ΔΙΕΘΝΕΣ ΒΗΜΑ – Locomotiva★Cooperativa

ΤΑ ΚΑΛΛΥΝΤΙΚΑ, Η ΜΟΔΑ ΚΑΙ Η ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

bookstore — Tue, 02 Jun 2020 08:06:33 +0000

– Γιατί τα διαρκώς εναλλασσόμενα πρότυπα ομορφιάς, όπως και οι ηθικές αξίες, είναι πάντα τα πρότυπα της τάξης που κυριαρχεί;
– Πώς πλουτίζουν οι βιομηχανίες των καλλυντικών και της «μόδας» εκμεταλλευόμενες την οικονομική και συναισθηματική ανασφάλεια των γυναικών και των εφήβων;
– Πώς αποδυναμώθηκαν τα θεμέλια πάνω στα οποία στηρίζεται η καταπίεση της γυναίκας με την αυξανόμενη ενσωμάτωσή της στο εργατικό δυναμικό από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και ύστερα;
– Πότε μετατράπηκε η γυναίκα σε «δεύτερο φύλο», και πώς μπορεί να αλλάξει αυτή η κατάσταση;

Πριν από 50 χρόνια, ένα αποκαλυπτικό ρεπορτάζ στην εβδομαδιαία σοσιαλιστική εφημερίδα “The Militant” σχετικά με τη βιομηχανία των καλλυντικών έγινε η αφορμή για να ξεσπάσει μια αντιπαράθεση απόψεων γύρω από τα παραπάνω θέματα. Σήμερα, το βιβλίο με τίτλο “Τα καλλυντικά, η μόδα και η εκμετάλλευση της γυναίκας” που καταγράφει τη ζωντανή αυτή συζήτηση αναγνωρίζεται ως κλασικό μαρξιστικό έργο το οποίο μας παρέχει μια εισαγωγή πάνω στην προέλευση της καταπίεσης της γυναίκας και την προοπτική της απελευθέρωσης. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

«… έτσι, στον σύγχρονο καπιταλισμό, η πώληση των γυναικών ως εμπορεύματα αντικαταστάθηκε κατά κύριο λόγο από την πώληση εμπορευμάτων στις γυναίκες.» (ΕΒΕΛΙΝ ΡΙΝΤ)

Η ΠΡΩΤΗ ΚΑΙ Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ ΑΒΑΝΑΣ

locomotiva — Mon, 30 Mar 2020 07:26:26 +0000

«Τι μας διδάσκει η κουβανική επανάσταση; Ότι η επανάσταση είναι εφικτή». Πουθενά δεν διερευνώνται με τέτοια ειλικρίνεια και διαύγεια, τα ζητήματα επαναστατικής στρατηγικής που αντιμετωπίζουν οι άνδρες και οι γυναίκες στην πρώτη γραμμή των αγώνων στη Λατινική Αμερική, όπως στην Πρώτη και στη Δεύτερη Διακήρυξη της Αβάνας. Οι διακηρύξεις αυτές παρουσιάστηκαν από τον πρωθυπουργό της Κούβας, Φιντέλ Κάστρο και υιοθετήθηκαν από συνελεύσεις του Κουβανικού λαού το 1960 και το 1962 όπου συμμετείχαν ένα εκατομμύριο άνθρωποι. Οι δυο αυτές διακηρύξεις συνιστούν μια ασυμβίβαστη καταδίκη της ιμπεριαλιστικής καταλήστευσης και «της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο», καταδεικνύοντας τη δύναμη της μεγάλης μάζας της εργαζόμενης ανθρωπότητας που «έχει αρχίσει να πορεύεται». Παραμένουν και σήμερα επαναστατικά μανιφέστα αγώνα του εργαζόμενου λαού ανά τον κόσμο. (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)

ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΤΗΝ ΚΟΥΒΑ

locomotiva — Mon, 30 Mar 2020 07:25:54 +0000

Εξήντα χρόνια πριν, ο εργαζόμενος λαός της Κούβας αγωνιζόταν να ανατρέψει μια από τις πιο αιμοσταγείς τυραννίες που είχε γνωρίσει η Αμερικανική ήπειρος. Η συμμετοχή των γυναικών στο Κίνημα της 26ης Ιούλη και στον Αντάρτικο Στρατό στα βουνά της Ανατολικής Κούβας -τόσο στη βάση όσο και στην ηγεσία- δεν αποτελούσε εξαίρεση. Ήταν -και παρέμεινε- αναπόσπαστο κομμάτι της στρατηγικής πορείας που ακολούθησε η ηγεσία της Κουβανικής Επανάστασης από τα πρώτα της βήματα.
«Ζούσαμε σε μια ταξική κοινωνία στην οποία οι γυναίκες αντιμετώπιζαν βαθύτατες διακρίσεις», έλεγε ο Φιντέλ Κάστρο. «Μια κοινωνία όπου χρειαζόταν να γίνει μια επανάσταση στην οποία οι γυναίκες θα είχαν την ευκαιρία να δείξουν τις ικανότητές τους».
Εδώ είναι η ιστορία των γυναικών αυτών. Μιλούν οι ίδιες για τη δράση τους και για το πώς, αλλάζοντας τον κόσμο γύρω τους, άλλαζαν οι ίδιες καθώς και οι άνδρες που πάλευαν στο πλευρό τους. Μέσα από τις διηγήσεις τους ξεδιπλώνεται με όλη της τη ζωντάνια η ιστορία της σοσιαλιστικής επανάστασης της Κούβας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΘΑ ΜΕ ΔΙΚΑΙΩΣΕΙ

locomotiva — Mon, 30 Mar 2020 07:25:54 +0000

Στις 26 Ιούλη του 1953, μια ομάδα επαναστατών με επικεφαλής τον Φιντέλ Κάστρο έκαναν έφοδο στο στρατόπεδο της Μονκάδα στο Σαντιάγο ντε Κούβα. Στόχος της επίθεσης ήταν να δοθεί το έναυσμα για εξέγερση ενάντια στη στρατιωτική δικτατορία του Φουλχένσιο Μπατίστα, του ανθρώπου της Ουάσιγκτον που είχε καταλάβει πραξικοπηματικά την εξουσία το 1952. Παρότι η επίθεση ηττήθηκε, το εγχείρημα σήμανε το ξεκίνημα του επαναστατικού αγώνα που ανέτρεψε τη δικτατορία.
«Η Ιστορία θα με δικαιώσει» είναι ο λόγος υπεράσπισης του Κάστρο στο δικαστήριο το 1953. Διαβάστηκε από δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους στην παρανομία και αποτέλεσε το βασικό πρόγραμμα του Κινήματος της 26ης Ιούλη.
Δημοσιεύεται εδώ μαζί με απόσπασμα της ομιλίας του Κάστρο το 1975 στο Πρώτο Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κούβας, όπου περιγράφει τη στρατηγική των επαναστατών και την ταξική δυναμική των αγώνων του εργαζόμενου λαού της Κούβας που οδήγησαν από την ανατροπή της δικτατορίας στη νίκη της πρώτης σοσιαλιστικής επανάστασης της Αμερικανικής Ηπείρου. Πρωταγωνιστές ήταν οι εργάτες και οι αγρότες -οι ίδιοι οι ταπεινοί και οι φτωχοί, όπως είχε υποστηρίξει πρώτα ο Μαρτί και μετά ο Κάστρο- οι οποίοι μέσα από τη δράση τους μετασχηματίστηκαν σε ανθρώπους με αυτοπεποίθηση και πολιτική και ταξική συνείδηση.
«Σε αυτό τον λαό, που οι δρόμοι της αγωνίας του είναι στρωμένοι με παραπλανήσεις και ψεύτικες υποσχέσεις, δεν θα πούμε: “θα σου δώσουμε…” αλλά: “Ορίστε, εδώ, αγωνίσου τώρα με όλες σου τις δυνάμεις,
για να γίνουν δικές σου η ελευθερία και η ευτυχία!”». (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

