Παρίσι- απένταρη, μ’ ένα βυζανιάρικο στην αγκαλιά. Ήταν μια εποχή πείνας κι επιδημιών, μια εφιαλτική κατάσταση που επιδείνωνε η αγγλική κατοχή.
Μπροστά στην αδυναμία της να τον αναθρέψει, η μητέρα του Βιγιόν ζήτησε τη βοήθεια του εφημέριου Γκιγιόμ ντε Βιγιόν -μακρινού συγγενή ίσως- ο οποίος ανταποκρίθηκε στην έκκλησή της κι ανέλαβε το ορφανό ανατρέφοντάς το στοργικά και δίνοντάς του τις πρώτες γραμματικές γνώσεις. Το ίδιο στοργικός και μεγαλόκαρδος φάνηκε και στο μέλλον, συντρέχοντας τον Βιγιόν σε κάθε δύσκολη περίσταση.
Όταν το παιδί έγινε 12 χρονών, ο παπάς το έγραψε στο Πανεπιστήμιο με το αρχικό του όνομα, Φρανσουά ντε Μονκορμπιέ, ο Φρανσουά όμως προτίμησε το όνομα Βιγιόν -από ευγνωμοσύνη προς τον θετό του πατέρα- με το οποίο κι έγινε γνωστός. […] (Από την έκδοση)