“ΗΤΑΝ ΠΙΟ ΠΟΛΎ ΤΟ ΞΥΠΝΗΜΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ”

locomotiva — Mon, 30 Mar 2020 07:25:54 +0000

Το κείμενο που έχουμε στα χέρια μας βρέθηκε μετά τον θάνατο του συγγραφέα, του Ελασίτη Σαμουήλ Μιζάν. Μέσα από την προσωπική του μαρτυρία, ζωντανεύει ο αγώνας των απλών ανθρώπων ενάντια στη ναζιστική κατοχή (1940-1944) και ο νέος ηθικός κώδικας που διαμόρφωναν μέσα από τη συλλογική τους δράση, ένας κώδικας που βασιζόταν στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια και την αλληλεγγύη.
Έχει ιδιαίτερη αξία, καθώς είναι γραμμένο από έναν Εβραίο αντάρτη, γεγονός που διαψεύδει περίτρανα την κυρίαρχη άποψη ότι οι Εβραίοι της Ελλάδας οδηγήθηκαν δίχως καμία αντίσταση στο Ολοκαύτωμα από τις ναζιστικές δυνάμεις κατοχής. Αντιθέτως, η μαρτυρία του Μιζάν δείχνει ότι πάρα πολλοί Εβραίοι, άνδρες και γυναίκες, συμμετείχαν ενεργά στην Αντίσταση, διαπνεόμενοι από υψηλά ιδανικά, και αγωνίστηκαν σκληρά για τη ζωή τους και για μια καλύτερη κοινωνία. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ (1920-1940)

locomotiva — Mon, 30 Mar 2020 07:25:54 +0000

Το βιβλίο αυτό μιλά για την ταραχώδη κρίση του καπιταλισμού, τις συνακόλουθες επιθέσεις που έζησε ο εργαζόμενος λαός σε πόλεις και χωριά και για τους αγώνες που ανέπτυξε κατά την περίοδο 1920-1940. Μιλά για την άνοδο των φασιστικών ρευμάτων, τις δικτατορικές κυβερνήσεις, και τελικά τον πόλεμο που ξεσπά. Μιλά και για τις εκρηκτικές επαναστατικές δυνατότητες που ανοίχτηκαν και τις ήττες που ακολούθησαν.
Εστιάζει στην Ελλάδα. Ωστόσο, ξετυλίγει τα γεγονότα στο πλαίσιο των ευρύτερων εξελίξεων στην παγκόσμια οικονομία και πολιτική, στο πλαίσιο της έντασης και των ενδο- ιμπεριαλιστικών διενέξεων που μαίνονταν ως αποτέλεσμα της “Μεγάλης Ύφεσης”. Βλέπουμε τους ελιγμούς του ελληνικού κεφαλαίου μέσα σε αυτές τις παγκόσμιες αναταράξεις και γνωρίζουμε τον ειδικό ρόλο που έπαιξε η άρχουσα τάξη της Ελλάδας.
Είναι μέσα σε αυτό το διεθνές πλαίσιο που το βιβλίο εξετάζει ιδιαίτερα τις εξελίξεις στους κόλπους του εργατικού κινήματος στην Ελλάδα, με την άνοδο μαζικών συνδικαλιστικών οργανώσεων, την ανάπτυξη του Κομμουνιστικού Κόμματος και τον εκφυλισμό του, την ανάπτυξη και την ήττα των αγώνων του 1936 στη Θεσσαλονίκη. (Από την έκδοση)

ΚΟΥΒΑ ΚΑΙ ΑΦΡΙΚΗ

locomotiva — Mon, 30 Mar 2020 07:25:52 +0000

«Η διεθνιστική αποστολή εκπληρώθηκε στο ακέραιο. Οι μαχητές μας ξεκίνησαν το ταξίδι της επιστροφής στην πατρίδα με το μέτωπο ψηλά, παίρνοντας μαζί τους μόνο την αγάπη του λαού της Αγκόλας, τα όπλα με τα οποία είχαν πολεμήσει με τόση μετριοφροσύνη και ανδρεία χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την πατρίδα τους, την ικανοποίηση του εκπληρωμένου καθήκοντος και τις τιμημένες σορούς των αδερφών μας – ανδρών και γυναικών – που έπεσαν στη μάχη. (. . .) Η συμβολή (των Κουβανών διεθνιστών μαχητών) υπήρξε καθοριστική για την εδραίωση της ανεξαρτησίας της Αγκόλας και για την κατάκτηση της ανεξαρτησίας της Ναμίμπιας. Υπήρξε επίσης σημαντική για την απελευθέρωση της Ζιμπάμπουε και για την εξάλειψη του μισητού καθεστώτος του απαρτχάιντ στη Νότια Αφρική. (. . .) Είναι λίγες οι στιγμές στην ιστορία που ένας πόλεμος – η πιο τρομερή, συγκλονιστική και επίπονη ανθρώπινη πράξη – συνοδεύεται σε τέτοιο βαθμό από τον ανθρωπισμό και την ταπεινοφροσύνη εκ μέρους των νικητών, παρόλη τη σχεδόν ολοκληρωτική απουσία αυτών των αξιών στις γραμμές εκείνων που τελικά ηττήθηκαν». (ΦΙΝΤΕΛ ΚΑΣΤΡΟ) (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)

ΤΟ ΕΒΡΑΪΚΟ ΖΗΤΗΜΑ , ΜΙΑ ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

locomotiva — Sun, 17 Nov 2019 07:33:03 +0000

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΛΕΝΙΝ

locomotiva — Sun, 17 Nov 2019 07:30:14 +0000

«Σήμερα ο καπιταλισμός έχει εισέλθει στη βαθύτερη οικονομική και κοινωνική του κρίση από την περίοδο του Μεσοπολέμου. Σε τέτοιες συνθήκες, τα ζητήματα του προγράμματος και της στρατηγικής που απασχόλησαν το κομμουνιστικό εργατικό κίνημα στις αρχές της δεκαετίας του 1920 αποκτούν ξανά καθοριστική σημασία, με κεντρικό θέμα τη δυνατότητα της παγκόσμιας εργατικής τάξης να βαδίσει προς την κατάκτηση της εξουσίας». (Από την εισαγωγή, Γενάρης 2010)

Ο Β. Ι. Λένιν, κεντρικός ηγέτης της πρώτης σοσιαλιστικής επανάστασης στον κόσμο, έδωσε, το 1922 και το 1923, μια πολιτική μάχη που έμελλε να είναι η τελευταία του. Στο επίκεντρο ήταν το ερώτημα κατά πόσο η επανάσταση θα μπορέσει να διατηρήσει τον προλεταριακό της προσανατολισμό, ο οποίος έφερε στην πρώην τσαρική αυτοκρατορία τον Οκτώβρη του 1917 τους εργάτες και τους αγρότες στην εξουσία τον προσανατολισμό που έθεσε τις βάσεις του σχηματισμού ενός διεθνούς επαναστατικού κινήματος των εργαζομένων στα χνάρια των μπολσεβίκων.
“Ποιος θα νικήσει;”, ρωτούσε ο Λένιν τον Μάρτη του 1922. Οι εργάτες και οι αγρότες, ύστερα από τόσα χρόνια πολέμου, λιμού και ερήμωσης της χώρας θα εξακολουθήσουν να αντιστέκονται στον καπιταλιστικό κόσμο που περιστοιχίζει απειλητικά τη σοβιετική Δημοκρατία; Πάνω απ’ όλα, θα μπορέσουν σε τέτοιες συνθήκες να αναμετρηθούν με τα αστικά στρώματα και τους ιδιοτελείς συμμάχους τους που αναπτύσσονται μέσα στο κράτος, ακόμα και εντός του μηχανισμού του Κομμουνιστικού Κόμματος;
Το βιβλίο αυτό συγκεντρώνει για πρώτη φορά τις ομιλίες, τα κείμενα και τα γράμματα μέσα από τα οποία ο Λένιν έδωσε αυτή τη μάχη, ορισμένα από τα οποία έμειναν σκοπίμως αδημοσίευτα εδώ και δεκαετίες. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)